15 Μαρ 2013

Ως δια μαγείας όρθιος...




*
Μετά από ένα βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο
δε θα ’μουν, βέβαια, ίδιος.
Μπορεί να δυσκολευόμουν να προφέρω λέξεις
να αδυνατούσα να κρατήσω
ένα ποτήρι
να ξεχνούσα τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα.
Μετά από ένα τροχαίο ατύχημα
δε θα ’μουν, βέβαια, ίδιος
μπορεί να φοβόμουν την άσφαλτο
και τα αυτοκίνητα
ή να ’μουν ένα φυτό
σταθμευμένο σε κάποιο ίδρυμα υπομονής.
Ακόμη και τότε, όμως
ίσως κάποιος ήλπιζε σ’ ένα θαύμα
να σηκωθώ ως δια μαγείας όρθιος
τραγουδώντας ένα τραγούδι
με όμορφα νοήματα.
Τίποτα δεν αφήνει ο νεκρός
σε όσους τον αγάπησαν.

*
Δε θυμάμαι αν ήταν την προηγούμενη
ή την επομένη της κηδείας
της μάνας μου
το νέο ότι οι πνεύμονες του πατέρα μου
και το συκώτι του
γέμισαν καρκίνο.
Του το κρύψαμε.
Όταν εντάθηκαν οι πόνοι
(νωπός καθώς ήταν ο χαμός)
μου είπε
«λύσσαξε να με πάρει μαζί της
αλλά δε θα της κάνω το χατίρι».
Τώρα που το σκέφτομαι
δεν μπορεί να κυριολεκτούσε.
Μάλλον θα εννοούσε
«αν ήταν να πάω να τη βρω
θα της το ’κανα το χατίρι».

*
Βιβλία για το πότισμα της ελιάς, τις οικογένειες
των σπερματοφύτων
τα είδη των ιστών
τα φάρμακα των ανθρώπων
τις οικονομικές θεωρίες των οικονομολόγων
και τις σκέψεις των φιλοσόφων
τα ψυχολογικά προβλήματα των σκύλων.
Βιβλία για τους ολοβασιδιομύκητες
τα αρθρόποδα
τις συνήθειες των Βουσμάνων, τις θρησκείες
των δυτικών, των ανατολικών, των Αζτέκων,
των Ίνκας, των Μάγιας, βιβλία για πρωτόνια,
ηλεκτρόνια, νετρόνια
μποζόνια
βιβλία για τη δαρβινική εξέλιξη και την
ηλεκτρονική διακυβέρνηση- κι όσοι τα έγραψαν,
νεκροί.