15 Φεβ 2009

Μ' ΑΛΛΟ ΤΡΑΙΝΟ ΤΑΞΙΔΕΥΩ


Ο ΑΝΕΜΟΣ ΒΥΣΣΟΔΟΜΕΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΥΡΤΕΣ

Χρόνους και χρόνους πριν την ιστορία
όταν η ατμόσφαιρα από φύλλα ήταν φτωχή
βρήκε τρόπο η ποίηση να φτιάξει οξυγόνο
κι έπεσαν κεραυνοί μες στα νερά.
Από το πουθενά σηκώθηκαν τα δένδρα
από το πουθενά ναύλωσε κι η ποίηση
σιωπή
να ταξιδεύει μια περίσταση στο πράσινο
ώσπου να γιγαντωθεί και να το καταπατήσει.
Κανείς τους δεν ομιλεί˙ όπως και να το πεις
(μίσος ή απερισκεψία)
τόση περιφρόνηση για τα παιδιά τους
που παίζουν κάτω από τον ήλιο στην αυλή
μόνο ως αδυναμία ίσως εξηγηθεί
της ανθρωπότητας που έμεινε στη λάσπη
ενώ θα έπρεπε κι αυτή να σηκωθεί.
Στο χλώριο ελευκάνθησαν τα φύλλα
μπροστά μου δεν επαρκούν παρά για μια διαμαρτυρία
που θα τη γράψω κι ας είναι γραφική
κι ας γέρασαν από συμφέρον τα μελλούμενα
της κάθε προηγούμενης γενιάς:
Δεν μπορώ να γνέψω πουθενά.
Αντίθετα, μ’ άλλο τραίνο, ταξιδεύω.
Δεν μπορώ μες στην ταχύτητα να πείσω.
COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ


12 σχόλια:

Diatton είπε...

Στο τέλος, με τις 3 "δυνατές" αυτές γραμμές σου, μας τα δίνεις όλα. Κι εμείς τα λαμβάνουμε! Είναι πάλι κι αυτό το βιντεάκι!

Καλό μεσημέρει στο φίλο Δημήτρη...

Pipe Smoker είπε...

"Δεν μπορώ να γνέψω πουθενά.
Αντίθετα, μ’ άλλο τραίνο, ταξιδεύω.
Δεν μπορώ μες στην ταχύτητα να πείσω."

Ωραίος.

Δημήτρης Δικαίος είπε...

Ξερίζωσε το τραίνο,
σήψεως κουφάρια.
Σε κίνηση,
η κίνηση,
εξανάγκασε τα κλειδωμένα.

Καλησπέρα.

Churchwarden είπε...

Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλιά σας.

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΣΣΗΝΗΣ είπε...

Με το ενισχυμένο φως που δίνει ο ήλιος
φαίνονται έγχρωμοι εκείνοι που κοιμούνται
με το’να χέρι απλωμένο στη μοναξιά
και τ’άλλο στην πλάνη
___________

Την Καλημέρα μου,
με την ευχή να γίνει αντιληπτό
το νόημα των στίχων σου

υγ
αναγνωρίζω την ευγένεια
πέραν του πληθυντικού
κι επιχειρώ τον ενικό

Churchwarden είπε...

Aγαπητέ Μανώλη, καλησπέρα. Θα προσθέσω στην ευχή σου: να σταματήσει η ατιμωρησία του αγύρτη. Σε ευχαριστώ για την παρουσία σου εδώ.

trelos είπε...

αυτός είναι ο τρόπος σου, ο αστραποβόλος, που προτιμώ

(όχι πως δεν έχουν τα χάι-κου τη γοητεία τους)

πολύ καλό

Churchwarden είπε...

Φίλε μου τρελέ, έχεις απόλυτο δίκιο. Ο τρόπος μου είναι, πράγματι, αυτός. Από καρδιάς σε ευχαριστώ για τη θετική σου κρίση.

Ignis είπε...

Θα κρατήσω φράσεις, που υπάρχουν ή που απορρέουν
Το οξυγόνο της ποίησης
(αν και ενίοτε αφαιρεί, στραγγίζει, δεν προσθέτει...γίνεται εξουθενωτική σαν μας μαστιγώνουν οι ίδιοι οι στίχοι μας...)
Η δημιουργία ενός κόσμου, μιας άλλης ματιάς.
Από το πουθενά, από το τίποτε
Μήπως είναι εκείνο το χέρι στην πλάνη που λέει και ο Μ. Μεσσήνης;
(κι αυτό το πρώτο μέρος του σχολίου σας κ. Μεσσήνη, είναι από μόνο του ένα ποίημα)
Και αν έτσι, τότε σίγουρα το δεξί στην πλάνη να ψαύει ψευδαισθήσεις, και το άλλο, της καρδιάς, στην μοναξιά.
Η ανθρωπότητα στην λάσπη....
Είναι που το τίποτε μας ορίζει. Ακόμα και τα πολλά έμαθαν να λήγουν στο τίποτε.
Μα να πείσεις γιατί; Δεν χρειάζεται πια. Μόνον το κάλπικο χρειάζεται να πείσει για να επιβιώσει. Το γνήσιο ποτέ. Τα προσπερνά. Όλα.
Κι όποιος το δει.

Καλημέρα φίλτατε, σε όποιες ταχύτητες.



ΥΓ. εμένα πάλι μου άρεσε πιο πολύ η αρχή. Η αρχή της Δημιουργίας. Η ανάσα, η άνασσα η Ποίηση.
(το λογοπαίγνιο δεν είναι δικό μου φυσικά, αν και τα πιο βατά παιχνιδίσματα λέξεων στους στίχους είναι τα λογοπαίγνια κι οι παρηχήσεις, τα πιο κοινά και πανεύκολα να βρούμε, ενώ τα πιο δύσβατα παραμένουν τα νοήματα και η ουσία)

Ignis είπε...

Κάτι ακόμα ως ένα ακόμα υστερόγραφο κι αν θες το βάζεις...

Αφήστε τους αγύρτες. Ακόμα και η "αυλή" τους τούς χαρακτηρίζει.
Κι επιτέλους, ας μην φοβόμαστε να ξεχωρίσουμε κάποιους και να μην είμαστε καλοί με όλους. Επιτέλους!
Τα γούστα μου με χαρακτηρίζουν. Και δεν τα ποδοπατώ για να γίνω αρεστή.
Έτσι απλά.

ξανα-μανα Καλημέρα
Ξάστερη κι ανέφελη

Ψ ι χ α λ α είπε...

Δεν μπορώ να γνέψω πουθενά.
Αντίθετα, μ’ άλλο τραίνο, ταξιδεύω.
Δεν μπορώ μες στην ταχύτητα να πείσω.


Το κρατώ και συνεχίζω...

Churchwarden είπε...

Ιgnis, καλορίζικο το καινούριο σπίτι. Εύχομαι μακροημέρευση και δημιουργία. Επειδή είσαι η μόνη που στάθηκε στην αρχή, σου χαρίζω ένα χαμόγελο. Να το: :)

Μου θύμισες Οδυσσέα Ελύτη. Από μνήμης:

Μόνο μια λάμψη ο άνθρωπος
Κι αν είδες, είδες

Σε ευχαριστώ για την παρουσία σου εδώ.

Καλωσήρθες ευψευδώνυμη ψιχάλα. Σε ευχαριστώ για τον ευγενικό σου λόγο.