27 Σεπ 2013

Διψασμένοι



Σώζεις τη ζωή ενός ανθρώπου. Του πλένεις τις πληγές με τη γλώσσα σου, του δίνεις πορτοκάλι να φάει και πράσινο τσάι γλυκό από το θυμαρίσιο μέλι, τον σφίγγεις στην αγκαλιά σου όταν κλαίει και του λες «μόνο νεκρός θα πάψω να είμαι γύρω σου».  Κι όμως ο άνθρωπος αυτός σηκώνεται και φεύγει και βρίσκει άλλους ανθρώπους που δεν μπορούν πληγές να πλύνουν με τη γλώσσα μήτε από τσάι πράσινο γνωρίζουν γλυκό από το θυμαρίσιο μέλι. Αγκαλιές και τέτοια δε σκαμπάζουν κι οι υποσχέσεις τους κούφιες σα χαλασμένα δόντια- και δαγκώνεσαι. Λόγια μουγκού τα λόγια σου, τα χάδια σου χάδια σ’ ανύπαρκτη πλάτη, τσουκνίδα η ψυχή σου σε δέρμα που πυρώνει. Ούτε το νερό δεν ξεδιψά όλους τους διψασμένους.

25 Σεπ 2013

Αν υπάρχεις



Σ' αυτούς τους δρόμους έχω περπατήσει και μαζί σου
μα τώρα έρχομαι εδώ απόλυτα μονάχος
και φέρνω στο νου μου εμάς
σ' εκείνη και την άλλη γωνία.
Φαίνεται πως δεν έσπασε ποτέ η μοναξιά μου
αλλιώς θα ήσουν εδώ
και δε θα χρειαζόταν να σέρνω τον εαυτό μου
σε δάκρυα και αναμνήσεις.
Εγώ ο σπουδαίος
αυτός που μιλά με τα μυρμήγκια
και τα χαλίκια των επαρχιακών οδών
ο ιδιοκτήτης μιας αλήθειας που δε χρειάζεται καν λέξεις
να ειπωθεί
μόνο πίκρα μού προσφέρω.
Περιπλανιέμαι σε σώματα και βλέμματα κενά
σα να έχω κάτι να αποδείξω
σα να χρωστάω σ' έναν αόρατο εχθρό που με χρεώνει
αποτυχίες. Αν υπάρχεις
έλα εύκολα χωρίς να προσπαθήσω
αλλιώς
σταμάτα ν' απαγάγεις τα όνειρά μου. Δεν αντέχω.

24 Σεπ 2013

O William Chuckney και η έξαρση της βίας



H προχθεσινή μου συνάντηση με την παλιά μου συμμαθήτρια είχε μεγάλο ενδιαφέρον. Τη ρώτησα αν θυμόταν τον παλαιό μας καθηγητή της Αγγλικής-φυσικά και τον θυμόταν-κι είχα την ευκαιρία να εκφράσω το θαυμασμό μου για εκείνον σε κάποια που ήταν εκεί, στο μάθημα, σε κάποια που είδε και άκουσε˙ δεν είναι το ίδιο να μιλάς για ένα πρόσωπο σε τρίτους που δε γνωρίζουν, κι εγώ το συνηθίζω, αποτυγχάνοντας να μεταφέρω τον πραγματικό παλμό.

O William Chuckney δεν έμοιαζε με κανέναν καθηγητή της Αγγλικής- κι είχα πολλούς, η αλήθεια είναι. Δεν του άρεσαν οι κανόνες, οι τυπικότητες, το πρόγραμμα. Δίδασκε εκμεταλλευόμενος στο έπακρο το γλωσσικό αισθητήριο και την τριβή με τη γλώσσα. «What’s new ρωτούσε στην αρχή εκάστου μαθήματος, κι όποια λέξη μας δυσκόλευε, φορτωνόταν στην ορθογραφία της επόμενης φοράς. Απολάμβανε την αφήγηση περιστατικών από τα ταξίδια του ανά τον κόσμο, οι οποίες απέληγαν σ’ ένα ηθικό διδάγμα που κλείδωνε πάνω στα επίκαιρα της τάξης (beggars shouldn’t be choosy θυμάμαι για μια περίπτωση διαπραγμάτευσης τιμωρίας και I have two eyes and I can see για μια περίπτωση αντιγραφής). Τις Πέμπτες σκοτωνόμασταν να αποκωδικοποιήσουμε τα σύμβολα στο βιβλίο που ο ίδιος είχε γράψει, το Skeleton, πίσω από τα οποία κρύβονταν υπέροχες ιστορίες.  Εκείνη τη χρονιά, με τούτα και με κείνα, έμαθα να μιλώ Αγγλικά. Απλά, αβίαστα, όμορφα, διασκεδαστικά.

