3 Ιουν 2010

ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΠ' ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ...

*

Ασώματος ων διαρκώς κυνηγών

την αγκαλιά απ’ το σώμα στο σώμα

που θα με ντύσει, το βλέμμα

που θα μου σιδερώσει τις ρυτίδες

θα με αποκαταστήσει όμορφο

και ευπρεπή αλλά κυρίως το σώμα

επιζητάω που θα μου δώσει πίσω

το χαμένο μου κορμί.


*

Ένας άντρας βγαίνει στο μπαλκόνι του.

Έχει μόνο δυο κατακόκκινες μπουκαμβίλιες:

μια στα δεξιά, μια στ’ αριστερά

κανένα άλλο λουλούδι. Καθώς σκύβει

να τις ποτίσει γέρνουν οι πλάτες του

απ’ τα πολλά τα άνθη.


*Tα ποιήματα είναι ανέκδοτα. Ευχαριστώ θερμά το Σωτήρη Παστάκα για την τιμητική παραχώρηση μελών του Χαμένου Κορμιού του.