1 Μαΐ 2009

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ ΠΡΟΦΕΡΕΙ


Φανταστείτε, κοιτάζοντας ένα ανθρώπινο σώμα, να διακρίνονται μόνον τα αγγεία, έως και τα τριχοειδή. Αν δε θέλετε ή δεν μπορείτε να το φανταστείτε, πάτε στην έκθεση «Τhe Bodies» και παρατηρήστε το δείγμα παρουσίασης του κυκλοφορικού. Εγώ πήγα. Τα αγγεία μου θύμισαν δίχτυα. Δίχτυα, δίχτυα...τί να τα κάνω τα δίχτυα; Να τα πετάξω στη θάλασσα; Είναι μια λύση. Δίχτυα-αγγεία στη θάλασσα, δικά μου, να πάνε και κάπου αλλού εκτός Άνδρου. Να πάνε στη νήσο Χίο να βρούνε τον ψυχίατρο, να του πούνε «ευχαριστώ» για το αίμα. Σε ποιο σώμα ανήκει το αίμα της πληγωμένης καρδιάς;
Έχασα πολλά κιλά μέσα σε λίγες μέρες.
Δεν ξέρω πόσα ακριβώς, τον αριθμό τους
δεν μπορώ με ακρίβεια να τον προσδιορίσω.

Απ’ την ενδυμασία μου μόνον το υποπτεύομαι,
απ’ την κοινή διαπίστωση των φίλων:
«είσαι άρρωστος, τι σου συμβαίνει;»

Μακάρι η πάθησίς μου να ’χε ένα απ’ τα κοινά
ονόματα: διαβήτης, μελάνωμα
παράνοια. Πως είναι Αγάπη
δεν το λεν, μια αρρώστια σαν κι αυτή
κανείς δεν την προφέρει.

Σωτήρης Παστάκας




Υ.Γ.:
Ίσως, τελικά, έχουν δίκιο οι ετεροτοποθετημένοι αντιρρησίες συναισθήματος. Έχω τραγούδι και γι' αυτούς. Α μα πια, καλοκαίρι έρχεται... :)

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ ποιητή,
Σας επισκέπτομαι πρώτη φορά και επιτρέψτε μου ένα "προφορικό" σχόλιο.
1. Βρίσκω ιδιαιτέρως εκκωφαντική την απύθμενη διάσταση σχολίων και ποιημάτων σας. Μήπως είστε πολύ νέος για να ομιλείτε σάμπως ένας καλαμαράς του 19ου αιώνα;
Κατανοώ,βεβαίως, πως πρόκειται περί χρήσιμης σκευής, σε ιδιαίτερες περιπτώσεις, φερ'ειπείν όταν ξιφουλκεί κανείς κατά του συνήθως φιλοπαίγμονος κ. Μίχου, αλλά ίσαμε εκεί.
Συγχωρέστε τις πατερναλιστικές παραινέσεις μου, έχω βρεθεί σ'αυτό το μονοπάτι σας, κατά το παρελθόν, έχοντας πληρώσει τον ποιητικό καθωσπρεπισμό των κάθε είδους περιοδικάκηδων.

Τολμήστε,παρακαλώ, περιμένουμε να σας γνωρίσουμε.

Φιλικά
Τάκης Κ.

Churchwarden είπε...

Tάκη, όταν ξαναπεράσετε, εξηγήστε μου γιατί αριθμήσατε το σχόλιό σας.

Στοργικά,

Δημήτρης Μ.