2 Μαρ 2013

Ζυγίζοντας λέξεις που οι άνθρωποι δεν εννοούν...


*
Είσαι όμορφη, μοιάζεις με φέρετρο.
Κυκλοφορείς στον κόσμο σαν έπιπλο
που περιέχει τη σήψη σου.
Μέσ’ από τη σάρκα σου
σαπίζει η ψυχή σου.

*
Δε φταις εσύ γι’ αυτό που είσαι
άψυχη, ασήμαντη, πουτάνα˙
όμως φταις γι’ αυτό που είπες
επειδή το είπες σε μένα.
Άλλος μπορεί να μην το άκουγε
ότι τον αγαπάς. Να τον διαπερνούσε.
Όμως εγώ
πέρασα τη ζωή μου ζυγίζοντας λέξεις
που οι άνθρωποι δεν εννοούν.

*
Δε θέλω να σου μιλώ πια.
Κουράστηκα.
Θα φύγω όσο μακρύτερά σου
γίνεται
θα πάω σ’ άλλες ηπείρους, σ’ άλλους
πλανήτες, σε μοναστήρια κι εξωτικά
αξιοθέατα˙
και κάθε βράδυ
κάθε βράδυ, νόημα της σάρκας μου
θα σφίγγω το μαξιλάρι επάνω μου
για να με νιώθεις.