3 Ιουν 2009

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...


ΕΛΙΑ Η ΑΙΩΝΟΒΙΑ

Ένα ποίημα δεν είναι άλλο
από βολβός
μετρούν κλωνιά, μετρούν καρπούς
μετρούν τα φύλλα οι γεωπόνοι
μα εσύ μονάχα ξες καλά
πώς φύτρωσε η ελιά η αιωνόβια.

Όταν απότομα ο βολβός
αποσχίστηκε απ’ τη σάρκα σου
ιδέα δεν είχες πώς να του φερθείς.

Χίλιες φορές τον φύτεψες
και χίλιες φορές τον είδες ν’ αναπτύσσεται
μηλιά, ροδακινιά, ασφάκα, λαδανιά
τόσα δένδρα, τόσοι θάμνοι, απόπειρες
εκβλάστησης μιας έμπνευσης που γύρευες
μα που στη γεύση ουδέποτε
σου ήταν αρκετή.

Κι όταν χείλη μετά
σε ζάρωσε η τελειομανία
όταν όλα σου τα φρούτα αποξηράθηκαν
και στέγνωσαν οι χυμοί από ουσία
έλαβες το βολβό σου και περπάτησες
ως τα σκουπίδια˙ τον πέταξες
και πήγες σπίτι σου στ’ αποκαΐδια
να πεθάνεις.

Κι εκεί
στη χωματερή
οι αρτηρίες έπηξαν στις πέτρες
καταβολάδες σάλεψαν στα σωθικά του κήπου
κι εν μέσω σκουπιδιών εφύτρωσε τρανή

η ελιά η αιωνόβια.
COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ



Waiting for something that is never comin'...

10 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Μαντεύω ότι κάποιες νύχτες θα σκαρφαλώνει κρυφά πάνω στο βράχο
και θα σβήνει το φιτίλι του φάρου.
Επειδή από πάντα το ποίημα
απαιτεί μόνο το φως των αισθήσεων
για να προσανατολιστεί.

Δημήτρη ένα μακροβούτι και για μένα
στην ¨Ανδρο.

Νατουρέλ

Maria R. είπε...

Δημήτριε
από τώρα μας αφήνεις;
Είναι η γητεύτρα θάλασσα
και το αλήτικο καλοκαίρι;

11 Ιουλίου ε;
OK!!:):)

Να σαι καλά
και ...
τα σκοτεινά φιλιά μου :)

Ignis είπε...

Εύχομαι το ποίημα να είναι σαν την ελιά
Ανθεκτικό όπως αυτές (ό,τι και να της κάνεις, επιζεί... έχω μια μεγάλη σε γλάστρα, φύτρωσε λάθρα το κουκουτσάκι, κι εξάρθρωσε όλα τα προγενέστερα) επίμονα να ζει όπως αυτές... αιώνιο να μένει καθώς ο χρόνος σμιλεύει τον κορμό του σε απαράμιλλης αισθητικής γλυπτό…

Για τα γενέθλια σου λοιπόν σου εύχομαι …ελιές.
Ποιήματα διαχρονικά να γράψεις, κι αιωνόβια.
Και το πιο σημαντικό, να τα δουν, να τα διακρίνουν
Βλέπεις αυτοί οι ελαιώνες των ποιημάτων δεν είναι ορατοί σε όσους περιμένουν να δουν φοίνικες ή άλλα υπερμεγέθη και θεαματικά δένδρα… όσοι θέλουν τρανταχτά και βαρύγδουπα….
Και σε μιαν άκρια, η ελιά απλώνεται, θαλασσοδέρνεται ακόμα, μα επιμένει

ΥΓ. εγώ δεν σου λέω να κάνεις και μια βουτιά για μένα. Είμαι εγωίστρια, θα τα κάνω όλα τα μακροβούτια μόνη μου!
Αντε καλέ, καλό μας καλοκαίρι!

meril είπε...

Μα θα σε θυμηθώ
Μια μέρα μόνο μετά τα δικά μου θα ναι....

Και μέχρι τότε...
όμορφα κι ανήσυχα να περνάς

ector είπε...

Έπιασε την ελιά απ το κουκούτσι της
κι αστράφτουν οι πυρήνες.

Όπου αν πάς όπως αν δράς Άνδρος.

ειρήνη είπε...

Νομίζω πως κατάλαβα τι θέλεις να πεις και συμφωνώ.

Τα ποήματά σου πάντα κάτι λένε .

Αυτό μου άρεσε ιδιαίτερα και την πρώτη φορά που το διάβασα και τώρα ..

Να' σαι καλά.

Γιαννης Τολιας είπε...

Δημήτρη στέλνω ευχές για τα γενέθλιά σου.

Γιάννης

Υ.Γ. Ανταγωνισμός κι αυτός των στίχων
Ποιος πρώτος να αποικίσει μέσα σου;

meril είπε...

Στο τσακ να σε ξεχάσω....
Αλλά σε θυμήθηκα
για να σου ευχηθώ τα δέοντα
έτσι κι αλλιώς τι άλλο θα μπορούσα να πω στη μέρα σου;
Μόνο να τη χαίρεσαι
να τη χαίρεσαι με καρδιά ανοιχτή και γέλιο
έις πείσμα

Maria R. είπε...

Εύχομαι Χρόνια Καλά
και - γιατί όχι;- Χρόνια Πολλά
όπως εσύ επιθυμείς, Δημήτριε
και εμπνευσμένα απ'όλες
τις πλευρές

Φιλικά

Μαρία Ροδοπούλου

Churchwarden είπε...

Φίλοι μου, έχετε την ευγνωμοσύνη μου για την παρουσία σας εδώ και τις ευχές σας.

Meril, αντεύχομαι από καρδιάς για τα γενέθλιά σας.