22 Μαΐ 2008

ΙΝΕΣ

Τα ολοκαίνουριά μου ποιήματα, τα βλέπω αλλιώτικα των προηγούμενων, και κατά κάποιες διαστάσεις καλύτερα. Ελπίζω το βιβλίο να κυκλοφορήσει σύντομα-μέχρι τότε, βάζω δύο ακόμα (τα τελευταία) εδώ, προ της εκδόσεώς του. Οφείλω να πω ότι η περηφάνια μου γι' αυτά αποτελεί διμεταλλικό έλασμα μετά της αγάπης που τα προσφέρω. Κινείται. Πρωτίστως για τη Fuji-κι ύστερα για την Φαίδρα, την Vanessa, τον kyriaz, τον Σολωμάντζαρο, την Μist, την Christina, την Πέννυ, τον Pipes, την Roadartist, την Vel κι όλους όσους μ' επισκέπτονται, αφήνοντας λουλούδι, αφήνοντας πολεμίστρες. Σας ευχαριστώ.



ΙΝΕΣ



Ἂν βαριέσαι νὰ μασᾶς
ῥίξε τὰ φροῦτα σου στὸν ἀποχυμωτή˙
εἶναι κι αὐτὸς ἕνας τρόπος
νὰ ξεκινήσει τὸ ποίημα, νὰ καταλάβεις τὸ πρόβλημα
τῆς ἐπιστήμης.
Κοίταξε γύρω σου τὶς λύσεις˙
τὸ κλιματιστικό σου, τὸ ἁμάξι σου, τὴ βρύση.
Θαρρεῖς πὼς σὲ τοποθετοῦν
στὸ θρόνο μιᾶς ἀνώτερης νοημοσύνης
στὴν κορυφὴ τῆς πυραμίδας τῆς ζωῆς
ποὺ ξέρει τόσο καλὰ νὰ ἀπολαμβάνει.
Τί ὑπέροχους νευρῶνες διαθέτεις!
Τὰ μυρμήγκια, οἱ σπόγγοι, τὰ πουλιὰ
πόσο δυστυχισμένα πρέπει νὰ εἶναι
μέσα στὴν ἄσκοπή τους ὕπαρξη
τῆς τόσο εὐάλωτης, πρωτόγονης σκέψης.
Ἐνῶ ἐσύ, τῆς ἀπάντησης ὁ ἱκανὸς θριαμβευτὴς
ξέρεις τί νὰ κάνεις καὶ τί νὰ θυμηθεῖς.
Θυμήσου, λοιπόν, στὸ γιατρό σου
τὴν τακτική σου νὰ ἐξομολογηθεῖς
καὶ κεῖνος, στὸ ἐγγυῶμαι ἐγώ, θὰ σοῦ εἰπεῖ
χρειάζεσαι τὶς ἶνες.
Κοίταξε, ἄνθρωπε, γύρω σου τὶς λύσεις˙
τὸ κλιματιστικό σου, τὸ ἁμάξι σου, τὴ φρίκη.
Εἶναι κι αὐτὸς ἕνας τρόπος
νὰ κλείσει τὸ ποίημα, νὰ ἀναλάβεις τὸ πρόβλημα
τῆς εὐθύνης. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς
οὔτε βῆμα ἐμπρὸς δὲ θὰ χωνεύεις
δίχως τὶς ἶνες
ποὺ ἀγνοεῖς.



ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ


Ἀκροβάτης. Ἀκριβῶς σὰν κι αὐτοὺς
ποὺ πετοῦν μικρὲς μπάλες στὸν ἀέρα
δίχως καμιὰ νὰ πέφτει κάτω.
Τί τάχα δένει
αὐτὲς τὶς μπάλες μεταξύ τους
ὥστε πάντα νὰ προσγειώνονται
στὰ χέρια τοῦ γητευτῆ; Ὁ συντονισμός.
Κι ἂν οἱ μπάλες ἔχουν ἐναρμονισθεῖ
μὲ τὴν ἐπιδεξιότητα τοῦ μυὸς
τότε οἱ λέξεις εἶναι ἐναρμονισμένες
μὲ τὸ ξύλο τῆς δρυὸς
ποὺ φέγγει στῶν δήμιων τὰ δάση
- μὲ ἕνα ὑποσυνείδητο ἀδέξιο
ξέχειλο ἀγανάκτησης -
ὅσα ἀποστήματα οἰκουροῦνται ὡς κρυψῶνες.

