Απειράριθμα χέρια οι λέξεις
ενός πλήθους διψασμένου για Θεό
φτερουγίζουν πάνω απ’ τα κεφάλια
άτακτες και τρομώδεις.
O μαγνήτης που τις προσανατολίζει
όλες μαζί ταυτόχρονα σε πίστη
είναι απόψε μια χιονονιφάδα.
Tην είδα να σχηματίζεται ψηλά
από σταγόνες φρέσκιας δροσιάς
και να επιταχύνει προς τη γη
μ’ όλο λευκότερο βήμα
καμαρωτή, ελεύθερη, πανέμορφη.
Δεν άργησα να υπολογίσω
το σημείο της πτώσης της
όπου στάθηκα βγάζοντας από μέσα μου
όλη μου τη γλώσσα
έτοιμος για την έλευσή της.
Με τέτοια νιφάδα στη γλώσσα μου
να λιώνει
ζήλεψαν οι γυναίκες κι έκαναν φάτνη
τα στήθη τους
ν’ αποκοιμηθώ ευλογημένος
του μητρικού γάλακτος και του ουράνιου
παγωτού.
