15 Απρ 2008

ΛΟΓΙΣΜΟΣ:MΕΣΑ ΜΟΥ ΟΙ ΔΥΟ ΜΑΣ



ΠΛΥΝΕ ΜΕ


Γυναίκα, δεν αντέχω άλλο και ξάπλωσα.
Αν θες να καθαρίσεις λάβε με υπόψη
σύρε με μέχρι το λουτρό όπως μπορείς
γιατί έρχομαι απ’ έξω κι είμαι ασήκωτος.
Μέρα τη μέρα βαραίνει η σάρκα μου
πληθαίνουν οι κύστεις στα όργανά μου
κι όλο και με κυκλώνει ένας κνησμός
πως το τσιγάρο που με τόση λαχτάρα
ανάβω
θα είναι και το τελευταίο μου.
Γυναίκα, μην περιμένεις μοναχός μου
να πλυθώ. Σαπούνι δε θα βρω
γι’ αυτό που μου συμβαίνει έκει έξω.
Μπήγω τα δόντια μου παντού να υπομείνω
το σώμα μου δε σηκώνει άλλες ενέσεις
ως κι η γλώσσα μου σάπισε απ’ τα σκάσε.
Η οσμή μου ολοένα και χειροτερεύει˙
όπου να ’ναι οι άνθρωποι θα με φάνε
ζωντανό. Πλύνε με, τουλάχιστον, εσύ, να μαλακώσω
να φύγω αύριο το πρωί για τη δουλειά
και το βράδυ να σου φέρω το ψωμί μας.
Στο μεταξύ, θα περιμένω νέα σου.
Ίσως κάποτε πιστέψεις ότι γίνεται
να μείνουμε για πάντα μέσα μου οι δυο μας.

11 σχόλια:

Fuji είπε...

Εκπληκτική απόδοση του ποιήματος, Δημήτρη. Η μορφή στο προσκήνιο είσαι εσύ-ο άντρας του ποιήματος...
Επεξεργάζομαι βεβαίως τη μορφή στο παρασκήνιο...έχει μια ιδιάζουσα αινιγματικότητα...

Τι λες εσύ Vanessa;
Oι φίλοι μας;

Fuji είπε...

Επανέρχομαι για να καταθέσω μια πρώτη δική μου ερμηνεία της εικαστικής απόδοσης του "ΠΛΥΝΕ ΜΕ ":

Η καθάρια , εύμορφη , στοχαστική φυσιογνωμία που βρίσκεται στο προσκήνιο είναι το "αποτέλεσμα" του "πλυσίματος" της βαριάς και κουρασμένης μορφής του παρασκηνίου ή ,εναλλακτικά, η δεύτερη είναι ο "ασήκωτος" και ταλαιπωρημένος εαυτός που απεκδύθηκε στο "λουτρό" ο ήρεμος τώρα, γαλήνιος και ωραίος του προσκηνίου...ΑΥΤΟΣ τώρα δείχνει να συλλογιέται την καλή του, βυθισμένος στη συναισθηματική ρέμβη που του προσέφερε το "σαπούνι" της ...Και ΤΩΡΑ το βλέμμα του δεν είναι του "ενός" αλλά είναι οι δυο τους μέσα στο βλέμμα του ....Το νιώθει πως είναι πλέον για πάντα μέσα του οι δυο τους.... Νομίζω ότι τα "νέα" που περιμένει θα είναι καλά...Θα το έχει πιστέψει και ΕΚΕΙΝΗ...

Δεν ξέρω αν έχω δίκιο, αλλά κι εγώ με τη σειρά μου έτσι ένιωσα τον πίνακα....και ...το ποίημα ...

Θα ήθελα και από εδώ να εκφράσω στη Vanessa θερμά συγχαρητήρια για τους "ομιλούντες" πίνακές της , τους πολλά σημαίνοντες και πολυτρόπως "αγγίζοντες"...αλλά ξανά και σε σένα Δημήτρη τον ΕΜΠΝΕΥΣΤΗ , ΠΟΙΗΤΗ και...ΖΩΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ....

Καλημέρα σε όλους...

Fuji είπε...

