4 Μαρ 2013

Της μέλισσας το γάλα...


*
Ένα χρόνο μετά τον αιφνίδιο και ταυτόχρονο
θάνατο των γονέων μου
πέρασα το αμάξι μου από ΚΤΕΟ.
«Από έλεγχο θα ξαναπεράσετε σε δύο χρόνια»
μου είπε ο υπάλληλος.
Αυτό το «σε δύο χρόνια» πήγε και κόλλησε
πάνω στα «χρόνια πολλά», στα «και του χρόνου»
στα «αύριο», ακόμη και στα «σε λίγο»
πήγε, δηλαδή, και κόλλησε
σ’ όλα τα «κάποτε» που με τόση ελαφράδα
ξεστομίζουμε
σαν τα ζώα που φχαριστιούνται το νερό
κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του λύκου
και ξεδιψάνε μελλοθάνατα.

*
Φασαρία στην πύλη του νεκροταφείου.
Καρκινοπαθής και υποψήφιος αυτόχειρ
προσπαθούν ν’ ανταλλάξουν ζωές.
Δε γίνεται, όμως.
Ο καρκινοπαθής, καρκινοπαθής.
Ο υποψήφιος αυτόχειρ, υποψήφιος αυτόχειρ.

*
Μπήκε μέσα στο σπίτι άνεμος
και σκόρπισε τα ρούχα χάμω˙
όχι αυτά που φοράς, αυτά
που ’χεις καλά κλειδώσει
στις ντουλάπες και τα συρτάρια.
Κι ήταν όλα φέρετρα αγαπημένων
του αίματος και της καρδιάς.
Μ’ αυτά από δω και πέρα
θα πηγαίνεις
σε θέατρα και δεξιώσεις.

*
Δεν έχω να σου δώσω τίποτα˙ όμως
το βλέμμα μου, το βλέμμα σου, η ώρα
που κοιτιόμαστε σημαίνει πολλά.
Ο ήλιος σηκώνεται, τα ηλιοτρόπια στρέφονται
απότομα, οι αχινοί τινάζουν θαλασσινή δροσιά
από τις γεμάτες ουσία άκανθες της ζωής
που τρέμει. Αρμέγουμε, αρμέγουμε σαν
τρελοί τα μελίσσια, θέλουμε για μας
της μέλισσας το γάλα
όσο η μέλισσα είναι καλά κι εμείς
με πάλλουσα καρδιά
οι έκθαμβοι εραστές της.