Ἀλλὰ πῶς νὰ καταλάβετε τὸ νούμερο

πρέπει νὰ ἔχετε τοὺς ἴδιους
μὲ μένα ἐφιάλτες.

COPYRIGHT © ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΜΟΥΖΑΚΗΣ (2008)

23 σχόλια:

Fuji είπε...

"Κοίταξε, ἄνθρωπε, γύρω σου τὶς λύσεις˙
τὸ κλιματιστικό σου, τὸ ἁμάξι σου, τὴ φρίκη.
Εἶναι κι αὐτὸς ἕνας τρόπος
νὰ κλείσει τὸ ποίημα, νὰ ἀναλάβεις τὸ πρόβλημα
τῆς εὐθύνης. Ἀπὸ ἐδῶ καὶ στὸ ἑξῆς
οὔτε βῆμα ἐμπρὸς δὲ θὰ χωνεύεις
δίχως τὶς ἶνες
ποὺ ἀγνοεῖς."

Άμα σου λέω ότι ΕΣΥ θα σώσεις το ΠΛΟΙΟ....



"Ἀλλὰ πῶς νὰ καταλάβετε τὸ νούμερο

πρέπει νὰ ἔχετε τοὺς ἴδιους
μὲ μένα ἐφιάλτες."

Και οι εφιάλτες, και τα όνειρα, και οι επιθυμίες, και οι ευχές ....
εναρμονίζονται και συντονίζονται ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ στην ΑΠΟΛΥΤΗ και ΒΑΘΥΤΑΤΗ
ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΞΕΧΕΙΛΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΝΑ ΣΟΥ....

ΠΟΙΗΤΗ ΜΟΥ ΣΕ ΣΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ.....

Φαίδρα φις είπε...

Δημήτρη μου, σ'ευχαριστώ βαθιά για τα ποιητικά αυτά εδώ αριστουργήματα, ικανά να παράξουν μέρες ανέφελες και φωτεινές στις μέρες μου κι άλλες μέρες παράλληλα σύμπαντα αληθινής ζωής...

για τις ίνες,
βαριέμαι να μασάω και δη ν'αναμασάω ως άλλο ερίφιον τις εκζητημένες τροφές-ανέσεις της τεχνολογίας,
ωστόσο συντάσσομαι με τον κυνισμό της ανώτερης νοημοσύνης από έπαρση η οποία ικανώς αναπνέει και θριαμβεύει ανάμεσα σε "σκουπίδια" και "άχρηστα",
παράλληλα αναδέχομαι και την ευθύνη του μη μεταβολισμού των ινών,
ως ιδιόρρυθμος άνθρωπος με ιδιότυπη αξιοπρέπεια.

για τον ακροβάτη,
κυριεύομαι ακριβώς από τους ίδιους εφιάλτες και από την ακολουθία τους,μόνο που και πάλι δεν εννοώ τα νούμερα-τουλάχιστον σε μια κλίμακα ορατή-και τ'αποστήματα τα σπάω εν τη γενέσει τους,μετά τα ραντίζω ρετσίνι δρυός-επιπλέον επειδή δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται,θέλω να προλάβω- να φύγει η οσμή της αποφοράς,και με μοσχολίβανο από εκκρίσεις του σπέρματος των δημίων μου,που πάντα αποζητώ ως ύστατη παροχή ανάγκης για να κατορθώνω τα αδύνατα και τα αόρατα να τα υφίσταμαι,μέσω των δέντρων του δάσους να φτιάχνω ίσκιους για τις σελίδες μου...

