9 Οκτ 2008

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ




Άκουσα να λένε ότι ο Ελύτης έχει επηρεαστεί από τον Ελυάρ. Δεν το βλέπω πουθενά αυτό. Εκτός από κάποια επίδραση του “Poisson Soluble” του Μπρετόν στα εφτά ποιήματα των «Προσανατολισμών» που έχουν τον τίτλο «Διόνυσος», ο Ελύτης είναι πρωτότυπος και προσωπικός. Δεν έχω την τιμή να τον ξέρω, και, όπως έμαθα, είναι σήμερα μόλις 23-24 χρονών. Ε, ποιος άλλος ποιητής μας, και ο μεγαλύτερος ακόμα, έγραψε στα είκοσί του χρόνια στίχους όπως αυτοί:

Έφερα τη ζωή μου ως εδώ
Στο σημάδι ετούτο που παλεύει
Πάντα κοντά στη θάλασσα
Νιάτα στα βράχια επάνω, στήθος
Με στήθος προς τον άνεμο
Πού να πηγαίνει ένας άνθρωπος
Που δεν είναι άλλο από άνθρωπος
Λογαριάζοντας με τις δροσιές τις πράσινες
Στιγμές του, με νερά τα οράματα
Της ακοής του, με φτερά τις τύψεις του
Α, Ζωή
Παιδιού που γίνεται άντρας
Πάντα κοντά στη θάλασσα όταν ο ήλιος
Τον μαθαίνει ν' ανασαίνει κατά κει που σβήνεται
Η σκιά ενός γλάρου
ΜΗΤΣΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Καλέ μου Στέλιο,
Υπάρχουν στιγμές απογνώσεως που βάζει κανείς κατά μέρος και τη ντροπή και όλα, που ξεχνάει υποσχέσεις και αποφάσεις, και κάνει πράγματα για τα οποία είναι μοιραίο να ντρέπεται σε όλη του τη ζωή! Αυτό συμβαίνει και σε μένα απέναντί σου. Πόσες φορές δεν έχω ορκισθεί να μη σ' ενοχλήσω, έστω κι αν βρίσκομαι στο χείλος της αβύσσου, κι όμως όταν έρχεται η τρομερή στιγμή της υλικής ανάγκης, τότε ξεχνάω για μια ακόμη φορά τους όρκους μου.
Το ίδιο κάνω και σήμερα. Η άμεση, κ' επιτακτική ανάγκη 250 δραχμών με κάνει να σου στείλω το γράμμα αυτό και να σε θερμοπαρακαλέσω να μου τις δώσεις.
Είναι, φαίνεται, της μοίρας μου αυτό...είναι η κατάρα μου...Χίλιες φορές καλύτερα να είχα γεννηθεί μπακάλης παρά που γεννήθηκα ποιητής. Ποιητής!... Δηλαδή σκατά!...
Με πολλή αγάπη και τρομερή αγανάκτηση εναντίον
του εαυτού μου και του σύμπαντος,
Μήτσος Παπανικολάου
Υ.Γ. Με την ευκαιρία αυτή, σου στέλνω μερικά πρωτότυπα ποιήματα μου και μεταφράσεις μου για να τα διαβάσεις, όπως σου είχα υποσχεθεί.
Και βέβαια...



Μέσα στη βουή του δρόμου
ήταν να βρω το όνειρό μου...
να το βρω και να το χάσω
και ούτε πια που θα το φτάσω

Μια στιγμή πέρασε μπρος μου
και ήταν η χαρά του κόσμου
η χαρά που μας ματώνει
σαν η πιο μεγάλη πόρνη

Όνειρο γλυκό και ξένο
και παντοτινά χαμένο
σε κρατώ στο νου μου ακόμα
σαν τριαντάφυλλο στο στόμα

Πέρασες όπως περνούνε
όσα δε θα ξαναρθούνε
σε κρατώ στο νου μου ακόμα
σαν τριαντάφυλλο στο στόμα

Πέρασες όπως περνούνε
όσα δε θα ξαναρθούνε
πουλιά που έχουν φτερουγίσει
σύννεφα μέσα στη δύση

Και άφησε το πέρασμά του
πέρασμα ζωής θανάτου
στην καρδιά μου σαν σφραγίδα
μία πεθαμένη ελπίδα

ΜΗΤΣΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

15 σχόλια:

Φαιδρα Φις είπε...

