12 Μαρ 2010

ΑΛΕΚΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΗ


ΑΛΕΚΟΣ ΚΑΙ ΦΩΤΕΙΝΗ

Κουβέντα δε θα ξαναπώ
στο φίλο μου τον Αλέκο
όσο, τουλάχιστον, θρηνεί
η Φωτεινή.
Η στάση μου αυτή
τη βοηθά ν’ αντέξει την πληγή της.
Εφόσον εκείνη δεν μπορεί
από μένα περιμένει
(που μπορώ)
να τον πονέσω
το φίλο μου τον Αλέκο

τον αναίσθητο
τον ελεεινό.

Μακάρι να ’χα σαν κι εμένα έναν
ή μία
να πονέσει τη Λυδία
όταν αναίτια μ’ εγκατέλειψε
αίροντας υποσχέσεις.
Είχε και κείνη φίλους
(και πολλούς)
που γνώριζαν τα πάντα
αλλά σιώπησαν.