24 Ιουν 2008

BAEZ ODER NIGHT (BLACKMORE'S)?



Είναι διεθνώς γνωστό πως αντιλαμβάνομαι τον Ritchie Blackmore ως τον καλύτερο κιθαρίστα της κλασσικής ροκιάς. Όμως ορισμένα δεν τα πειράζει ούτε ο καλύτερος. Σεις τι λέτε; Blackmore's Night ή Joan Baez; Οι φίλοι του Soul for Poetry καλούνται να καταθέσουν τα κοσμοείδωλά των.

lousy poetry: Diamonds & Rust

12 σχόλια:

Fuji είπε...

Η γνωριμιά μου με τον Richie συνιστά ανακάλυψη θησαυρού. Πραγματικά ο καλύτερος.

Εν προκειμένω,όμως, επιλέγω Joan καθότι ναι μεν ο νέος ειν΄ωραίος αλλά και ο παλιός είναι αλλιώς.

vanessa είπε...

Συμφωνώ με τη Fuji. Κι εγώ Joan επιλέγω.

Fuji είπε...

Κοσμοείδωλο , κοσμοόραμα και κοσμοευχή μου: να δω τους εμπρηστές που πυρπολούν τα ελάχιστα υγιή κύτταρα που μας απέμειναν κρεμασμένους παραδειγματικά στο Σύνταγμα....

Fuji είπε...

...Να περνώ από μπροστά τους εκπέμποντας ηρωικούς, επικούς ασματικούς αναπαλμούς υπό τον ενιαίο τίτλο:

ΒLACKnoMORE.

υγ. Η έμπνευσις από το όνομα το αγαπημένου R.Blackmore.

Churchwarden είπε...

Συμφωνώ κι εγώ: και με τα αγωνιστικά, και με τη Joan και με όλα.

Μόνο που ο Ritchie είναι και αυτός παλιός.

Fuji είπε...

Νέος , όμως, ως προς την εκτέλεση του άσματος και τη δροσιά που αυτή αποπνέει. Σωστά;

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα soul for poetry

Kάποτε,όταν συνεβαινε κάτι τέτοιο
ο κόσμος αναστατώνονταν κινητοποιούνταν..
από ποιόν ή από τι δεν με αφορά
πάντως υπήρχε μια αντίδραση
που δεν σου στερούσε την (ψευδ;)αίσθηση της δράσης..

Σήμερα οι μάσκες έχουν πέσει και κανείς δεν χρειάζεται πλέον το πρόσχημα της αντίστασης..δεν εξυπηρετεί
εκτός από κάτι "ρομαντικούς,αντιδραστικούς,ονειροπόλους ,γραφικούς"όπως έχουν καταλήξει να θεωρούνται όσοι επιζητούν έστω αυτή την αίσθηση..

Μισώ αυτή την στείρα αίσθηση αναπηρίας που έχουν καταφέρει στα πιό δραστήρια σώματα και πνεύματα..

Δεν μένει λοιπόν παρά να ψηφίσω την αξεπέραστη ερμηνεία της Μπαέζ,πρώτον γιατί η δεύτερη μου φαίνεται οτί λειτουργεί κάπως συμπληρωματικά..
δηλαδή αν δεν υπήρχε της Μπαέζ θα το είχε πει ακριβώς σαν αυτή..
Ίσως πάλι να είναι αυτό που λένε οτι μας αρέσει ότι έχουμε συνηθίσει (ή και εκπαιδευτεί)να ακούμε..και ο δίσκος αυτός των γονιών μου με έχει λιώσει στα αυτάκια μου..

πρωινή πολυλογία
Πέννυ

ΥΓ Σολο, με αγνοείς επιδεικτικά ή δεν θες να μάθω τα κατατόπια της Κρήτης;

christina είπε...

ο jimmy hendrix ήταν για μένα είναι η κορυφή αλλά με συγκινούν τοσο και η Baez και ο Ritchie...με μπέρδεψες

solomantzaros είπε...

Εντελώς αδιάβαστη η ξανθιά (αν και στο child in time τα πάει σαφώς καλύτερα)
Είναι σα να βάλεις την Τσαλιγοπούλου να τραγουδήσει Μπέλλου.Γίνονται αυτά τα πράγματα;
Άσε που ο Ντύλαν ήταν το ισχυρό εφηβικό μου είδωλο και η Μπαέζ απο κοντά βεβαίως.
Ψήφισα δαγκωτό.

Churchwarden είπε...

Christina, μπέρδεμα δε βλέπω. Μια χαρά ωραία παλινδρομείς μες στα ωραία.

Σολωμάντζαρε, διαφωνώ ως προς το ότι τα πάει καλύτερα στο Child in Time. Μη λησμονείς τη σφραγίδα του αοιδού Gillan. Κατά τα άλλα, αυτά τα πράγματα γίνονται. Σε άλλους αρέσουν, σε άλλους όχι.

Churchwarden είπε...

Πέννυ, αν σε αγνοεί ο Σόλο, τούτο δε χρεώνεται εις Soul for Poetry. Nα τα λέμε αυτά. Γουστάρω πολυλογία και γυναικεία πυγμή.

solomantzaros είπε...

Δημήτρη συγγνώμη αλλά τώρα είδα πως ...αγνοώ την Πένυ.
Δεν πήρα χαμπάρι τι έγινε. Κάποιο σχόλιο κάπου θα μου έχει ξεφύγει.
Θα προσπαθήσω να επανορθώσω.