με συγκίνηση σου στέλνω τα πρώτα φιλιά και την πρώτη αγκαλιά του τέως φρικτού ξεκινήματος της ημέρας

Roadartist είπε...

Να είσαι καλά Δημήτρη, εύχομαι ολόψυχα κάθε επιτυχία..
Και να συνεχίσεις...Υπέροχα είναι, μιλάς για την αλήθεια που μας κατακλύζει..

"τὸ κλιματιστικό σου, τὸ ἁμάξι σου, τὴ φρίκη.."

Γράφε..όλο και κάποιος κάτι θα νιώσει! (Το κλιπ αγαπημένο!)

Pipe Smoker είπε...

Βρε καλώς το το παιδί(παλαμάκια)! Με το καλό, νυκτόβιε φίλε μου. Που και που είναι όμορφα να βγαίνει κανείς στην επιφάνεια, αφήνοντας για λίγο το λαγούμι του.

Για τις ίνες (που προς το παρόν μου αρέσει περισσότερο, άρα θα πω και περισσότερα), καταρχάς έχω να πω ότι όταν διαβάζεις ποιήματα δικά σου από το τηλέφωνο τα καταστρέφεις. Αν θυμάμαι καλά, αυτό ήταν που συζητήσαμε κάποια μέρα. Διαβάζοντάς το, αναγνώρισα τον παλιό καλό Nugu, με το μπαστούνι του, τη ζοχάδα του, την βιολογία να έχει εμποτίσει τις συνάψεις του, την αλαζονική του πρέζα (όπως μια πρέζα αλάτι), με το ευθυτενές του λίγο να έχει γλυκάνει, ο οποίος σχεδόν παραπλανεί στην αρχή, καθώς επιλέγει εικόνες διόλου γλυκερές και όμορφα πρωτότυπες. Το ποίημα, εν ολίγοις, μου αρέσει. Και είναι ακόμα καλύτερα. Με το ποίημα συμφωνώ.

Ό,τι καλύτερο για το βιβλίο. Εν τω μεταξύ, άλλαξα γνώμη. Θα ξαναδιαβάσω τον Ακροβάτη και ενδεχομένως να επανέλθω αργότερα.

Smoke in peace, Nuguanda.

kyriaz είπε...

Αγαπητέ Δημήτρη,
αδύνατον να τα διαβάσω στην οθόνη-σαν να μην αναγνωρίζει ο υπολογιστής μου τη γραμματοσειρά και "βλέπει" αντί για γράμματα κουτάκια.
Μήπως είναι σκαναρισμένα τα κείμενα;....

Όπως και να 'χει είμαι σίγουρος για την αξία του βιβλίου...

Αναμένω...αναμμένος! :)

Να σαι καλά φίλε.

Pipe Smoker είπε...

Γραμματοσειρά με πνεύματα και τα ρέστα, ΙΚ. Δοκιμάστε από το view του browser να παίξετε με το character encoding. Ο Firefox τα βλέπει μια χαρά και δεν θυμάμαι να έχω κάνει add-ons για γραμματοσειρές.

kyriaz είπε...

Ευχαριστώ για τη συμβουλή pipesmoker μα και πάλι δεν κατάφερα τίποτε.
Το ψάχνω ακόμη...

vanessa είπε...

Δημήτρη,
μαζί με τις ολόψυχες μου ευχές για το νέο σου βιβλίο, σου εκφωνώ και ένα ατέρμονο «Ευχαριστώ»
Για τις λέξεις σου που αναβλύζουν τη ζωή και την αλήθεια στα ενδότερα της ψυχής, όχι απλώς ως αυτό-έκφραση συγκινήσεων αλλά ως βάθος, ύλη, ουσία φαιά. Με τους κινητήριους νευρώνες, τις οπτικές και αισθητήριες ίνες που αναρωτιέμαι «ποιος δεν τις χρειάζεται;»
Για τα ακατάπαυτα χρώματα, σχήματα, μορφές, έμψυχα σώματα, βάρη, όνειρα, ίμερους, μαρτύρια, κρύπτες, εφιάλτες…
Κι άλλα τόσα που λέξεις δεν βρίσκω…
Ενα απέραντο «Μπράβο»
Κι ένα εξίσου απέραντο «Συνέχισε»

vanessa είπε...