Εικοσιπέντε χρόνια μετά, όμως, η συμμαθἠτριά μου μου αποκάλυψε ότι ο Chuckney δεν ήταν και ο αγαπημένος των γονέων. Κάποιοι, μου είπε, είχαν παραπονεθεί ότι δεν προχωρούσε στα βιβλία. Δεν μπορώ να πω ότι είχαν άδικο- όχι που διαμαρτυρήθηκαν, αλλά επί του ότι η ενασχόλησή μας με την ύλη σε επίπεδο κανόνων, σελίδων και κεφαλαίων ήταν στο φόντο της εκμαθήσεως. Κάποιες φορές δε βγάζαμε καν τα βιβλία από τις τσάντες μας- κι αυτές οι φορές είναι που μου έχουν μείνει αξέχαστες, διότι είναι οι φορές στις οποίες πρωτοσυνέλαβα τον εαυτό μου να εκφράζεται κατά ρέοντα τρόπο σε μια άλλη γλώσσα. Ο ακατάλληλος κάποιων γονέων και ακατανόητος, ίσως, κάποιων μαθητών, ο αντισυμβατικός, ο περίεργος, ο διαφορετικός, ήταν στα δικά μου μάτια, στα δικά μου αυτιά, στου δικού μου μυαλού τ’αυλάκια, ο μάγος της Αγγλικής.

Τα ερωτήματα του τύπου «πώς είναι δυνατόν να μη βλέπετε;», «πώς είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνετε;», «πώς είναι δυνατόν να κάνετε τέτοιο λάθος;» δεν είναι η πρώτη φορά που ανακύπτουν μέσα μου, ούτε, προφανώς, η τελευταία. Αναδύθηκαν, ναι, όταν με εικοσιπενταετή καθυστέρηση έμαθα για τις γονεϊκές διαμαρτυρίες για τον παλαιό μου δάσκαλο και με πιέζουν, βεβαίως, αυτόν τον καιρό αφόρητα, τώρα που η βία είναι περισσότερη επίκαιρη από ποτέ (στη διάρκεια της δικής μου, τουλάχιστον, ζωής, σε αυτόν εδώ τον τόπο). Έχουμε περικυκλωθεί από δυνάμεις που είναι έτοιμες να ενδώσουν (ή ενδίδουν ήδη) στη βία. Εξαθλιωμένοι Έλληνες, απεγνωσμένοι, ταπεινωμένοι είναι έτοιμοι να μπαρουτιάσουν το σύμπαν για τα δίκαιά τους. Ρατσιστές είναι έτοιμοι να σκοτώσουν για τα εθνικοσοσιαλιστικά ιδανικά τους. Αριστεριστές είναι έτοιμοι να σφάξουν τους εθνικοσοσιαλιστές. Μία σπίθα αρκεί για να καούμε όλοι ζωντανοί. Να φάμε ο ένας τον άλλο.

Μέσα στην έκρυθμη ατμόσφαιρα αυτή, κάποιοι εχέφρονες υπερασπίζονται τη μη βία. Καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται. Κηρύττουν τη στεγανή απόρριψή της. Κι έρχονται οι άλλοι, αυτοί που τη γουστάρουν, αυτοί που στο βάθος ορέγονται το χαμό, να βρουν επιχειρήματα να τη στηρίξουν. Βία, λένε κάποιοι από αυτούς, άσκησε και ο Παναγούλης και ο Κολοτρώνης και ο Γκεβάρα και ο Στάλιν και ο Χίτλερ. Δεν είναι πάντοτε ίδια η βία, η βία αλλάζει μορφή ανάλογα με το πρόσωπο που την ασκεί.

