9 Φεβ 2010

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙΟΥ


ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙΟΥ

Θραύση, διεκδικώ το μερτικό μου
απ’ τα σπασίματα:
είμαι το ποτήρι
μες στο οποίο αφηνιάζει το κρασί.
Διαλύομαι πριν καν γεμίσουν
οι γουλιές
και ποτίζω τα τραπεζομάντηλα
μ’ εκείνο τ’ άλικο της μέθης.
Στα ορεινά χωριά
μ’ απλώνουν στα μπαλκόνια
οι μανάδες των γαμπρών.
Είμαι η τουφεκιά
της αδιάλειπτης διακόρευσης.
Είμαι ο καθρέφτης
που κρεμάστηκε ανάποδα στους τοίχους.
Όσο κι αν πλησιάσεις
είδωλο δε θα δεις
αν δε γυρίσουνε τα μάτια σου
στο εσωτερικό μου.
Είσαι και μέσα μου όμορφη
αλλά όχι ίδια.
Μόνο μέσα στο ποίημα
αμάραντο δωρίζεται το μέλλον
μπουμπουκιού.