17 Νοε 2008

Ο ΗΛΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΟΣ



Από εδώ που είμαι φαίνεσαι καλά.
Σκαρφαλώνοντας ένα φλεγόμενο δένδρο
παίρνεις επάνω σου όλη τη φωτιά
και την ευθύνη
χιμώντας πυρόδερμος στο άρμα.
Ψάχνεις μανιασμένα τρόπο να μπουκάρεις
μπαίνεις απ’ το κανόνι˙
στο δρόμο σε συναντά οβίδα
πυροδοτείται απ’ το στουπί
των εμπρηστών.
Το άρμα ανατινάσσεται
εκρήγνυνται οι φασίστες
γλιτώνουν οι αθώοι φοιτητές
τους γέροντες προσπαθείς να σώσεις.
Όχι, δεν έχω μπερδευτεί.
Είναι παντού ο Γιώργος ο Κηρύκου.
Το ήθος δεν έχει αυλαία
δεν εκπίπτει από τον άνδρα εποχή.
Το δένδρο απόμεινε μαύρο, ξεψυχά
περνώ περαστικός και κόβω ένα κλαδί
ιχνηλατώ με κάρβουνο το βήμα σου
φιλώ εκεί που πάτησες
γονατιστός προς τιμή σου παρελαύνω
σ’ ακούω από το μνήμα σου νεκρούς
να παρηγορείς και θάνατο να καταριέσαι.
Αχ κι απ’ την καρδιά σε όλους να ’μπαινες.

COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ (2008)



9 σχόλια:

kyriaz είπε...

Με συγκίνησες.Και σπάνια συγκινούμαι με ποιήματα...

Καλή σου μέρα Δημήτρη.

Φαιδρα Φις είπε...

"Το ήθος δεν έχει αυλαία
δεν εκπίπτει από τον άνδρα εποχή.
Το δένδρο απόμεινε μαύρο, ξεψυχά
περνώ περαστικός και κόβω ένα κλαδί
ιχνηλατώ με κάρβουνο το βήμα σου
φιλώ εκεί που πάτησες
γονατιστός προς τιμή σου παρελαύνω"

έτσι δεν ναρκώνεται η ομορφιά,έτσι περνάει στη δική μας ζωή η επανάσταση,έτσι δεν παίζουμε,δεν μας θαμπώνουν οι θύτες...
μεταξύ μας δείχνουμε τους καινούριους δρόμους απ'όπου θα περάσει η δική μας ρομαντική και άγρια ποιητική επανάσταση,να εξουδετερώσει τα κοσμικά συναισθήματα...

θυμωμένε κι ευαίσθητε ποιητή μου...
τι άλλο από συγκίνηση έχουμε να καταθέσουμε,
τι άλλο από το ρίγος που διαπερνά το αίμα...

καλημέρα
σε φιλώ

Εαρινή Συμφωνία είπε...

Κι εμένα. Κι εμένα με συγκίνησες.

ector είπε...

Ορμητικό σαν πάθος .Τον Τίμησες δεόντως.Πυρόλιθοι καίνε στα σπλάχνα του ποιήματος.Εκεί στο Εμπυρείον τους ένοιωσε βέβαιος ήλιος.

ector είπε...

εδώ το ρόδο φλογίστηκε από έρωτα υψηλό κάλβειας στροφής στροφοδινούμενου πυρετού.Ω ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

Δανάη είπε...

"Το ήθος δεν έχει αυλαία
δεν εκπίπτει από τον άνδρα εποχή".

Ήθος ποιητικό και ισχυρότερη ισχύ απ΄αυτήν που σου ευχήθηκα βρίσκω εδώ, αγαπητέ Δημήτρη...

Μπράβο σου!!!!

Ανώνυμος είπε...

"Το ήθος δεν έχει αυλαία
δεν εκπίπτει από τον άνδρα εποχή.
Το δένδρο απόμεινε μαύρο, ξεψυχά
περνώ περαστικός και κόβω ένα κλαδί
ιχνηλατώ με κάρβουνο το βήμα σου
φιλώ εκεί που πάτησες
γονατιστός προς τιμή σου παρελαύνω
σ’ ακούω από το μνήμα σου νεκρούς
να παρηγορείς και θάνατο να καταριέσαι.
Αχ κι απ’ την καρδιά σε όλους να ’μπαινες"

Κι εγώ σ αυτούς τους στίχους θα σταθώ
και άλλους στίχους θα αφήσω
άνθη σε μνήμη και σε μνήμα

"Ένας καπνός το βράδυ θα απλωθεί
τον κόσμο να σκεπάσει
κι όσα έχουν τώρα ξεχαστεί
σε μια γραφή θα σκύψει να διαβάσει
νύχτα βαθιά πάνω απ τα νερά
φυσά αγέρας δυνατός
είναι ένας άγγελος αετός
που μες στον κόσμο προχωρά"

Όσο γράφονται τέτοιες γραφές
προχωρουν οι αγγέλοι..
κι ο ήλιος είναι βέβαιος

Πέννυ

Βασίλης είπε...

Τίποτα δε φαίνεται καλά,…
Μόνο τα «κόκκινα σημάδια»
Κι οι πυροβολισμοί,…
Τριάντα Πέντε χρόνια, τώρα,…
Ακούγονται ξεκάθαρα
Κι απαιτούν δικαίωση,…
Και Δικαιοσύνη,…
«Κι ο Ήλιος είναι βέβαιος,..»
………………………..
Μια ξεχωριστή μέρα για όλους,…
Μια μοναδική μέρα
Καλησπέρα Δημήτρη

Churchwarden είπε...

Φίλοι μου, σας ευχαριστώ θερμά για τα σχόλιά σας. Ας θυμόμαστε τους ανθρώπους με τη δυνατή σα φρόνημα κι αδιαπραγμάτευτη σάρκα ως πρότυπα κι αγγέλους. Να είστε όλοι καλά.