7 Ιαν 2012

Η ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΓΗΣ


Tα δένδρα μού θυμίζουν πρόσωπα ανθρώπων.
Λίγο τα φύλλα τους
λίγο τα κλαδιά τους
λίγο να ξέρεις να διαβάζεις
τις λεπτές αποχρώσεις των συσπάσεων του δέρματος
και
τα δένδρα λαμβάνουν εκφράσεις αμηχανίας
μίσους, περίσκεψης, θλίψης
μα κυρίως
ω Θεέ μου
κυρίως αδιαφορίας.
Tα δένδρα λένε ότι ο κόσμος δεν έχει φρένα
κι όπως φλογίζονται τα καλοκαίρια
δίπλα
από τα ιδρωμένα μέτωπά μας
νοτίζουν την ελπίδα μ’ ό,τι το μέλλον φέρνει
σβήνοντάς την απ’ την περιστροφή της γης.
Έτσι γεννιούνται αυτοί που λέμε άθεους.
Κανείς δεν τους προστατεύει
και κανείς δεν τους αγαπά
που να μην είναι άνθρωπος ή τύχη.
Μια φωτογραφία μέσα μου ακινητεί.
Αν δε σκεφτώ τον κόσμο απ’ την αρχή
θα πρέπει να παραδοθώ στα χέρια του.