27 Σεπ 2013

Διψασμένοι



Σώζεις τη ζωή ενός ανθρώπου. Του πλένεις τις πληγές με τη γλώσσα σου, του δίνεις πορτοκάλι να φάει και πράσινο τσάι γλυκό από το θυμαρίσιο μέλι, τον σφίγγεις στην αγκαλιά σου όταν κλαίει και του λες «μόνο νεκρός θα πάψω να είμαι γύρω σου».  Κι όμως ο άνθρωπος αυτός σηκώνεται και φεύγει και βρίσκει άλλους ανθρώπους που δεν μπορούν πληγές να πλύνουν με τη γλώσσα μήτε από τσάι πράσινο γνωρίζουν γλυκό από το θυμαρίσιο μέλι. Αγκαλιές και τέτοια δε σκαμπάζουν κι οι υποσχέσεις τους κούφιες σα χαλασμένα δόντια- και δαγκώνεσαι. Λόγια μουγκού τα λόγια σου, τα χάδια σου χάδια σ’ ανύπαρκτη πλάτη, τσουκνίδα η ψυχή σου σε δέρμα που πυρώνει. Ούτε το νερό δεν ξεδιψά όλους τους διψασμένους.