@ kyriaz
Κάντε copy - paste το κείμενο στο Word και αλλάξτε γραμματοσειρά.

Ανώνυμος είπε...

πρώτες πρωινές ή τελευταίες βραδινές,λέγονται τούτες οι ώρες;

Η ποίηση είναι καλή όταν μοιράζεσαι όνειρα,αλλά όταν μοιράζεσαι εφιάλτες είναι καλύτερη..(ή εμένα μου φαίνεται)

ο εναρμονισμός των λέξεων με τα δάση των δήμιων κάνει τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ να ωχριά..ζήτω ο λεξιβάτης!

σε αντίθεση με τον pipe θα αφήσω τις ίνες.. για πρωινό!
είναι και βιταμινούχες από ότι βλέπω..

Στο επανειπείν..
πέννυ

Fuji είπε...

Φιλιά εωθινά ζεστά του ερχομού μου
Οι λέξεις σου που έβρασαν στο στήθος προσευχές μου
Σανάνθια μου να τις βαστώ
Ζωή απ΄αυτές να παίρνω

"Ποτίζοντας τις Fujiφυλλιές"

Churchwarden είπε...

Fuji, ωραία με προσκυνάς κι ανακατώνεις τα στιχάκια μου, ωσάν μαλλιά φουσκολουσμένα, κατσαρά, μοσχοπλυμένα. Σε ευχαριστώ, μικρούλα μου.

Φαίδρα, πολύ με τρομάζει η λέξη-αριστούργημα-αλλά λέω να την αποδεχθώ. Μεγαλούργησα πάλι, είναι αλήθεια... Ώστε είσαι ιδιόρρυθμος άνθρωπος με ιδιότυπη αξιοπρέπεια, που αναδέχεται την ευθύνη του μη μεταβολισμού των ινών και βλέπει εφιάλτες. Έχεις φτάσει στη θέωση της ακροβασίας (μη με ρωτάς-δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό). Σε ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ, πολύ, πάρα πολύ.

kyriaz,

Δε σου μιλάω, ρίψασπη...καλό καλοκαίρι και αηδίες... :)

Αν κατάφερες να διαβάσεις, υποθέτω πως θα επανέλθεις με τις κριτικές σου. Σε ευχαριστώ για την πίστη.

Road, με τιμούν τα λόγια σου. Σε ευχαριστώ πολύ. Να είσαι καλά και πάντα ν' ασχολείσαι με το Ωραίο. Στο κλιπ συμφωνούμε, στο άσμα περσότερο.

Pipes, ο Nugu που περιγράφεις μου αρέσει. Τα ποιητοπαίδια μου δεν τα ξεχωρίζω-τα συγκεκριμένα, τουλάχιστον. Σε ευχαριστώ.

Vanessa, βάλσαμο τα λόγια σου, μυστικό αφέψημα. Αρκεί κι ένα "συνέχισε" για να συνεχίζω-με τα πολλά αυξάνεται η ορμή, με το κανένα σβήνει. Ευχαριστώ από καρδιάς.

Πέννυ, κάθε προτίμηση ευπρόσδεκτη...εγώ, βέβαια, τα συγκεκριμένα, ως ήδη είπα, δεν τα ξεχωρίζω. Σε ευχαριστώ πολύ.

Πού τις είδες, βρε θηρίο, τις βιταμίνες; Τόση προσπάθεια κάνει το δηλητήριο του κόσμου να τις κρύψει...

Ανώνυμος είπε...

Τις είδα!ναι!να, εκεί είναι!
Ινες-)ιστος-)όργανα-)σώμα της ποίησης

αν και άσχετη με τη βιολογία,μια τα δρεπανοκύτταρα,μια η ίνες, έχω αρχίσει και βλέπω..
θα επανέλθω.
ελλείψη χρόνου, χαιρετώ..
πέννυ

Churchwarden είπε...

