16 Φεβ 2010

ΦΙΔΙ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ




ΦΙΔΙ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ

Όταν μου μιλάς γίνομαι η φωνή σου.
Πέφτω σουσάμι στο πρώτο κουλούρι
που έφαγες
αναρριγώ δέρμα στην πλάτη
των δέκατων έκτων γενεθλίων σου
απλώνομαι άσφαλτος στους δρόμους
που περπάτησες
και πάχνη στις πόλεις
που είδες περαστικός.
Γίνομαι η φωνή σου. Μιλάς και ξέρω
πόσος ιδρώτας τύλιξε τα δάχτυλά σου
όταν πρώτη φορά περιπλανήθηκαν
στο ζεστό γυναικείο κορμί
τί τύψεις ένιωσες μέσα στις εκκλησίες
προτού σταματήσεις να πηγαίνεις
πώς έκλεψες χρήματα από ξένα παντελόνια
κι από κείνο του πατέρα σου
κοιτάζοντας τριγύρω αγχωμένος.
Έτοιμη στο στόμα μου η φωνή σου
με προτρέπει ν’ αποκριθώ
κι υπόσχεται την ευτυχία και των δυο μας.

Οραματίζομαι τον εαυτό μου στα μπαλκόνια
και σιωπώ. Δεν είμαι εγώ αυτό
που θα ’θελες ν’ ακούσεις. Αν πρέπει
έτσι να με θυμάσαι, ξέχασέ με.
Δεν είμαι φίδι εγώ να διοικώ.