24 Σεπ 2008

WHY SO SERIOUS?

ΠΕΤΡΩΝΙΟΣ


Όχι μόνο δεν επέτρεψε
στο Νέρωνα
ν' απλώσει χέρι απάνω του
μα
ούτε στο Θάνατο δεν καταδέχτηκε να πάει.

Άλυπος, αόργητος, αρρενικός
κάλεσε γύρω του συμπότες
διέταξε: φώτα
εδέσματα
αυλούς
κ' ενώ οι παίδες γέμιζαν τους κύλικες
πήρε το μαχαίρι
το σίδερο δίστασε- εκείνος όχι
το νερό ταράχτηκε- εκείνος καθόλου
οι φίλοι είπαν μη- εκείνος δεν είπε τίποτα
με μια κίνηση έκοψε τις φλέβες
-δίχως να κόψει την κουβέντα-
και γύρεψε κρασί.

Το κύπελλο έκανε κύκλο
κάποιος πέταξε ένα πείραγμα,
εκείνος το γύρισε πίσω,
μάλωσε για κάτι ασήμαντο στον υπηρέτη
και
συνέχισε ν' ανοίγει και να κλείνει την πληγή
αφήνοντας το Θάνατο να περιμένει
σαν αχθοφόρος- έξω.

Κανείς δεν τόλμησε να προσέξει
τη χλωμάδα π' απλωνόταν σιγά- σιγά
στ' αγαπημένο πρόσωπο.
Φρούτα και γέλια ζωντάνευαν τα στόματα
κι όταν το αίμα σώθηκε
κι ο Πετρώνιος ανεχώρησε
και μπήκε ο Θάνατος
-να διεκδικήσει το κουφάρι-
μόνον οι φλόγες των πυρσών
δεν μπόρεσαν να κρατηθούν
κι άρχισαν να τρέμουν.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΟΦΙΑΝΟΣ

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Ρε γαμώτο, δε γράφονται εύκολα τέτοια ποιήματα (Κυριαζής λέγει κι εγώ σιγόντο).


7 σχόλια:

kyriaz είπε...

Να ένα ποίημα!...

Σ' ευχαριστώ Δημήτρη που το ανήρτησες για να καταθέσουν εδώ όλοι το θαυμασμό τους,αλλά και το Γιώργο Μίχο που που μας το πρόσφερε στο μπλογκ του.

Ρε γαμώτο,δε γράφονται εύκολα τέτοια πόιήματα...

Churchwarden είπε...

Αυτό που θα σου πω δε θα το πιστέψεις-είναι, όμως, πέρα ως πέρα αληθινό.

Σκέφτηκα-και το απέρριψα για να μην το πάρεις στραβά-να σου αφιερώσω την ανάρτηση, κάνοντας copy paste το "ένα ποίημα πάνω ένα κάτω δεν κάνει διαφορά" που μου είπες προσφάτως.

Καλύτερα έτσι. Θα κάνω άλλο copy paste.

Fuji είπε...

Ανατρίχιασα!!!
Ειλικρινά...
Ούτε copy-paste δε δύναμαι να κάνω για να γράψω σχόλιο.
Μόνον έναν πυρσό θα ήθελα να έχω για να του εγχειρίσω το ρίγος...

Μπράβο στον Κώστα Σοφιανό για την ατμοσφαιρική,καθηλωτική ποιητική σκηνοθεσία.

Ευχαριστώ τον Γιώργο Μίχο για την ευγενή προβολή του ποιητή.

Συγχαρητήρια σε σένα Δημήτρη για τον εντοπισμό και την ανάδειξη ενός ποιήματος που κάνει τη διαφορά .

Ναι, Γιάννη.Δε γράφονται εύκολα τέτοια ποιήματα.
Έχεις δίκιο!

Καλημέρες και Ποιήσεις!
Πολλές Ποιήσεις! Να είστε όλοι καλά...

kyriaz είπε...

Κοίτα Δημήτρη,όταν έγραφα "ένα ποίημα πάνω,ένα κάτω δεν έχεισημασία",φυσικά εννοούσα τα ποιήματα που μπορεί να γραφούν από εμένα κι όχι τέτοια ποιήματα όπως αυτό εδώ.

Είναι στ αλήθεια εξαιρετικό.Το διαβάζω συνέχεια -θα συμφωνήσω με τη φούτζι,η σκηνοθεσία του είναι άψογη...και όχι μόνο.

