14 Απρ 2013

O Δεσμώτης Του Ιλίγγου



Ο Τζον "Σκότι" Φέργκιουσον (James Stuart) είναι αστυνομικός που έχει αποσυρθεί πρόωρα από την ενεργό δράση, αφού αντιμετωπίζει προβλήματα ακροφοβίας και κατάθλιψης. Ένας φίλος του από το κολέγιο, ο Γκάβιν Έλστερ, τον προσλαμβάνει για να παρακολουθήσει τη σύζυγό του Μάντλιν (Kim Novak). Η Μάντλιν, κατά τα λεγόμενα του συζύγου της, συμπεριφέρεται ως η μετεμψύχωση μιας γυναίκας, της Καρλότας Βαλντέζ, που πέθανε πολλά χρόνια πριν. Ο Σκότι παρακολουθεί τη Μάντλιν και την σώζει από απόπειρα αυτοκτονίας. Έπειτα οι δυο τους γνωρίζονται κι ο ντέτεκτιβ την ερωτεύεται. Το ζευγάρι ξεκινά μαζί τις έρευνες προκειμένου να συγκεντρώσει πληροφορίες για την Καρλότα, της οποίας η ψυχή έχει κυριεύσει το σώμα της Μάντλιν. Οι πληροφορίες οδηγούν τον Σκότι και τη Μάντλιν σε ένα μοναστήρι, όπου η Μάντλιν, κυριευμένη από το πνεύμα της Καρλότας, ανεβαίνει τις σκάλες για να φτάσει στο καμπαναριό. Ο Σκότι παθαίνει κρίση ιλίγγου και δεν καταφέρνει να σταματήσει τη Μάντλιν στην πορεία της προς την κορυφή του καμπαναριού. Η νεαρή γυναίκα αυτοκτονεί πέφτοντας από ψηλά. Ο Σκότι κυριεύεται από τύψεις, νοσηλεύεται για μικρό χρονικό διάστημα σε ψυχιατρική κλινική αλλά δεν καταφέρνει να ξεχάσει τη Μάντλιν. Μερικούς μήνες αργότερα κι ενώ έχει βγει από την κλινική συναντά την Τζούντη Μπάρτον, μια γυναίκα που έχει την ίδια εμφάνιση με τη Μάντλιν. Ο Σκότι πλησιάζει την Τζούντη, τη φλερτάρει, την επιθυμεί. Εκείνη ανταποκρίνεται. Και τότε αρχίζουν οι απαιτήσεις: να φορέσει το ίδιο ταγέρ με τη Μάντλιν, να βάψει τα μαλλιά της ξανθά, όπως ξανθά ήταν τα μαλλιά της χαμένης του αγάπης. Η «μεταμορφωμένη» Τζούντι επισκέπτεται τον Σκότι. Οι αλλαγές έχουν γίνει πλην μιας: τα μαλλιά της δεν είναι πιασμένα όπως ήταν τα μαλλιά της γυναίκας που ερωτεύθηκε και που έχασε. Η Τζούντη πηγαίνει στο μπάνιο για να του κάνει και το τελευταίο χατίρι. Βγαίνοντας έξω, όλα είναι αριστούργημα: το θαμπό πλάνο, η ηδονική κλιμάκωση, το πλησίασμα, η μουσική, το φιλί των εραστών. Ο Σκότι ανέστησε τη Μάντλιν. Κι ενώ μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν μπορούσε να κάνει έρωτα στην Τζούντη, επιτέλους το καταφέρνει.

Αυτός είναι ο έρωτας. Αποκλειστικός, άρρωστος, σχιζοφρενής, πυρηνικός, μανιοκαταθλιπτικός, νευρωτικός, κοσμογονικός, γιομάτος εμμονές, πάθος, προσκόλληση, ζήλεια, παράδεισο, φρίκη. Ο έρωτας σημαδεύει την ψυχή όπως η πυρακτωμένη ατσάλινη σφραγίδα το δέρμα του νεογνού. Κάποιοι γνωρίζουν, κάποιοι όχι. Κάποιοι δε θα μάθουν ποτέ.

Προς μεγάλη μου απορία και απογοήτευση, ο πολύς Hitchcock παρατείνει το φιλμ μετά τη σκηνή του φιλιού. Θέλει να μας δείξει την κατάληξη της σχέσης του Σκότι και της Τζούντη, θέλει να μας δείξει το αν ο Σκότι θα πληροφορηθεί τελικώς την πηγή της ομοιότητας της Τζούντη και της Μάντλιν, θέλει να μας δείξει τι ένιωθε η Μάντλιν για τον Σκότι και άλλα επουσιώδη.

Στην πραγματικότητα, το μόνο που ενδιαφέρει είναι ο έρωτας του Σκότι. Το ανυπέρβλητο στοιχειό. Ο ίλιγγος της μίας και μοναδικής γυναικός. Η βαθιά κατάρα. Η αποσύνθεση της στέρησης. Το φιλμ έπρεπε να τελειώσει σε αυτό το φιλί. Η πλοκή φλυαρεί μες στην αλήθεια του.