11 Ιουν 2013

Οι άνθρωποι του παντός



Just an Earth bound misfit, I

Δε μου αρέσουν οι άνθρωποι που λένε εύκολα μεγάλες κουβέντες. «Σ’ αγαπώ» ας πούμε. Τι ζωύφιο είσαι για να εκστομίζεις ελαφρά τη καρδία κουβέντα δεσμευτική για ολόκληρη τη ζωή σου. «Όταν την είπα, την εννoούσα» λένε τα ζωύφια προκειμένου να δικαιολογήσουν το ταπεινό τους ανάστημα απέναντι στην κουβέντα που ξεστόμισαν.

Οι άνθρωποι που δύσκολα λένε μεγάλες κουβέντες μου αρέσουν περισσότερο. Δείχνουν να συναισθάνονται την ευθύνη που οι μεγάλες κουβέντες φέρουν. Το δέος τους καθιστά φειδωλούς. Η αγωνία τους για συνέπεια τους μουδιάζει το στόμα. Ο σεβασμός απέναντι στα σημαίνοντα και τα σημαινόμενα τους καλουπώνει σε μια ζωή σπαρτιάτικη δηλώσεων και υποσχέσεων.

Ούτε οι μεν ούτε οι δε είναι οι δικοί μου άνθρωποι. Δικοί μου άνθρωποι είναι αυτοί που πανεύκολα και σπάνια είπαν μεγάλες κουβέντες. Κι έμειναν στις κουβέντες τους πιστοί σα λαβωμένα σκυλιά, σα μισοδιαλυμένα άρματα που χάθηκαν στα χιόνια, σαν έσχατες ρανίδες αίματος που κράτησαν στη ζωή ένα σώμα. Αυτοί είναι οι άνθρωποι του καθήκοντος. Οι άνθρωποι του παντός. Οι άνθρωποί μου.