11 Φεβ 2009

ΚΙ ΟΜΩΣ

Κάηκα ξανά
Κι όμως ξαναβιδώνω
Την ίδια λάμπα
COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ


5 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Αν και μαρεσει να απαντω με χάικου στα χάικου (ή οπως αλλιως θελει να τα πει ο καθενας...) εδω θα πω αυτο που μου ηρθε αμεσως στο μυαλο με το που το διαβασα...

"Ετσι ειναι αυτα τα πράγματα" :)

Ignis είπε...

τς τς τς...
αμετανόητε

Μην ανησυχείς όμως, δια της επαναλήψεως επιτυγχάνεται η εμπέδωσις...


ΥΓ.
για το κάψιμο από την λάμπα, bepanthol
Για το άλλο κάψιμο, βοήθειά σου

Μην φοβάσαι όμως, υπάρχουν και χειρότερα. πχ. το δαχτυλάκι και κατευθείαν στο γυμνό καλώδιο....χε χεχεχχχχχχχχχχ

Υγιαίνετε
(μια κουβέντα είναι)

ΥΓ (2) αν σου δολοφονώ ΑΚΟΜΑ ένα χάϊκου (τάνκα έχετε ή αργείτε;;; τίποτις άλλο από την χώρα του ανατέλλοντος;;; Κάνα ρένγκα να παίξουμε πολλοί;;; ) εσύ τα φταις όλα: δήλωσες ότι σου αρέσουν τα αστεία καθ'όλην την διάρκειαν του 24ώρου. Ε, εγώ το εμπέδωσα. ΔΕΝ ΦΤΑΙΩ.
>:-))
(=σατανικός γέλως)

ΥΓ (3) τα σημερινά σου σχόλια στο Ποιείν, σπαρταριστά!

ΥΓ (4) μετά από τόσα χάι κάι, θα γίνεις σχιστομάτης, να το προσέξεις αυτό

ΥΓ (5) τέρμα. Πολλά είπα
(άντε καλέ!!!)

Diatton είπε...

Ειδικά όταν πίσω απ' αυτό κρύβεται μια αιτία πάθους...

Δημήτρη, την καλησπέρα μου...

Ανώνυμος είπε...

Rotises to LIvada an to egrini;

Churchwarden είπε...

Mαρία Νικολάου,

Συμφωνώ. Μου άρεσε και το "όπως θέλει να τα πει ο καθένας".

Ιgnis,

Tο είπα και το εννοώ. Θέλω αισιοδοξία και χαρά, να παίζουμε τυφλόμυγα και αγαλματάκια ακούνητα, αμίλητα, αγέλαστα μέρα ή νύχτα. Σχιστομάτης γίνομαι την Άνοιξη, εξαιτίας αλλεργικής επιπεφυκίτιδας.

Διάττοντα,

Το πάθος των παθιασμένων κάποτε συγκινεί τους απαθείς. Δι' αυτό πολεμούμε.

Ανώνυμε,

Oxi.

Ευχαριστώ άπαντες για την εδώ παρουσία.