Ποιητής!Δηλαδή σκατά!

υπάρχει μεγαλύτερη
αλήθεια απ'αυτή?
όχι πες μου,
υπάρχει?

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει:σκέτο σκατά,χωρίς ποιητή..
Για σκέψου το αυτό Φαίδρα..
Το μπορείς;

Μπράβο φύλακα για τις αλήθειες που μας αφορούν
Πέννυ

Φαιδρα Φις είπε...

Πέννυ υπάρχει,
όχι μόνο το μπορώ αλλά αναγκαστικά το λούζομαι.]
μόλις περιέγραψες αυτό που είμαι σκέτο

σκατά!

Churchwarden είπε...

Χάριτα, συμφωνώ με Πέννυ κι επαυξάνει ο κόσμος κι ο περίγυρος...αλλά πιπέρι μου στο στόμα.

Φαιδρα Φις είπε...

να διευκρινίσω ότι δεν έκανα χρήση του αυτοσαρκασμού,
προκειμένου να με χαϊδέψετε και
να με κανακέψετε,

σκατά!
σκέτο!

Churchwarden είπε...

Tους ζυγούς λύσατε.
Τα κορίτσια φιλήσατε.

Φαιδρα Φις είπε...

γιατί?φεύγεις ή πας για ύπνο?

Ανώνυμος είπε...

Φαίδρα
Εγώ λοιπόν σε τέτοιες περιπτώσεις βάζω λίγη ζαχαρη..Εχω να σου δώσω..

Χαρά μου γλυκιά,κάποιος-οι τρέφονται από αυτό που είσαι-είμαστε.Δεν είναι και λίγο αυτό..

Τέρμα οι αηδίες.κλείστα όλα τώρα και πήγαινε στην πιο κοντινή σου αγκαλιά.ΤΩΡΑ!
Πέννυ

Churchwarden είπε...

Πρόκειται για συνειρμό από τη "Μαρία Νεφέλη", το αγαπημένο βιβλίο του φαλακρού νομπελίστα. Look it up.

Pipe Smoker είπε...

"Στροφή της κεφαλής δεξιά..."

Ωραίος ο Παπανικολάου. Το τραγουδάκι από τα χειρότερα. Κρίμα οι στίχοι.

Γεια σου, Nugu.

Churchwarden είπε...

Γεια σου, Pipes. Για το τραγουδάκι διαφωνούμε. Στα υπόλοιπα συμφωνούμε.

Fuji είπε...

Ιδιαιτέρως συγκινητικό το τρίπτυχο Παπανικολάου...

Ο κριτικός Παπανικολάου
που πρόσφερε στην τέχνη όσα δεν πρόσφερε στον άνθρωπο Παπανικολάου
η ζωή, που έφερε στον ποιητή Παπανικολάου "όνειρο να κρατά στο νου , σαν τριαντάφυλλο στο στόμα"...

Δε θα ξεχάσω που τυχαία ένα βράδυ ξεφυλλίζοντας μια ανθολογία ποίησης βρέθηκα μπροστά στο τραγούδι αυτό του Παπανικολάου...και στο δίστιχο:
"σε κρατώ στο νου μου ακόμα,
σαν τριαντάφυλλο στο στόμα".

Με θυμάμαι να ακούω τους Domenica και ν΄αναρωτιέμαι : Μα ποιος έγραψε αυτόν το στίχο;

Αργότερα κατάλαβα:Κάποιος που τρεφόταν μόνο με τριαντάφυλλα...

Σ΄ευχαριστώ,Δημήτρη, για την αναβίωση...
Να είσαι καλά!!!

Churchwarden είπε...

"Ο κριτικός Παπανικολάου
που πρόσφερε στην τέχνη όσα δεν πρόσφερε στον άνθρωπο Παπανικολάου
η ζωή"

!!!!

Nα είσαι καλά, Fuji.

Π.Κ. είπε...

@ Το νεότερο ανέκδοτο το ακούσατε;

ΠΟΙΗΤΗΣ!...

Όλοι τώρα εν χορώ: Κλαυσίγελως.

Churchwarden είπε...

Πατέρα Παναγιώτη,

ποιος να το σκέφτηκε, άραγε, τ' ανέκδοτο αυτό; Την ευλογία σας.