16 Μαρ 2013

Αφού θα ξαναζήσουμε γιατί θρηνούμε;



*
Απ’ όταν έχασα τους γονείς μου
οι ειδήσεις αγκυροβολούν μέσα μου
σα χρυσαδαμάντινοι μετεωρίτες.
Πέθανε ο Θύμιος Καρακατσάνης, πέθανε
ο Jon Lord, πέθανε ο γιος του Stallone
συνομήλικός μου σχεδόν
που τον έβλεπα προ είκοσι ετών
στο Φλερύ της Καλλιθέας
να παίζει με τον πατέρα του.
Προτού πεθάνουν οι γονείς μου
δεν πέθαινε κανείς.

*
Να μάθετε να ρωτάτε
αν θέλετε ν’ απαλλαγείτε
από δασκάλους σαν κι εμένα.
Υπάρχει παράδεισος
για τις ψυχές των δένδρων;
Τα δάκρυα των ματιών μας
κλαίμε στις εικόνες μας;
Αφού θα ξαναζήσουμε
γιατί θρηνούμε;
Μίζερη και αχάριστη αυτή η αθανασία.

*
Ένα μήνα πριν
πεθάνει η μανούλα μου
βρέθηκα στο ασανσέρ
με κάποιον της ηλικίας μου
και τη δική του μάνα.
Της μιλούσε άσχημα, της φώναζε.
Ο Θεός δεν εκτίμησε
τον αποτροπιασμό που ένιωσα.