23 Ιουν 2008

GIRL YOU KNOW IT'S TRUE

Για τη Fuji και την Πέννυ

Δε θυμάμαι ποιο καλοκαίρι ήταν. Ήμουν παιδί και είχα όλη τη ζωή μπροστά μου-μπορώ, λοιπόν, να πω ότι ήταν το καλοκαίρι που δε θα ξανάρθει, το καλοκαίρι της πρώτης αίσθησης. Ο ξάδερφός μου ο Κυριάκος ζαχάρωνε το απέναντι μπαλκόνι. Πού να 'ναι άραγε εκείνο το κορίτσι...χάθηκε μέσα σε μια φθίνουσα αφή. Το πατρικό μου σπίτι γκρεμίστηκε, ο κήπος έπαψε να ευωδιάζει, τα ξανθά της μαλλιά ανεμίζουν από μια κλειδαρότρυπα της μνήμης. Χορεύω για την απώλεια της αθωότητας από το σώμα μου. Χορεύω γιατί η αθωότητα μέσα μου όλο και θεριεύει.

3 σχόλια:

Fuji είπε...

Χορεύω με την αυγάζουσα αθωότητα μέσα μου , τώρα που η μνήμη έγινε παράθυρο και με φυσάει λυσίκομη....


Ευχαριστώ σε χορεύοντας ...
και στη στροφή ένα φιλί...:)))

ΥES I KNOW IT'S TRUE....

Περιμένοντας τη συνέχεια....

Ανώνυμος είπε...

Απιστεύταble!

Βόλτες με ποδήλατα
αποτυχημένες στροφές
πρώτα φιλιά στα παγκάκια
χοροεσπερίδες σε ντίσκο με χιλιάδες καθρέφτες
περιμένοντας τα μπλούζ(τί ώρα θα ρθουν οι γονείς να σε πάρουν;-τσακωμοί να γίνει το 12, 1-)
χορογραφίες τα ζεστά απογεύματα στο σαλόνι
ιδρώτας στο κορμάκι του χορού
χορευτές, εραστές της πρώτης φαντασίας
τότε που το σώμα ήταν αθώο(όσο μπορεί να είναι ένα σώμα)
τότε που χτίζονταν οι πρώτες μνήμες
Χορεύοντας κάθε επιθυμία..
το θεριό ευχαριστεί που το ταίζεις τούτες τις νότες..
Πέννυ

Churchwarden είπε...

Πέννυ και Fuji, εγώ σας ευχαριστώ. Συνεχίζουμε πιο ρομαντικά, με φεγγαράδα.