7 Μαρ 2013

Δωμάτια χωρίς παράθυρα και πόρτες...




*
Για όλα υπάρχει η τελευταία φορά.
Η τελευταία φορά που τρως, που γελάς
που οδηγείς, που κλειδώνεις, που φτερνίζεσαι
η τελευταία φορά που πλένεις τα χέρια σου.
Αυτή είναι η φορά που δε σηκώνει
αναβολή
αργότερα, κάποια άλλη στιγμή, αύριο.
Κάθε χτύπος δευτερολέπτου
προσφέρει ένα τώρα
για μια τελευταία φορά.
Πίσω του δε βρίσκουμε
παρά τη μεγάλη σκιά
των τρωκτικών και των μακρόπνοων
δανείων.

*
Αυτός ο εφιάλτης
δε θα τελειώσει ποτέ˙
κι όταν κάποτε
ανακουφιστούμε από τη φρίκη του
δε θα υπάρχουμε καν
για να γιορτάσουμε το ανελέητο
κυνηγητό του
τα ξαφνικά κλάματα
τα δωμάτια χωρίς παράθυρα
και πόρτες.

*
Σε προσκυνώ.
Με το παντοδύναμο χέρι σου
στο πλάι τους
πεθαίνουν κάποιοι πλούσιοι
στο βαθύ τους ύπνο
όμορφα κι αταλαιπώρητα γερασμένοι
μ’ ολόκληρη τη σφύζουσα ζωή
ζωή τους στη μνήμη και στο όνειρό τους.
Με το παντοδύναμο χέρι σου
στο πλάι τους
γεμίζουν καρκίνο οι πνεύμονες παιδιών
που ακόμα έχουν στο στόμα τους
τη γεύση του γάλακτος της μάνας τους.
Σε προσκυνώ, τύχη.