22 Σεπ 2008

ΤΟ ΝΟΥΦΑΡΟ

Σχέδιο της Μαριάννας Ταμβάκου




Στο μικρόφωνο ο Robbie Williams




Αν πάρω αγκαλιά τον εαυτό μου
αν τα δάχτυλα ακουμπήσουνε στην πλάτη
θα νυστάξει το νούφαρο που στέκομαι
και θ' αναπνεύσω το νερό

που με φοβίζει.

COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ (2008)

14 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεν βάζουνε δυο «που» σε δυό τρεις στίχους, παλικάρι...

Φαιδρα Φις είπε...

Πόσο μου άρεσε αυτό το μικρό-μεγάλο στιχόπνοο μέλος σου,αγαπημένε μου φίλε και Ποιητή!
πόσος φόβος και πόση δύναμη χρειάζεται κάθε φορά να τον παραδεχτούμε,
αν μπορούσα ν'αγκαλιάσω τον εαυτό μου χωρίς να φοβάμαι ότι θα μ'εκδικηθεί γι'αυτήν την παράτολμη αδυναμία που του δείχνω...
στο δικό μου σχιζοτυπικό αυλάκι,δεν επιπλέουν νούφαρα,
κι έτσι δεν υπάρχει κίνδυνος ή χαρά να βουλιάξω...

σε χαιρετώ και σε φιλώ
ευγενικό και φωτεινό μου πλάσμα.

kyriaz είπε...

Αναρωτιέμαι αν αυτή που βλέπω είναι και η αρχική μορφή με την οποία ανέβασες το ποίημα,Δημήτρη.
Αν είναι έτσι,τότε δε βρίσκω,σε αντίθεση με τον ανώνυμο,ενοχλητικά τα δύο "που",τα οποία έχουν μια αναλογική σχέση μεταξύ τους.

Τα πολλά "που" πρέπει να αποφεύγονται,μα εδώ τουλάχιστον δεν έχουμε κάποια τέτοια περίπτωση...

Κατά τ' άλλα ξαφνιάζει ευχάριστα η χρήση μιας πιο απλής γλώσσας που καθιστά τον αναγνώστη κοινωνό αισθήσεων και μηνυμάτων.

Προχώρα Δημήτρη!

Churchwarden είπε...

Aνώνυμε,

αν ήμουν ο ποιητής Φανφάρας, θα άρχιζα το δίκαιο αγώνα κατά του αναλφαβητισμού. Μ' άρεσε το πρώτο πληθυντικό της αγέλης-δεν ξέρω πώς σου μπήκε η ιδέα ότι με είδες σε αυτήν. Αν ήμουν παλικάρι δε θα 'μουνα ανώνυμος.

Χάριτα,

είσαι πάντα ευγενική κι ευαίσθητη στο ξετύλιγμα του νήματος της σκέψης σου. Η αγκαλιά που συζητάμε είναι παράτολμη για όλους. Σε ευχαριστώ πολύ για τα ωραία σου λόγια, για την καλή υπό οποιεσδήποτε συνθήκες διάθεσή σου και ΠΟΥ χρησιμοποίησες το ρήμα "βουλιάζω" στην απάντηση ΠΟΥ έδωσες.

Kyriaz,

με μπέρδεψες. Τα δύο "που", νομίζω, θα έπρεπε να είναι ή να μην είναι ενοχλητικά, ανεξαρτήτως της αρχικής μορφής του ποιήματος-η, οποία, μιας και ρωτάς, είναι και η τελική του, τουτ' έστιν η αναρτημένη (δεν άλλαξα τίποτις).

Προχωρώ ωραίος κι ευχαριστώ ακάθεκτος.

kyriaz είπε...

Ίσως με μια άλλη διάταξη των στίχων πραγματικά να ενοχλούσαν-μα έτσι όπως τα έχεις δεν υπάρχει πρόβλημα.
Αυτό εννοούσα.

Την καλησπέρα μου.

fuji είπε...

Σαφής η επικοινωνία σου εδώ με το αισθαντικό απείκασμα αλλά και η κατάδυση στα εσώτερα ποιητικά , βιωματικά και ίσως γνωστικά σου βένθη...(αναφέρομαι στο νυσταγμένο νούφαρο).

