6 Μαρ 2009

Δημήτρης Μουζάκης


Ο συμμαθητής μου στο δημοτικό σχολείο, νυν ζωγράφος Γιώργος Κ., με πληροφόρησε προσφάτως ότι διαθέτει προσωπογραφία μου από το προ 20ετίας χέρι του, το παιδικό του.
Ένιωσα περίεργα με την αποκάλυψη. Αν και δε μοιάζω, είμαι- υπό του προσώπου μου αναγράφεται το όνομά μου.
Σ' ευχαριστώ, Γιώργο. Σου βάζω τραγουδάκι της αυτής εποχής.


4 σχόλια:

Ignis είπε...

Ευτυχώς που μεγάλωσες
(ή εσύ ή ο ζωγράφος, καλά είναι)

πω πω πωωωωω άγριο βλέμμα σκιερό
(μπρρρρρρρρρρρρρρ)


Καλά που έφυγε και η κάλπη, θα μου μάγκωνε το χέρι χρρααααααπς με το που θα’ριχνα το φάκελο
μόνο με ένα βλέμμα, χρααααπς πάει και το χέρι και ο φάκελος


Καληνύχτα Σαςςςςςςςςςςς
(φεύγω φεύγω φεύγω)

Churchwarden είπε...

Άγριο βλέμμα, βέβαια, Ignis...Αμ πώς...

Μείνε μείνε μείνε.

roadartist είπε...

Πολύ όμορφη η κίνηση του.. Γύρισες πίσω φαντάζομαι μέσω του σκίτσου κ εσύ.. Καλή Άνοιξη :)

Churchwarden είπε...

Γεια σου, Road! Αντιγυρίζω μεστωμένη την ευχή...εύχομαι την καλύτερη Άνοιξη της ζωής σου!