10 Μαρ 2010

ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΩΝ ΙΝΔΙΑΝΩΝ


ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΩΝ ΙΝΔΙΑΝΩΝ

Ο καθείς μπορεί να σκεφτεί
μες στο πηχτό, ξερό σκοτάδι

το κελάηδημα των πουλιών
μες σε πλεξούδες φύλλων
το μαρκαδόρο του παιδιού
που αστερόφως μουτζουρώνει
μες στη θάλασσα της νύχτας.
Απελπισία το κελί
εξόν κι αν έχεις τις άχρηστες αυτές
μουσούδες των αισθήσεων
να κλείσεις αεροστεγώς τον αγέρα
π’ αναπνέεις γύρω απ’ το κεφάλι σου
ώσπου άλλο οξυγόνο να μην έχει
η μοναξιά σου να σου δώσει.

Ω πώς ξαποσταίνεις σ’ ίσκιο κελαηδισμών
πώς στ’ αλήθεια παρηγορείσαι
εκ παφλασμού φωτοκυμάτων
πώς τα μαλλιά σου τετραπληγικός
στη μελάνη σου βουτάς
με το σώμα σου πινέλο, τους τοίχους σου
καμβά
μολυβοθήκες σου τις κάρες
των ιπτάμενων Ινδιάνων!