O ιδεώδης τρόπος για να δεις, Πέννυ. Δρεπανοκύτταρα και ίνες. Οπτική πανδαισία.

Ανώνυμος είπε...

"Τὰ μυρμήγκια, οἱ σπόγγοι, τὰ πουλιὰ
πόσο δυστυχισμένα πρέπει νὰ εἶναι
μέσα στὴν ἄσκοπή τους ὕπαρξη
τῆς τόσο εὐάλωτης, πρωτόγονης σκέψης.
Ἐνῶ ἐσύ, τῆς ἀπάντησης ὁ ἱκανὸς θριαμβευτὴς
ξέρεις τί νὰ κάνεις καὶ τί νὰ θυμηθεῖς."

"Κοίταξε, ἄνθρωπε, γύρω σου τὶς λύσεις˙
τὸ κλιματιστικό σου, τὸ ἁμάξι σου, τὴ φρίκη.
Εἶναι κι αὐτὸς ἕνας τρόπος
νὰ κλείσει τὸ ποίημα, νὰ ἀναλάβεις τὸ πρόβλημα
τῆς εὐθύνης"

Ας κλείσει η βρύση της φρίκης,έτσι όπως ανέλαβε ο ποιητής την ευθύνη να κλείσει το ποίημα..
κι εγώ υπόσχομαι να τον ταίζω φρούτα από τον Κήπο,όπως ήταν πριν την Πτώση..
πέννυ

Churchwarden είπε...

Λίαν ελκυστική προσφορά σίτισης, Πέννυ, ευχαριστώ-και πόσο μ' ενδιαφέρουν τα ονόματα των αναμάρτητων φρούτων...

Ανώνυμος είπε...

Δεν ξέρω, κι εγώ μετά την Πτώση γεννηθείσα, μα είναι το πρώτο που θα κάνω, αφού τελειώσουν οι πλημμύρες,σταματήσουν οι κατακλυσμοί και τραβηχτούν τα νερά..
ίσως μπορέσει να μας βοηθήσει η φίλη μας που γνωρίζει την αρχαίολογία,ή να τα ονομάσουμε ξανά..
πέννυ

Churchwarden είπε...

Nα τα ονομάσουμε ξανά. Προφανής ποιητική φιλοδοξία ψυχοβρώσης.

Ανώνυμος είπε...

Επιτυχής η διάγνωση γιατρέ μου.
είναι πολύ κακό;
πείτε μου,θα ζήσω;
πέννυ

Churchwarden είπε...

Aπαιτείται ενδελεχέστερη εξέταση επί χάρτου. Άνθρωπος, πάντως, που κοιμάται αργά, συνήθως διανύει δρόμο ίσιο.

Ανώνυμος είπε...

Με τρομάζετε!
πήρα τελικά τον ίσιο δρόμο και το ανακάλυψα τώρα,στα γεράματα;
οιμε και ωλελε μου!(δις)
αλί, αλι και τρισαλί!

λέτε αυτό να φταίει;
τι να τρώω τώρα δηλαδή;
τα λεξιφρούτα μου αρέσουν.
δεν παχαίνουν, και πάντα προσέχω τα δηλητηριώδη..
αναμένω χορήγηση συνιστώμενης αγωγής για να επανέλθω στον στραβό τον δρόμο εώς αύριο
και πάω γρήγορα για ύπνο μήπως και ξαναβρώ το λάθος σταυροδρόμι..
πέννυ

Churchwarden είπε...

Kαληνύχτα, λοιπόν. Δεν παριστάνω το Θεό.

Ανώνυμος είπε...

"είμαι"))

το ήξερα πως δεν υπάρχει σωτηρία..
είναι πια αργά..

είναι κι αυτό το ιστορόλογο..
α, με γειά την ανακαίνηση!
καληνύχτα φύλακα συμψυχοποιητικέ 2..
πέννυ