23 Φεβ 2010

ΧΡΩΜΑ ΕΣΩΡΟΥΧΟΥ

ΧΡΩΜΑ ΕΣΩΡΟΥΧΟΥ

Συγκέντρωσα ροδοπέταλα
προς επίδοσιν ερυθρής ομορφιάς
σε ορφανούς μίσχους.
Έμαθα να χορεύω στολισμούς
από φιλόξενο βάζο ανθέων
μιμούμενος τις κινήσεις του τεχνίτη
πάνω στον υγροστρεφόμενο πηλό.
Η πλαστικότητα των υλικών
μ’ έκανε να κλαίω αβέβαιος
όποτε πήγα να χαρώ.
Στους μοναχικούς περιπάτους του κάστρου
με κυνήγησαν πεινασμένα σκυλιά
τρελαμένα απ’ τις βουές των ψυγείων.
Η ψύχρα της νύχτας αντήλλαξε μπροστά μου
σταγονίδια με το χόρτο
φυτρώνοντας πράσινη στα μάρμαρά μου.
Τα μνημεία μου έριξαν κάτω κίονες
όλων των ρυθμών
κι έγιναν μούμιες εποχών με γάζες.
Στις γάζες των νεκρών σωμάτων
έσυρα κάρβουνο˙ τις μαύρισα
με γράμματα. Τα δόντια μου
έπεσαν όλα μες στο στόμα μου
για να ρητορεύσω σωστά.
Με τα κόκκαλά μου έφτιαξα έπιπλα.
Πάνω τους έκατσε γυναίκα σταυροπόδι.
Τόση ευτυχία σ’ ό,τι ζήτησα.
Περιέργεια για το χρώμα εσωρούχου.