24 Οκτ 2008

ΠΑΙΓΝΙΑ ΔΥΟ

Κατόπιν προσκλήσεως του αγαπητού πατρός Παναγιώτη Καποδίστρια, της αγαπητής Roadartist αλλά και της αγαπητής Καλλιόπης, συμμετέχω εις παίγνια δύο. Πάμε, λοιπόν. Ξεκινάμε με τον πίνακα "Η πτώση του Ίκαρου" του Pieter Bruegel.



Nα πω, τώρα, και την ιστορία που έφερε τα μάτια μου στον αγαπημένο αυτό πίνακα. Πρωτοετής φοιτητής του θρυλικού και ταραγμένου Τμήματος Βιολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, κατέβηκα τουρίστας-πώς αλλιώς-να δώσω το Σεπτέμβρη μάθημα: Αγγλικά. Μαζί μου κατέβηκε και ο φιλαράκος Pipes, διαβόητος blogger Pipe smoker. To διαγώνισμα είχε δύο σκέλη εξέτασης: σκληροπυρηνική ορολογία το πρώτο (ύπερος, στήμονες, ορθό, να τα κάνεις αγγλικές λέξεις) και ένα ποίημα με τρεις ερωτήσεις. Η ορολογία στο πρώτο μέρος ήταν τόσο ιλιγγιώδης (και γω τόσο αδιάβαστος) που ξέχασα κι αυτά που ήξερα. Να φανταστείτε, υπήρχε μια ερώτηση που ζητούσε "the gland that produces bile", την οποία απάντησα "bile gland" αντί για "liver", δίχως να αγνοώ πως στο ήπαρ παράγεται χολή, πως η χολή είναι bile, πως gland είναι ο αδένας και liver το ήπαρ.
Το δεύτερο σκέλος, όπως διευκρινίστηκε από τη διδάσκουσα, ήταν προαιρετικό, τουτ' έστιν δε χάνονταν βαθμοί αν δεν ασχολιόσουν μαζί του. Αν ασχολιόσουν μαζί του, όμως, έπαιρνες βαθμούς. Ρόιδο καθώς τα είχα κάνει στην ορολογία-κινούμουν κυριολεκτικά περί του μηδενός-το 'ριξα στην ποίηση. Διάβασα, το λοιπόν, μανιασμένα το ποίημα και με τη δύναμη των εικοσιοχτώ θαλασσών και δεκαεφτά ηπείρων (και της Ετέρνια) συμπύκωσα στην άκρη της γραφίδος κύματα ποταμών και ραδιοκύματα, καταξεσκίζοντας τις ερωτήσεις.
Δίδω το γραπτό απογοητευμένος και βαδίζω προς την έξοδο. Τρία βήματα απομακρυσμένος από την πόρτα εξόδου, ακούω "κύριε, κύριε, περιμένετε...". Ήταν η φωνή της διδάσκουσας. "Ωχ", σκέφτομαι, "εκτός της ξεφτίλας του χαριστικού τρία, το πρόγραμμα θα έχει και κατσάδα εκ του σύνεγγυς". Με πλησιάζει ενθουσιασμένη η διδάσκουσα και μου λέει: "Ασχολείσαι με την ποίηση; Κατάλαβες το ποίημα! Έλα από το γραφείο μου να συζητήσουμε, να σου δώσω βιβλία...αυτά που γράφεις μου θύμισαν την "Πτώση του Ίκαρου" του Bruegel..."
Στο μεταξύ, βγαίνει όξω ο Pipes με τη Νικολέττα. Μεθυσμένος από έπαινο και ποίηση, αρχίζω να απευθύνω προσταγές μιξαρισμένου Eliot στη χαρίεσσα συνάδελφο, η οποία εκτελούσε λαμβάνοντας τις κατάλληλες εκφράσεις:

"Νikoletta, stand on the highest pavement of the stair with a fugitive resentment in your eyes, weave, weave the sunlight in your hair!..."