Πώς είναι δυνατόν να μη βλέπετε; Πώς είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνετε; Πώς είναι δυνατόν να κάνετε τέτοιο λάθος; Νομίζετε ότι ο Κολοκοτρώνης ή ο Παναγούλης ήταν ξεχωριστοί επειδή ήταν πρόθυμοι να σκοτώσουν για τις ιδέες τους; Ε, λοιπόν όχι. Εγώ δεν αισθάνομαι περήφανος για τον Κολοκοτρώνη φέρνοντάς τον στο νου μου να σφαγιάζει Τούρκους, ούτε για τον Παναγούλη φανταζόμενός τον να προσπαθεί να ανατινάξει το δικτάτορα. Αυτό που τους καθιστά ξεχωριστούς είναι η προθυμία τους να πεθάνουν για την ελευθερία, όχι να σκοτώσουν γι’ αυτή.

Δε χρειάζονται βιβλιογραφικές αναφορές για την κατανόηση της απλής, απλούστατης αυτής αλήθειας. Ούτε το κλασσικό δοκίμιο της Hannah Arendt ούτε το με πούλιτζερ βραβευμένο βιβλίο του Edward Wilson On Human Nature. Αν δεν έχετε ακούσει ποτέ για τον Gandhi, δείτε το ομώνυμο φιλμ του Attenborough:

In this cause I too am prepared to die but, my friends, there is no cause for which I am prepared to kill

Μου αρκεί. Τους δασκάλους μας τους επιλέγουμε ανεξάρτητα από τον αν οι άλλοι τους χλευάζουν- κι αυτούς και τις διδαχές τους.

16 Σεπ 2013



O Δημήτριος Γ. Μουζάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1979. Σπούδασε Βιολογία και Φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο Πατρών, από το οποίο έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Οικολογία-Διαχείριση και Προστασία του Φυσικού Περιβάλλοντος. Ποιήματα και κείμενά του έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά (Πλανόδιον, Μανδραγόρας, Ποιείν). Έχει εκδώσει τα βιβλία ποίησης:

Η Αδελφότητα της Θλίψης (Δωδώνη, 2006)
Υδροβάτης (Δωδώνη, 2007)
Αυτάρεσκη Σιωπή (Ενδυμίων, 2009)
Βρουξιστής (Σιδόντας, 2011)
Βαβυλώνα (Ποιήματα Των Φίλων, 2013)

Παραπλεύρως στη στήλη "ενότητες" μπορείτε να περιηγηθείτε μεταξύ ποιημάτων, δοκιμίων, παραμυθιών, σχολίων. Καλή ανάγνωση.

15 Σεπ 2013

Ιμάμ μπαϊλντί


"Να σου πω λοιπόν εγώ ποιο είναι το καθήκον το δικό σου και ποιο ειν' το καθήκον το δικό του. Το καθήκον εκεινού είναι να σου φέρνει λαδάκι και μελιτζάνες και το καθήκον το δικό σου είναι να τα σβερκώνεις και να τα κάνεις ιμάμ μπαϊλντί".

Μελέτης (Ντίνος Ηλιόπουλος)

12 Σεπ 2013

Can't keep my eyes from the circling skies...


Ήμουν στο Ξυλόκαστρο με τον Άρη. Απόγευμα. "Τι να βάλω;" με ρωτάει. "Βάλε, ρε μάλαξ, το Learning To Fly". "Όχι ρε", μου λέει αυτός. Αντιδικούμε ελαφρώς. Τον πείθω. Και στο ρεφραίν, παρά την αρχική του άρνηση, δεν κρατιέται και τραγουδάει

can't keep my eyes from the circling skies

Ενόραση. Μου συμβαίνει ενίοτε. Είμαι νεκρός. Η αδελφούλα μου, ως της έχω παραγγείλει, την ώρα της ψαρόσουπας, παίζει το Learning To Fly- κι οι φίλοι, στο ρεφραίν, σιγοτραγουδάνε τους στίχους που αγάπησα πολύ.

Into the distance, a ribbon of black
Stretched to the point of no turning back
A flight of fancy on a windswept field
Standing alone, my senses reel
A fatal attraction is holding me fast
How can I escape this irresistible grasp?

