13 Φεβ 2009

ΜΟΝΩΔΙΑΛΟΓΟΙ


ΚΗΠΟΥΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΟ

Στον Γιάννη Τόλιa

Πολεμούσες με το κλειδί ανάφλεξη καυσίμου.
Τίποτα.
Δεν απελπίστηκες.
Ψάχνοντας γύρω για σπινθήρα
ανακάλυψες εκείνη
να βγάζει το σκουλαρίκι της
για ν' ακουμπήσει τ' ακουστικό.
Ήθελες να 'σαι η φωνή που της μιλά
φωνή ολόκληρος, το ξέρω

όπως ξέρω πως μ' αυτή σου την επιθυμία
πήρε φωτιά η μηχανή σου
μύρισε λάστιχο
κάηκε η πόλη μονομιάς
γκρεμίστηκαν τα τείχη
κι έγινες δάσους αναβάτης
καβαλάρης σ' οξυγόνο ολοκαυτώματος.


COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ




6 σχόλια:

Diatton είπε...

Σωστή η απόδοση για άλλη μια φορά φίλε Δημήτρη. Είναι η μόνη φωτιά που αποδέχομαι και επιθυμώ...

Τους χαιρετισμούς μου...

Ignis είπε...

Ένα ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ποίημα
Επιτέλους το ανήρτησες, ο που του το αφιέρωσες το είχε βάλει ένας θεός ξέρει πόσο καιρό πριν στο μπλογκ του
(να σου πω, ψυχολόγος είσαι, ή ...φωτογράφος; Δεν γίνεται, κάτι από τα δυο....το ποίημα είναι "γάντι"...)
(δεν εννοώ ότι του πετάς το γάντι, αλλά για την εφαρμογή)

Στρατιωτάκια αμίλητα ακούνητα αγέλαστα δεν παίζω (εντός ολίγων ημερών και το μπλογκ καλέ, η μουγγή τέρμα), αδυνατώ να παίξω όταν βλέπω ποιήματα που με ενθουσιάζουν. Κι εδώ σε συγχαίρω.
Διότι αυτό το ποίημα και είναι άψογο, ευρηματικό στην σύλληψή του, και επιπλέον τιμά τον φίλο σου.

Οι καλύτερες φωτιές πυροδοτούνται μόνον με το μυαλό.
Τα άλλα μέσα πυρπόλησης, έπονται.

Churchwarden είπε...

Σ' ευχαριστώ, φίλε Διάττοντα. Είθε τα ευγενικά σου λόγια να σου επιστραφούν ευτυχία.

Ignis, Ignis, Ignis...πολύ χάρηκα με το σχόλιό σου. Πολύ. Σε ευχαριστώ από καρδιάς. Αναμένω με ενδιαφέρον το καινούριο σου πόνημα και εύχομαι στο διηνεκές την αύρα της διαθέσεως που τελευταία εκπέμπεις. Όσο για την ιδιότητά μου...ψυχολογώ φωτογραφίες, βεβαίως, με τον τρόπο μου: σα να 'ναι η μόνη αλήθεια η στιγμιαία αποτύπωση. :)

Ignis είπε...

Αγαπητέ μου Δημήτριε,
η μόνη αλήθεια της ζωής μας, είναι ακριβώς αυτό:
η στιγμή
(η στιγμιαία αποτύπωση που είπες)
Όλα τα άλλα είναι φίλτρα της μνήμης, η ζωγραφική που κάνει η διάθεσή μας κάθε φορά. Ό,τι απομένει από την γεύση των πραγμάτων.
Το αληθινό είναι η στιγμή, τίποτε παραπάνω. Αρκεί να έχει κανείς την απαραίτητη διαύγεια για να το δει καθαρά. Να το διαγνώσει.
Ζωάκι κι ο άνθρωπος; Ναι.
Όμως πάντα θα τον πληγώνει ότι θα μπορούσε να είχε στοχεύσει τα άστρα.

(παραπάνω σκέψεις σε αυτό που έγραψες...)

Καλημέρα διαρκής
Να είσαι καλά.

Pipe Smoker είπε...

Αυτό είναι από τα καλά σου, σε κατηγορία ειδική. Σε μένα δούλεψε τουλάχιστον. Μπράβο, αντάξιο του εικονοποιήματος.

Churchwarden είπε...

Pipes, με σκλαβώνεις.