3 Ιουν 2009

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...


ΕΛΙΑ Η ΑΙΩΝΟΒΙΑ

Ένα ποίημα δεν είναι άλλο
από βολβός
μετρούν κλωνιά, μετρούν καρπούς
μετρούν τα φύλλα οι γεωπόνοι
μα εσύ μονάχα ξες καλά
πώς φύτρωσε η ελιά η αιωνόβια.

Όταν απότομα ο βολβός
αποσχίστηκε απ’ τη σάρκα σου
ιδέα δεν είχες πώς να του φερθείς.

Χίλιες φορές τον φύτεψες
και χίλιες φορές τον είδες ν’ αναπτύσσεται
μηλιά, ροδακινιά, ασφάκα, λαδανιά
τόσα δένδρα, τόσοι θάμνοι, απόπειρες
εκβλάστησης μιας έμπνευσης που γύρευες
μα που στη γεύση ουδέποτε
σου ήταν αρκετή.

Κι όταν χείλη μετά
σε ζάρωσε η τελειομανία
όταν όλα σου τα φρούτα αποξηράθηκαν
και στέγνωσαν οι χυμοί από ουσία
έλαβες το βολβό σου και περπάτησες
ως τα σκουπίδια˙ τον πέταξες
και πήγες σπίτι σου στ’ αποκαΐδια
να πεθάνεις.

Κι εκεί
στη χωματερή
οι αρτηρίες έπηξαν στις πέτρες
καταβολάδες σάλεψαν στα σωθικά του κήπου
κι εν μέσω σκουπιδιών εφύτρωσε τρανή

η ελιά η αιωνόβια.
COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ



Waiting for something that is never comin'...