Can't keep my eyes from the circling skies
Tongue-tied and twisted, just an earth-bound misfit, I

Ice is forming on the tips of my wings
Unheeded warnings, I thought I thought of everything
No navigator to find my way home
Unladened, empty and turned to stone
A soul in tension that's learning to fly
Condition grounded but determined to try

Can't keep my eyes from the circling skies
Tongue-tied and twisted just an earth-bound misfit, I

Above the planet on a wing and a prayer
My grubby halo, a vapour trail in the empty air
Across the clouds I see my shadow fly
Out of the corner of my watering eye
A dream unthreatened by the morning light
Could blow this soul right through the roof of the night

There's no sensation to compare with this
Suspended animation, a state of bliss

Can't keep my mind from the circling skies
Tongue-tied and twisted just an earth-bound misfit, I

11 Σεπ 2013

Σαν κι εκείνη...


H περί Θεού αυταπάτη είναι ένας μεγαλειώδης τρόπος να μην αποδεχθούμε την ημερομηνία λήξης της ύπαρξής μας. Υπάρχουν όμως κι άλλες αυταπάτες, μεγαλειώδεις επίσης, που μας βοηθούν να πορευόμαστε με την πραγματική μοναξιά μας. Όπως ότι κάπου βρίσκεται  το πρόσωπο που πλάστηκε για μας, ακόμη κι αν είμαστε τα τέρατα του δόκτωρος Frankenstein. Στο φιλμ «η νύφη», ο σατανικός ιατρός κατασκευάζει το ταίρι του τέρατος- κι εκείνη, πανέμορφη, μορφωμένη, δυναμική, παραμερίζει το δημιουργό της,  τον όμορφο αξιωματικό και όλη την ανθρωπότητα για το τέρας. Μόνο το τέρας είναι σαν κι εκείνη.

Entangled...



Ένα ωραίο τραγούδι μας δείχνει ποιοι είναι οι δικοί μας άνθρωποι και ποιοι οι ξένοι. Συναντιόμαστε στα όνειρα πολύ πριν γνωριστούμε. Κάποτε δε γνωριζόμαστε ποτέ και, κοιτάζοντας το ίδιο φεγγάρι, ζούμε στον ίδιο κόσμο μόνοι.

8 Σεπ 2013

Send me an angel...

Memorable study scene from "teen wolf too". Although he hurt her, she forgives him and helps him pass his test.



The song always comes back for me, in my car, while doing dishes or studying for a test.



Do you believe in Heaven above
Do you believe in love
Don't tell a lie, don't be false or untrue
It all comes back to you

Open fire
On my burning heart
I've never been lucky in love
My defenses are down
A kiss or a frown
I can't survive on my own

If a girl walks in and draws her name in my heart
I'll turn and run away
Every day, we've all been led astray
It's hard to be lucky in love

It gets in your eyes
It's making you cry
Don't know what to do
Don't know what to do
You're looking for love
Calling Heaven above

Send me an angel
Send me an angel
Right now, right now

Send me an angel
Send me an angel
Right now, right now

Empty dreams can only disappoint
In a room behind your smile
But don't give up, don't give up
(Give up, give up, give up)
You can be lucky in love

It gets in your eyes
It's making you cry
Don't know what to do
Don't know what to do
You're looking for love
Calling Heaven above

Send me an angel
Send me an angel
Right now, right now

7 Σεπ 2013

Γυμνός


Κανένα ποίημα δε θα σε έκανε να γυρίσεις πίσω.
Αυτό το ποίημα θα γράψω.
Αν ανάψεις ένα κερί στην άλλη άκρη του κόσμου
θα βάλω στο ραδιόφωνο ένα τραγούδι.
Αν κάνεις να ξαπλώσεις στο κρεβάτι σου
θα βγάλω όλα τα ρούχα μου.
Αν ένα δάκρυ κυλήσει στο μάγουλό σου
από την άλλη άκρη του κόσμου
θα χτυπήσω την πόρτα σου.
Αν δε μου ανοίξεις
για πάντα θα περιμένω έξω από την πόρτα σου
γυμνός.

