7 Μαρ 2011

251 ΓΝΑ


ΚΑΘΕΤΗΡΕΣ


Καθετήρες διαβάζει κανείς
στο πρόσωπο κάποιων νοσοκόμων.
Καθετήρες τυλιγμένους γύρω από λαιμούς
ημιθανών ασθενών
και μαξιλάρια με πίεση
πάνω στα πρόσωπά τους.
Τέτοιο αβάσταχτο μίσος
δεν έζησε ποτέ σκουπιδιάρης
για τα σκουπίδια που μαζεύει.


ΛΟΥΪΖΑ ΜΑΡΙΑ ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ


Απ’ το πρωί καταχωρώ αντιβιογράμματα
στο αρχείο των αντιβιογραμμάτων
κι όλο το μάτι μου πέφτει
πάνω σε γυναικεία ονόματα.

Λουΐζα, Μαρία, Ανδρομάχη
ετών 67, ετών 72, ετών 89
δε σας καταχωρώ μηχανικά.
Σας συλλογίζομαι έφηβες
μέσα σε σφύζοντες κήπους
αξεχώριστες απ’ τα αρώματα
των λουλουδιών.
Ήσασταν όμορφες
γίνατε μάνες
περπατήσατε την αποθέωση
του κάλλους και της περηφάνιας
όπως κάθε γυναίκα.

Λουΐζα, Μαρία, Ανδρομάχη
τρέμουν τα δάχτυλά μου
γλιστρούν μέσα σε δάκρυα
πληκτρολογώ ασυναρτησίες.
Φάρμακο ικανό
δεν έχω να σας δώσω
τρόπο να σβήσω αυτά τα δεδομένα
δεν μπορώ να βρω.
Απ’ το πρωί καταχωρώ αντιβιογράμματα
στο αρχείο των αντιβιογραμμάτων
κι είμαι απαρηγόρητος
έτσι άφθαρτα που φέγγουν τα ονόματα
στη λίστα που μας περιέχει όλους.


ΑΝΘΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ ΛΟΥΚΑΣ


«Έχεις ερωτευτεί ποτέ σου;»
ρώτησα
«θα πρέπει να είσαι
πολύ ρομαντική ψυχή»
μου απάντησε
ο ανθυποσμηναγός Λουκάς
μ’ ένα μειδίαμα συμπάθειας
σα να ρωτήθηκε πρώτη φορά
μπαμπάς
τι είναι αεροπλάνο
απ’ το παιδί του.


COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ (2011)

Πρώτη δημοσίευση: Επιθεώρηση Ποιητικής Τέχνης-Ποιείν