6 Μαρ 2013

Πεταλούδες...



*
Μου ’σπασες την καρδιά μου
σε χίλια κομμάτια
να μαζεύω, να μετρώ.
Ένα τα χειλάκια σου
δύο η μυρωδιά σου
τρία τα ματάκια σου
τέσσερα η τρέλα σου
ναι, η τρέλα σου˙
σ’ αυτήν ποντάρω τώρα
να ξαναβάλει τη σπασμένη καρδιά μου
στο μισό μου κορμί
μ’ ένα απροσδόκητο νεύμα
ένα κεραυνοβόλο τηλεφώνημα.

*
Για να το πεις ποίημα
πρέπει να ριμάρει.
Τώρα που έφυγες
Μπορώ να συμφωνήσω.

*
Πλάκα έχει η κακία σου.
Πασχίζεις να με δαιμονοποιήσεις.
Δε μ’ αγαπάς.
Καρφί δε σου καίγεται για μένα.
Κι έφυγες.
Τι τα θες τα υπόλοιπα.