Κι αν κλείσεις το στόμα
και τη μύτη μου
θα μπορώ να σ’ οσφραίνομαι
απ’ τους πόρους του δέρματός μου•
κι αν τους φράξεις κι αυτούς
μ’ ένα αναστεναγμό σου
θα ’χω αρκετή μυρωδιά σου
μέσα μου να τρέφομαι
όσες αιωνιότητες κι αν με γερνά
η παραμικρή σου απουσία.
Να μη μ’ αφήσεις όταν σ’ αγαπώ
θα την πληρώσει όλος
ο κόσμος
θα αναστατώσω απ’ τα θεμέλια
τα μνήματα
θα ξεμανταλώσω νεκροφόρες
με μύρο το χώμα θ’ ανατινάξω
να μας κάψει διάπυρος
ο πυρήνας της γης
ερωτοβλήτης.