5 Σεπ 2013

Στάχτη



Πιωμένος τρεις η ώρα το πρωί φυσώ μια μουτζούρα
στο τετράδιό μου. Την πέρασα για στάχτη.
Η μουτζούρα δε φεύγει, πεισμώνω, φυσώ ακόμη δυνατότερα
φυσώ όπως στα πανιά του πλοίου ο ονειροπόλος
φυσώ όπως ο αέρας στις Κυκλάδες όταν πιάνει φωτιά
φυσώ όπως στο στόμα του λιπόθυμου ο νοσοκόμος
που μαλάζει την καρδιά του.
Οι πνεύμονές μου εκπτύσσονται, σκίζουν το στήθος μου
καταβολάδες πνεύμονα βγαίνουν απ’ τη σάρκα μου
σαν απεγνωσμένα χέρια ναυαγού αναπνοής.
Πιωμένος τρεις η ώρα το πρωί
μ’ έναν εξωσκελετό πνεύμονα να δυσκολεύει τα βήματά μου
περιφέρομαι σαν εξωγήινος στο σπίτι μου, τρεκλίζω
κάποιος απ’ το απέναντι διαμέρισμα με βλέπει και ουρλιάζει.
Σύντομα θα με συλλάβουν, θα κάνουν πειράματα πάνω μου
με τόσα σκουπίδια που άφησες μέσα μου, λένε
ίσως να ’μαι εγώ αυτός που μπορεί να αντέξει
τον παλμό της καρδιάς του στα χέρια σου.

3 Σεπ 2013

I want only to be yours...


-Go ahead. Scream!
-If you think you’re hurting me, you’re wrong. I like it. Oh, I can feel you. Go on, my brave soldier! My brave soldier!
-Will you stop that? Have you finished? I have.
-No, please, only you. Please, only you. I want only to be yours.






To φιλμ αυτό το είδα σε ηλικία 8 ετών. Του όφειλα ένα ποίημα... και του το έδωσα. Για την ωραιότερη ερωτική σκηνή που έχω δει στον κινηματογράφο...

ΒΡΟΥΞΙΣΤΗΣ

Όταν το σώμα σου δίψασε
να μάθει πού ανήκει
έπρεπε να ’ρθεις να με βρεις.
Προτού με γνωρίσεις γνώριζες
ότι στο σώμα σου θα βρω
τ’ αγγίγματα των άλλων.
Πώς διανοήθηκες λοιπόν
ότι μπορεί η απιστία σου
να μη με πειράξει;
Δεν ήξερες πού βρίσκομαι
θα πεις
δεν ήξερες καν αν υπάρχω.
Δεν έχει σημασία.
Προτού με γνωρίσεις γνώριζες
ότι στο σώμα σου θα βρω
τ’ αγγίγματα των άλλων
αν υπάρχω
αν στ’ όνειρά μου κάθε βράδυ
φλυαρώ
πως σ’ αγαπώ γιομάτος πείνα
στο κλεμμένο πλευρό μου.

Blackmore's Night New Studio Album



Από την εφηβεία μου αγαπώ αυτόν τον άνθρωπο. Στα σόλο του, τις μελωδίες του, τις σπασμένες κιθάρες του βρίσκω τον εαυτό μου- και τώρα, στη δύση της καριέρας του, όταν τον βλέπω να ορμά όπως πρώτα στο όργανό του δίπλα από μια χαρούμενη ξανθιά που τραγουδά τα τραγούδια του, χαμογελώ. Θέλω απόψε να παίξω κάτι από τον τελευταίο του δίσκο. Και να το αφιερώσω.

The moon is shining (somewhere over the sea)

The moon was shining
Somewhere over the sea
The moon was waiting
For you to return to me

I haven’t seen the day
Since you went away
The moon was shining
Somewhere over the sea

There’s been no light of day
Since you went away
Oh, the moon was shining
Somewhere over the sea

The snow was falling
Colder than winters I’ve known
The snow was falling
Icicles turning to stone

Still I wish on a star
Come back wherever you are
Oh, the snow was falling
Colder since I’ve been alone

Still I wish on a star
Come back wherever you are
Oh, the snow was falling
Colder since I’ve been alone

Oh, the stars stopped glowing
On the night that you left
Oh, the wind stopped blowing
All I could hold was my breath

Still I have to believe
You will return to me
Oh, the stars stopped glowing
On the night that you left


Somewhere over the sea
You will return to me.