25 Σεπ 2008

TREMBLING THROUGH THE GROUND

ΦΟΒΟΣ ΗΛΕΚΤΡΟΠΛΗΞΙΑΣ

M’ έχαναν οι δικοί μου
όταν κοβότανε το ρεύμα

πού ’ν’ ο Δημήτρης
πού ’ν’ ο Δημήτρης

άφαντος.

Παιδί με θαλασσί πουλόβερ
και μία μπεζ, μακριά καμπαρντίνα
πλησίαζα αθόρυβα τη σαρκοφάγο
πρίζα
κι έχωνα μέσα της τα δάχτυλα
βαθιά
να πάει από κει που ’ρθε
η απαγόρευση.
Κι όταν αργότερα ερχότανε
το ρεύμα
δίχως να πάρει τις φωνές
του φόβου ηλεκτροπληξίας

ποτέ να μη με βρείτε
σκεφτόμουν με μανία
εγώ, με δάχτυλα ζεστά της
αταξίας
όταν θα μεγαλώσω, θα γίνω

ποιητής.

COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ (2008)

9 σχόλια:

fuji είπε...

Έτσι, Δημήτρη, με τα δάχτυλά σου τα ζεστά καιτο ηλεκτροφόρο σου συναίσθημα πραγμάτωσες το πείσμα σου και είσαι εδώ,Ποιητής και τριανταφύλλων Μαγγελάνος...

Ένα μεγάλο Μπράβο για τις γλυκές σου αταξίες , ένα μεγαλύτερο Ευχαριστώ για τα υπερπόντια ταξίδια στους ωκεανούς σου κι ένα μέγιστο Χειροκρότημα για το σημερινό σου τριαντάφυλλο,Ποιητή μου

Μην εγκαταλέιψεις ποτέ το τιμόνι,ακούς;

Φαιδρα Φις είπε...

ωραία εικόνα αγαπημένε μου,
μα πιο πολύ ωραία η αλήθεια που ήρθε...
είσαι αληθινός Ποιητής
ο πιο ωραίος Ποιητής!
με δάχτυλα ηλεκτροφόρα κι κινδυνοφόρα ισοβίως να πορεύεσαι
συγκινητικά και όμορφα,
να φυλάς και να περιφρουρείς αξίες,
δάχτυλα τόξα και στίχοι βέλη που βρίσκουν το στόχο της αληθινής ζωής,
ξέρεις, για άλλους που δεν τολμούν την ανάσταση και την ανάληψη στον πνευματικό ουρανό,η αληθινή ζωή-Ποίηση,μοιάζει διαστροφικό πείραμα...
με κάνει χαρούμενη και περήφανη ό,τι γράφεις,
φιλί κι αγκαλιά
καλημέρα

kyriaz είπε...

"κι έχωνα μέσα της τα δάχτυλα
βαθιά
να πάει από κει που ’ρθε
η απαγόρευση."

Εξαιρετικό!

Pipe Smoker είπε...

"ποτέ να μη με βρείτε
σκεφτόμουν με μανία
εγώ, με δάχτυλα ζεστά της
αταξίας
όταν θα μεγαλώσω, θα γίνω

ποιητής."

Nice one. Έτσι, για χάρη των ψευδαισθήσεων, φίλε μου.

Ανώνυμος είπε...

Να και κάποιος που ήξερε τι θα γίνει όταν μεγαλώσει
Πάντα είχα την απορία τι γίνεται ο φόβος των θαρραλέων
Απίστευτη αίσθηση
Ο φόβος ηλεκτροπληξίας να γεννά εγγύτητα
τι όμορφα

χαίρομαι που σ ανταμώνω
Πέννυ

Churchwarden είπε...

Μολονότι ίσως δεν τα αξίζω, σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς για τα σχόλιά σας.

Ανώνυμος είπε...

Εντάξει λοιπόν.
Ισως να άλλαζα τον τίτλο, και να μην ανέφερα το θαλασσί πουλόβερ και την καμπαρτίνα..

έχει όμως καμία σημασία;

Εξακολουθείς να αξίζεις το πολύ καλό ποίημα που έγραψες..

όπως και τα σχόλια που γεννά αυτό, κι εσύ..

Stand by it
Πέννυ

ειρήνη είπε...

πολύ μου άρεσαν
αυτά τα δάχτυλα ζεστά της αταξίας

Churchwarden είπε...

Πέννυ,

έδωσα μάλλον εντύπωση λανθασμένη. Εγώ δε θα του άλλαζα τίποτα-ένα γεγονός δεν αλλάζει. Αν βρω φωτογραφία με το θαλασσί πουλόβερ και την καμπαρντίνα, θα την αναρτήσω, να φαίνεται κι αυτή κι ας μην αρέσει.

Ειρήνη,

τα δάχτυλα αυτά ευχαριστημένα σε ευχαριστούν (ελπίζω, έτοιμος και για πληθυντικό, να μην ενοχλεί ο ενικός).