Tελειώνει, τελοσπάντων, και αυτό το happening, οπότε πιάνω κουβέντα με τον Pipes περί του τι γράψαμε. Ο φιλαράκος είχε σαρώσει στην ορολογία. "Το ποίημα το 'γραψες;", τον ρωτώ. "Όχι", μου απαντά ο Pipes. Προς το κυλικείο, παρατηρώ ότι κρατά ένα φύλλο χαρτί. "Τι είν' αυτό, ωρέ Pipes;", τον ρώτησα. "Το ποίημα", μου απαντάει, "ήθελα να το έχω". Ο Pipes ζήτησε από τη διδάσκουσα να ξεκολλήσει την τελευταία σελίδα του διαγωνίσματος, για να την έχει: το ποίημα. Το ποίημα που δε θυμάμαι πια. Αυτή τη μάχη της ποίησης την είχα χάσει. Το στομάχι μου σφίχτηκε.
Πάμε στο απόφθεγμα:
Κοιμήσου καραμέλα μου για να σε πιπιλήσω
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ
Aγαπημένο ποίημα:
ΤΟ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΟ
Κάτι πρωτόβγαλτα ως φαίνεται
στον κόσμο και τους νόμους του πουλάκια
κι εντούτοις ήδη κουρασμένα
γιατί δεν είναι τα φτερά
άπτωτη εύνοια και προνόμιο,
ρωτούν εμένα, ποιόν, εμένα,
πού ειν΄το πλησιέστερο κλαδί
για ν’ ακουμπήσουν.
Δεν είμαστε καλά. Αν ήξερα εγώ
πού είν’ το Πλησιέστερο
ότι έχει και βαθμό συγκριτικό
το ανύπαρκτο πλησίον,
θα ΄τρεχα να το πιάσω πρώτη εγώ,
όλο και απαραχώρητο,
κι ας ψόφαγαν πουλάκια
δίκαια και προτεραιότητες
-κλαδιά σπασμένα το αλληλέγγυο.
Ας πάνε τα πουλάκια
τη μεγάλη Πείρα να ρωτήσουν
ν’ ακούσουν ό,τι είπε και σ’ εμένα
όταν ξεθεωμένη από κούραση άφτερη
τη ρώτησα πού είναι ν’ ακουμπήσω
το πλησιέστερο κλαδί.
Δεν είμαστε καλά είχε καγχάσει
η μεγάλη πείρα: αν ήξερα εγώ
που ’ναι το Πλησιέστερο
θα ’τρεχα να το πιάσω πρώτη,
όλο κι απαραχώρητο,
κι ας ψόφαγες εσύ
γιατί το πλησιέστερο κλαδί
είναι ο θάνατος σου η ζωή μου.
ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ
Τέλος, επτά αλήθειες για μένα:
1. Οι πρώτες λέξεις μου ήταν "Κούλα, καφέ" (πρόκειται περί συνεκφοράς).
2. Χάνω τον προσανατολισμό μου και μες στο σπίτι μου.
3. Σιχαίνομαι τους φασίστες και τις κότες.
4. Φοράω σχεδόν πάντοτε μαύρα.
5. Καπνίζω τσιγάρα, πίπες, πούρα εις ποσότητας.
6. Απεχθάνομαι το ψέμα.
7. Είμαι συντηρητικός.
Όπως πάντα, συνεχίζει όποιος επιθυμεί.

15 σχόλια:

Π.Κ. είπε...

Πολύ γαργαλιστική, όσο κι ενθουσιαστική αναρτησέϊσον! Τη χάρηκα πολύ κι ευχαριστώ τα μάλα για τη συμμετοχή.
Έχει λοιπόν, μιαν έκτακτη ώσμωση το Ιστολογείν!!!

Καλημέρα!

Fuji είπε...

Τι να σου πω τώρα;
Αυτό δεν είναι συμμετοχή σε μπλογκοπαίχνιδο...
Αυτό είναι καλλιτεχνικό κολλάζ υψηλής αισθητικής- τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ...

Αδύνατο να μη συνδυάσω τον "πεσμένο ίκαρο" και την ψυχρή αδιαφορία του περίγυρου με την ανυπαρξία του "πλησιέστερου" στο ποίημα της Κικής .

Αδύνατο να μη δω πώς αυτά τα δύο υπεραναπληρώνονται με το "πιπίλισμα της καραμέλας"

και πώς αυτό με τη σειρά του συνιστά τελικά την όγδοη αλήθεια σου...

Τελικά το εγγύτερο ή μάλλον εγγύτατό σου είναι η Ποίηση, Δημήτρη , έτσι που την εκπέμπεις ανά πάσα ώρα και στιγμή...σε κάθε δυνατή μορφή, με κάθε δυνατό τρόπο και συνδυασμό.

Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι γι΄αυτό!!!!

Μοσχομπίζελο

Pipe Smoker είπε...

Το είχα ξεχάσει το περιστατικό. Thanx για την υπενθύμιση. Κάποια στιγμή που θα ξεθάψω τα τετράδια του Βιολογικού, θα βρω και το ποίημα. Συμφωνούμε στα 4,5 (δεν έχω τίποτα με τις κότες).

Καλημέρα.

- είπε...

χρόνια πολλά δημητρη!
καθε τι καλό που επιθυμείς να γίνει πραγματικότητα!

kyriaz είπε...

