31 Αυγ 2009

ΑΠΟΝΕΡΑ


ΑΠΟΝΕΡΑ

Να 'μαι και παιδάκι μικρό
μόλις έμαθα να κολυμπώ και χαίρομαι
δηλαδή βλέπω το φως
να εισχωρεί στην περιβάλλουσα επίπλευση
ως το σημείο που πατώνω
πασαλείβοντάς με εμπύρετο στιγμιαία
όσο χρειάζεται να βράσει γύρω μου
η θάλασσα
ν’ αναδυθούν διαφανείς μπουρμπουλήθρες
και να σκάσουν ελευθερώνοντας αρώματα
που μια γοργόνα χαμογελαστή
κρύβει πίσω από τ’ αυτί της
και διατάζει: «μικρό παιδάκι ταξιδιάρικο
κολύμπα άφοβα στον κόσμο σου
πήγαινε με θάρρος από κει που γράφεις».

Η μητέρα μου ανησυχεί. Με φωνάζει
να επιστρέψω γιατί ξανοίχτηκα πολύ
κι ίσως με πνίξουν τα απόνερα του πλοίου
που στο λιμάνι πάει να δέσει.
Το λαστιχάκι όμως
το επιδέξια στα δάχτυλα κρυμμένο
γίνεται σφεντόνα
τεντώνει τη στιγμή ως το βαπόρι
κι εκείνο κλυδωνίζεται επικίνδυνα
γιατί τα βότσαλα αντανακλούν
σκοπίμως τύφλωση. Μα η μητέρα
δεν καθησυχάζεται με τίποτα.

Κι όπως τα απόνερα το πνίγουν αντιστρόφως
το δύσμοιρο το πλοίο που πλέχθηκε
στις αισθήσεις μου
όπως αντισφαιρίζεται ο ήλιος
στα σπλάχνα που ελέγχουν οι αδένες
της θερμότητας
η μητέρα αναφωνεί:


« Μαζέψτε το παιδί
είναι καταραμένο! »
COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ


27 Αυγ 2009

ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ


ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ

Θα τους δείξω εγώ τι θα πει
αυτοσχέδια χειροβομβίδα˙
με βάλαν να πολεμήσω στα μετόπισθεν;
Εγώ θα τρέξω εμπρός να ξεχωρίσω˙
καταντικρύ του αποσπάσματος
να ασπαστώ.

Μια και δυο στην πρώτη γραμμή
σφαίρες τρυπούν το μέτωπό μου
βλήματα το στήθος μου
ώσπου ολάκερο να στραγγίξει
το αίμα μου ο Θεός
να το αλέιψει σε χόρτα και κοχλιούς
να βγουν έξω και αυτοί
σα να έβρεξαν τρόπο τα καβούκια.

Κι όπως θα είμαι λαβωμένος
και αήττητος
όπως θα συνεχίζω την πορεία μου
απτόητος
θα απορήσουν τόσο οι οχτροί
που το κακό τους θα σκίσει στα δύο
τη θάλασσά τους για κιβούρι
κι άσ’ τους να προχωρούν
στην καταδίωξη.

Άσε τους νεκρούς να προχωρούν.
COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ


25 Αυγ 2009

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ...

You can't believe it, you can't concieve it
And you can't touch me, 'cause I'm untouchable
And I know you hate it, and you can't take it
You 'll never break me, 'cause I'm unbreakable