5 Φεβ 2009

ΠΡΩΙΝΗ ΔΟΞΑ

Όλη τη μέρα
Στο μύλο αλέθεται
Το πρωινό μου
COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ


10 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Kαφές με κρέμα
το μυαλό αλλοιώνει
κάθε μου σκέψη

Ignis είπε...

χμμμ...

Όλη τη νύχτα
σε μύλο αλέθετε
και το μυαλό μου

:)

Καλημέεερα Σας αγαπητέ κύριε Churchwarden
(ελπίζω να μην σου δολοφόνησα το χάι κου!)

Πρωινά Κέφια
© Ι.

Churchwarden είπε...

Mαρία Νικολάου, χαίρομαι να εμπνέω.

Καλημέρα σας, Ignis. Μ' αρέσει η παιγνιώδης διάθεση...και η πρωινή και η μεσημεριανή και η βραδυνή και η διανυκτερεύουσα. Ίσως δια τούτον ευθύνεται η Πάτρα, η πόλις του καρναβαλιού.

Diatton είπε...

Διακρίνω πλέον θητεία σ' αυτό το ποιητικό είδος!

Καλημέρα Δημήτρη...

meril είπε...

Ο πικρός καφές
με τη γλύκα των λόγων
να ισορροπεί....

Υ.Γ. Παρασέρνομαι σε παιχνίδι άνισο (κι εδώ η πόλη να φταίει;)

Καλημέρα.....

Churchwarden είπε...

Φίλε Διάττοντα,

Όλα τα τρίστιχα τούτα είναι από το νέο μου βιβλίο, το οποίο θα κυκλοφορήσει την Άνοιξη από τις εκδόσεις ΔΙΑΤΤΩΝ :) -υπόσχομαι, δε, ότι, ποσοτικώς τουλάχιστον, αποτελούν ένα μικρό κομμάτι του. Ευχαριστώ.

Meril,

Καλημέρα. Ουδέποτε είπα φταίει-ευθύνεται είπα. Η Πάτρα είναι η πιο χαρούμενη πόλη της επικράτειας. Ή μήπως δεν είναι έτσι; Ευχαριστώ για την παρουσία σου εδώ.

Diatton είπε...

Αχ, αυτές οι εκδόσεις που φέρουν το όνομά μου! Έστω, σου εύχομαι ότι καλύτερο στη νέα σου αυτή προσπάθεια!

Churchwarden είπε...

Nα είσαι καλά, φίλε Διάττοντα.

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ μου Επίτροπε.

Η καλησπέρα μου έχει αποσταλλεί τηλεφωνικώς.

Η επίγευση του χαϊκού σου
ενδημεί αχνίζουσα
στις παρυφές των χειλέων.

Τα μαγνητικά σου πεδία ισχυρότατα!!!

Τις δύναται να αντισταθεί;

Ο φίλος σου

Γιάννης Τόλιας

Churchwarden είπε...

Aγαπητέ Ιωάννη,

Στο δάσος της ποίησης φυτρώνουν σαρκοφάγα, κυρίως, λουλούδια. Αυτό, βέβαια, αφήνει αδιάφορη την ποίηση, αλλά φθείρει τις έννοιες που, κατά πολλούς, την προσδιορίζουν στη ζωή: την ανθρωπιά, την ειλικρίνεια, την ευαισθησία, τη φιλία.

Μας εύχομαι να είμαστε και να παραμείνουμε χορτοφάγοι. Λουλούδια ας μην είμαστε- ας αντιστέκεται στις λέξεις ο κόσμος όσο θέλει. Θα παραμείνουν δικές μας και έτσι.

Η δική μου ποίηση ποιεί, άλλωστε, αυτή τη στάση: δεν είναι η αντίσταση που μετρά, αλλά τα κίνητρά της.

Ρομαντικός επιμένω να κοιμάμαι με την ηθική του μέλλοντος στο προσκέφαλό μου: την αισθητική της τεκμηρίωσης.

Είναι το όνομα του βαθύτερου ρήγματος που με ενδιαφέρει.

Σε καληνυχτίζω.