Καλημέρα Δημήτρη.
Σου εύχομαι ποιήματα καλά και πολλά,ακόμη περισσότερους ανθρώπους κοντά σου που να σε αγαπούν και ν' αγαπάς και υγεία αρκετή για ν' αντέχεις όσους και όσα θα σε πολεμούν.

Χρόνια Πολλά φίλε.

Roadartist είπε...

Πολύ όμορφη η συμμετοχή σου.. Πιο πολύ μου άρεσε όμως η ιστορία από το πανεπιστήμιο..με το ποίημα!! :)
Την Δημουλά και τον Ελύτη τους θαυμάζω/αγαπώ πολύ...
Σε ευχαριστώ πολύ που έπαιξες..
Γιορτάζεις σήμερα ε??

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΟΥ, ΟΤΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΣ ΦΙΛΙΑ ;)

Ανώνυμος είπε...

Πες
Ο στρατηλάτης εικονίζεται με κόκκινο ή άσπρο άλογο;

Χρόνια Πολλά Δημήτριε!

Σωκράτης Ξένος

Churchwarden είπε...

Πατέρα Παναγιώτη,

Σας ευχαριστώ θερμά για τα καλά σας λόγια. Η πρόσκλησή σας ήταν χαρά μου και το παίγνιο ενδιαφέρον. Να είστε καλά.

Fuji,

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες ανθρώπων καλής γενιάς, εσύ συνεχίζεις να με περιβάλλεις με τα θερμά σου λόγια και τη στήριξή σου. Σε ευχαριστώ πολύ.

Pipes,

Τhanx. Είσαι σίγουρος ότι δεν έχεις τίποτα με τις κότες;

Kυρία Κονδύλη,

Σας ευχαριστώ πολύ που με θυμηθήκατε, που με επισκεφτήκατε, καθώς και για τις ωραίες ευχές σας. Αντεύχομαι τις επιθυμίες σας.

Kyriaz,

Σε ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά-ξέρεις, υποθέτω, τι λένε για το λουκουμά και το μάτι του οχτρού.

Roadartist,

Σε ευχαριστώ από καρδιάς για τις ευχές σου. Πράγματι γιορτάζω και απολαμβάνω τις επισκέψεις των φίλων, που μου δίνουν χαρά και δύναμη.

Kύριε Ξένο,

Το ήξερα ότι θα μου δώσετε τη χαρά να έρθετε σήμερα εδώ. Την ερώτησή σας δε θα την απαντήσω (πάντοτε κάνω λάθος στο χρώμα του ίππου), όμως θα σας πω ότι με συγκινείτε. Να είστε καλά, γερός και δημιουργικός.

Βασίλης είπε...

Δημήτρη εύχομαι
Χρόνια Πολλά Δημιουργίας κι Έμπνευσης
Χρόνια στρατευμένα στην αναζήτηση της Αλήθειας

Churchwarden είπε...

Φίλε Βασίλη,

Σε ευχαριστώ πολύ για τις ουσιαστικές ευχές και τις ανταποδίδω από καρδιάς.

"Χρόνια στρατευμένα στην αναζήτηση της Αλήθειας"-αυτό είναι! Στρατευμένα.

Mist είπε...

Χρόνια σου πολλά Δημήτρη! και Δημιουργικά με λέξεις ανοικτές, κι ουσίας ποιότητας

Μανώλης Μεσσήνης είπε...

Ασθάνομαι την ανάγκη να ευχηθώ Χρόνια Πολλά στον Ποιητή που εκτιμώ!
Εύχομαι να διατηρήσετε την ποιότητα του ποιητικού σας λόγου, και το ταξίδι σας στα πάντα ταραγμένα νερά της Δημιουργίας να είναι μακρύ !

Με τιμή
______________

Churchwarden είπε...

Mist,

Πολύτιμες οι ευχές σου και χαρά μεγάλη η επίσκεψή σου. Ευχαριστώ!

Kύριε Μεσσήνη,

Η εκτίμηση είναι αμοιβαία. Σας ευχαριστώ πολύ για τις ουσιαστικές ευχές σας και τα θερμά σας λόγια. Να είστε καλά.

Pipe Smoker είπε...

Με γειες και το στιχοδρόμιο. ΑΚΑΡΔΕ. Αλλάζει κι καιρός τώρα και με πονά η μαχαιριά (στον τετράγωνο λοβό μου).

PS: Του χρόνου και του παραχρόνου περιμένω τηλ. Φέτος έχασες τη σειρά σου.

Churchwarden είπε...

PIPES.

Έχει και παράπονα ο προδότης.

Thanx for the wishes, will make (the calls).