6 Οκτ 2013

Στιγμιότυπο



Περνάς από δίπλα μου και λες
γιατ’ είναι χάμω πεσμένα τ’ αστέρια σου;
πού είν’ ο ουρανός σου;
κι αρχίζεις σε δευτερόλεπτα μέσα να τα μαζεύεις
ένα ένα στην αγκαλιά σου
κι εγώ αμίλητος να μην μπορώ να σου εξηγήσω
πως άρπαξε φωτιά μια μέρα το αυτοκίνητο
και κάηκα σε μια στιγμή για πάντα
και πια φωνή δεν έχω να εξηγώ τα δάκρυα
μόνο ελπίδα πως είσ’ αληθινή
και πως δε ζω ξανά μια φαντασία.
Κι εκεί που κάνεις να σηκώσεις το κεφάλι
τ’ αστέρια μου ξανά στη λάμψη τους να στείλεις
χάνεσαι σ’ ένα απότομο μακροβούτι στη λάσπη.