Δημήτρη,δεν είμαι ικανός στην ανάλυση-θα ήθελα να την κάνεις εσύ...

kyriaz είπε...

Και μερικά χρήσιμα:

"Ο ρωμαίος συγγραφέας του "Σατυρικού" Πετρώνιος έζησε στον 1ο μ.Χ. αιώνα, στα χρόνια του Νέρωνα. Στο έργο του υπάρχει ένα τολμηρό κοίταγμα της ζωής, ανάλογο με τον τρόπο που διάλεξε ο Πετρώνιος να πεθάνει, όπως μας τον διέσωσε ο Τάκιτος ("Annalia", 16, 18-9). Όταν ο Νέρωνας έδωσε την εντολή να τον σκοτώσουν, γιατί είχε πέσει στη δυσμένειά του, ο Πετρώνιος πρόλαβε τους δήμιους του αυτοκράτορα κι έκανε το θάνατό του ένα παιχνίδι. Άνοιξε τις φλέβες του, τις ξανάκλεισε και τις ξανάνοιξε πολλές φορές, αιμορραγώντας σιγά σιγά, κι ενώ στο μεταξύ συζητούσε με τους φίλους του για ευχάριστα πράγματα κι όχι για την αθανασία της ψυχής και τα παρόμοια. Άκουγε μουσική και ο ίδιος διηγόταν αισχρές ιστορίες. Σκηνοθέτησε ένα θάνατο -το θάνατό του- σαν να ήταν τυχαίος, κι ας του είχε αμετάκλητα επιβληθεί. Με ανάλογη τόλμη αναπαράστησε στο έργο του τα αποχαλινωμένα ήθη της εποχής. Τα ήθη αυτά, όπως εύκολα αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης, δεν τα στηλιτεύει, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα ερωτικά ήθη. [...] Πώς, όμως, γράφει ποιήματα αυτός, ένας αλήτης; Δίνονται τα άγια τοις κυσίν; Είναι ένα δύσκολο ερώτημα. Η έννοια της τέχνης στο "Σατυρικόν", όπως επανατίθεται, είναι κάτι πρωτότυπο (και δυσκολοσύλληπτο). Συναφές είναι και το ερώτημα γιατί παρωδεί ανοικτίρμονα ποιητές του μεγαλείου του Βιργιλίου ή του Οράτιου (ενώ στέκεται με σεβασμό μπροστά στα παλαιά μεγάλα ελληνικά ονόματα). Σαρκάζει τα πάντα ή αναζητεί, ίσως μάλιστα με αγωνία, μια νέα ποιητική έκφραση, που να μπορεί να δώσει δίχως προδοσίες την εικόνα της εποχής του; [...] Το "Σατυρικόν" είναι ένα πρωτότυπο έργο όχι μόνο γιατί, όπως είπαν οι γραμματολόγοι, ο Πετρώνιος ανάμειξε την πρόζα με τους στίχους, αλλά γιατί προχώρησε και σε μιαν άλλη σύζευξη, έδωσε ένα έργο που είναι συγχρόνως η διατύπωση μιας αισθητικής θεωρίας και παρουσίαση δειγμάτων μιας λογοτεχνίας, που πλάστηκε με βάση αυτή τη νέα αισθητική. Το "Σατυρικόν" είναι ποίηση και δοκίμιο για την ποίηση μαζί."

πηγή:http://www.allbooks.gr/book.php?TitlesID=98525

Churchwarden είπε...

Fujaki,

ο ενθουσιασμός σου φορτίζει τα πάντα θετικά, επειδή είσαι μικρή, αγνή και χαριτωμένη.

Κyriaz,

έχεις γράψει κι εσύ τέτοια ποιήματα, πράγμα που γνωρίζεις καλά. Να γράψεις κι άλλα, γιατί θα πέσει φάπα.

Σε ευχαριστώ για την παράθεση των ιστορικών δεδομένων και του σχετικού συνδέσμου. Μπράβο!

Σχετικώς με την ανάλυση, προσπάθησα να συνοδεύσω το ποίημα με την κατάλληλη εικόνα, τον κατάλληλο τίτλο και το κατάλληλο μουσικό θέμα. Άλλο να πω δεν έχω.

ειρήνη είπε...

με το επιμύθιο θα συμφωνήσω απόλυτα