Με τέτοια αγκαλιά , με τέτοια επί νουφάρου - και όχι μόνο - επίπλευση , με τέτοια υδάτινη αναπνοή δεν πρόλαβα αλήθεια να εντοπίσω τα δυο "που".

Αλλά και όταν τα εντόπισα αναρωτήθηκα μήπως αυτά αντιστοιχούν και ισορροπούν με τα δύο "αν" και τα δύο "θα".

Θα προτιμούσα , τέλος, να είχα νούφαρα στα χέρια να τα σκορπάω στα ποιητικά σου ύδατα και όχι να πρέπει με λέξεις να παλεύω να περιγράψω τα ανείπωτα...

kyriaz είπε...

Φούτζι...ζεις;Γιατί δε μου μιλάς πια; :(

Churchwarden είπε...

Fuji,

είσαι η μόνη από τους σχολιαστές ΠΟΥ επεσήμανε τη συμμετρία του ποιήματος ΠΟΥ είναι υποχρεωτική και απαραίτητη για να μην πω ΑΡΕΤΗ και ερεθιστεί ο ΣΤΗΣ.

Παραδοσιακά τέτοια σχόλια τα σβήνω-έκανα μια εξαίρεση, δεδομένου ότι στο ζήτημα παρενέβη ο θλιμμένος kyriaz.

Σε ευχαριστώ πολύ, μικρούλα μου.

Fuji είπε...

Γιάννη με αδικείς ...:)
Και σε παρακολουθώ και σου μιλάω!
Εσύ είσαι καλά;

Orion είπε...

Να μην ενοχλείσαι από από ανθρώπους που οι οποίοι επισημαίνουν ενίοτε με όχι και τόσο όμορφο τρόπο κάποια πράγματα. Οι απόψεις πρέπει να είναι πάντα σεβάστες, ασχέτως αν διαφωνούμε.
Θα σε συμβούλευα να μην ξανασβήσεις κανένα σχόλιο. Η τέχνη υπάρχει για να προκαλεί συναισθήματα και οποιοσδήποτε έχει τη τιμή να σου αφήνει σχόλιο σημαίνει οτι κάτι αισθάνθηκε διαβάζοντας τα ποιήματά σου. Άρα δεν θα πρέπει να το βλέπεις με απογοήτευση, αλλά με χαρά. Το ποίημα δεν μπορώ να το κρίνω καθ'ότιν άσχετος. Χαιρετισμούς ποιητή!

Churchwarden είπε...

Aγαπητέ Orion, δεν ξέρω γιατί υπάρχει η τέχνη. Ξέρω, όμως, ότι ο εν λόγω ιστότοπος έχει κανόνες, παραβίαση των οποίων οδηγεί σε διαγραφή. Οι κανόνες διακρίνονται στο κάτω άκρο της επί της οθόνης σας εμφανιζόμενης σελίδος.

Ευχαριστώ για την επίσκεψη.

Pipe Smoker είπε...

Εμένα με άρεζε η εικόνα. Μέχρι εκεί πάω, ως μη ειδικός επί των χειλικών και μη παρηχήσεων. Τώρα, όσον αφορά στα "που", θα διαφωνήσω. Υπάρχει ένα άριστο και διαχρονικό ποιηματάκι που βρήκα στη Norton Anthology of Poetry: "Παπ-πού, Παπ-πού, τον π@irn3is που και που". Παραπέμπω τον ανώνυμο σε αυτό.

Nugs, στο έγραψα για να γελάσεις, αλλά αν γουστάρεις σβήστο. No biggie. ;-)

Churchwarden είπε...

PIPES.

Tι νομίζεις; Ότι θα σε διαγράψω άνανδρα; Και μάλιστα, όταν προτείνεις τα κατάλληλα δια ανωνύμους ποιήματα;

Pipe Smoker είπε...

ΝΟΥΓΚΟΥ.

Γράφω σχόλια και μετά από μία μέρα μέρα ΔΕΝ τα ΔΙΑΓΡΑΦΕΙΣ ΑΝΔΡΕΙΩΜΕΝΕ.

Προς τους αναγνώστες: έχετε παρατηρήσει ότι ο Nugu, ο ταχυδρόμος, ο φούρναρης, ο κλητήρας του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης και ο περιπτεράς γράφουν όλοι τους με τόνους?