2 Μαρ 2013

Το κενοτάφειο της αρεσκείας σου...



*
Όλες οι γυναίκες
μπάσταρδες κόρες του θανάτου.
Από ποιανού άλλου το σπέρμα
μπορούν και χωρίζουν
τόσο οριστικά;

*
Βεβαίως και είμαι έτοιμος γι’ αλλαγές.
Θ’ αλλάξω το πετσί μου
για να είμαστε ξανά μαζί˙
αυτή τη φορά με τους όρους σου:
να μη νιώθεις, δηλαδή, τίποτα εσύ
κι εγώ ομοίως.
Θα αδιαφορούμε μαζί ο ένας για τον άλλο
κι όταν πεθάνουμε
θα θαφτούμε αχώριστοι
στο κενοτάφιο της αρεσκείας σου.

*
Α, ναι; Δε σου φέρθηκα σωστά;
Και ποιος σου φέρθηκε σωστά;
Κανείς λες.
Ξεχνάς, όμως, ηλίθια
πως όταν κανείς δε σου φέρεται σωστά
είναι όπως ακριβώς
όταν όλοι σου φέρονται σωστά:
το πρόβλημα είναι ολοδικό σου.
Τίποτα δεν μπορείς να κρίνεις.
Τίποτα δεν κατάφερα να σου μάθω.

*
Όταν σου ζήτησα να παντρευτούμε
ήξερα πως πάντοτε θα με λέρωνες.
Ρίχνω βραστό νερό επάνω μου
να ξεπλύνω τη βρομιά σου˙
και κείνο στάζει απ’ το κορμί μου
γεμάτο εγκαύματα.