11 Φεβ 2011

MASK

Για να δούμε ένα ποίημα:

Αυτά τα πράγματα είναι καλά:
παγωτό και κέικ
μια βόλτα με τη Χάρλεϋ
να βλέπω μαϊμούδες στα δέντρα
η βροχή στη γλώσσα μου
κι ο ήλιος να λάμπει στο πρόσωπό μου.

Αυτά τα πράγματα είναι χάλια:
σκόνη στα μαλλιά μου
τρύπες στα παπούτσια μου
καθόλου λεφτά στην τσέπη μου
κι ο ήλιος να λάμπει στο πρόσωπό μου.

Δύσκολα θα το πει κανείς σπουδαίο. Για να το πει κανείς σπουδαίο, θα πρέπει, ίσως, να το γράψει ένας παραμορφωμένος, πανέξυπνος έφηβος, όπως ακριβώς συμβαίνει στην ταινία “Mask”. Αν, τώρα, μια πανέμορφη κοπέλα τα έφτιαχνε μ’ έναν παραμορφωμένο, πανέξυπνο έφηβο, θα τη χαρακτηρίζαμε σπουδαία. Αν, όμως, η πανέμορφη αυτή κοπέλα ήταν τυφλή, δύσκολα κανείς θα τη χαρακτήριζε έτσι. Στην ταινία, πάντως, τυφλή ήταν.

Κοντολογίς, η κοπέλα δέχθηκε στην καρδιά της τον ποιητή επειδή αγνοούσε την όψη του προσώπου του- κι εμείς, απορρίψαμε το ποίημά του για τον ίδιο ακριβώς λόγο.