Αυτή τη φορά βλέπω τη μορφή του βάθους ως γυναίκα , χωρίς στην ουσία να αλλάζει κάτι στην απόδοση της ποιητικής ουσίας... Αυτό εννοούσα από την αρχή χαρακτηρίζοντας τη μορφή "αινιγματική"...Το "δισυπόστατο" αυτό, ωστόσο , απογειώνοντας τη δυναμική του πίνακα διαλέγεται ηχηρά με το ποίημα και χρωματίζει απαράμιλλα τους στίχους του...

Φαίδρα φις είπε...

η φίλη μου fuji ερμήνευσε τόσο άρτια όσα άγγιξαν και το παλλόμενο πολιτικό μου ένστικτο που δεν έχω να συμπληρώσω τίποτα.
συγχαρητήρια μόνο να πω σε σένα Δημήτρη ξανά για το "πλύνε με",
θαυμάσιο ποίημα και στη Vanessa για τον τρόπο με τον οποίο τόσο ευαίσθητα και αφαιρετικά χειρίστηκε το νόημα και το απέδωσε με φιλοτέχνημα σιγανής κι εσωτερικής δύναμης.
άψογο!
Viva!

vanessa είπε...

Αγαπητέ Δημήτρη
Ειλικρινά η χαρά είναι δική μου.
Σπάνια συναντά κανείς ποιήματα με τον ασίγαστο αυτό ψυχισμό που δεν μπορούν παρά να εμπνεύσουν…

Pipe Smoker είπε...

Ομιλεί ο άτεχνος Βησιγότθος:

Η τέχνη έχει νόημα, όταν διεγείρει το ΚΝΣ και προκαλεί τις γνωστές (αλλά πάντα μυστήριες)ηλεκτροχημικές διαδικασίες, τις οποίες αποκαλούμε "ευφορία".

Αυτό μου συνέβη κοιτάζοντας τον πίνακα της Vanessa. Δεν έχω ιδέα από ζωγραφική. Αλλά διαθέτω οφθαλμούς (με έγχρωμη και στερεοσκοπική όραση). Και αυτό αρκεί.

Παρενέργεια: Χαίρομαι που μία αξιόλογη ζωγράφος έφτιαξε κάτι με σημείο αναφοράς το ποίημα του φίλου μου.

Χαιρετώ την παρέα, καπνίζοντας γλυκό burley στον μικρό μου ευθυτενή σκύλο.

Churchwarden είπε...

Fuji, στέκεσαι στις δύο μορφές-σε αυτό συμφωνούμε. Οι δύο μορφές, καθώς και το τσιγάρο, είναι στοιχεία που με ενθουσίασαν. Πέραν αυτού, είναι του γούστου μου και η υπόλοιπη σύνθεση-τα χρώματα, το όπισθεν αναδυόμενο φως, οι φαβορίτες του ανδρός κλπ.

Φαίδρα, συμφωνώ στην ισχύ της εσωτερικότητος του πίνακα-πώς αλλιώς, από δικό μου ποίημα δεν είναι εμπνευσμένος;...:). Σε ευχαριστώ πολύ.

Vanessa, με τιμούν τα λόγια σου. Αρέσκομαι, είναι αλήθεια, να πιστεύω ότι γράφω με τρόπο "σωματικό". Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι καθίσταμαι καταληπτός. Ο πίνακάς σου-πέρα της αυτόνομης, αυτονόητης αξίας του-συνιστά τρανή απόδειξη της συμμετοχής στην αύρα (και μάλιστα, όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι) των στίχων μου.

Thanx, Pipes. Προσπάθησε να είσαι σαφέστερος όταν ομιλείς για τα καπνιστικά σου. Κάποιοι θα νομίζουν ότι δημιούργησες έναν tobacco filled σκύλο και τον καπνίζεις. Κάποιοι άλλοι ότι καπνίζεις έναν σκύλο ράτσας (ευθυτενής γαρ).

solomantzaros είπε...

Στην αντίστοιχη ανάρτησή σου είχα γράψει πως το "πλύνε με" μου είχε κάνει την μεγαλύτερη εντύπωση.
Φαίνεται πως έχει κάτι που συγκινεί όσους σκέφτονται με σχήματα και χρώματα.
Πράγματι η ...εικονοποίησή του είναι πολύ εύστοχη και κυρίως επειδή εκφράζει εσένα, γιατί 10 διαφορετικοί ζωγράφοι θα έφτιαχαν 10 διαφορετικούς πίνακες για το συγκεκριμένο ποίημα.
Αυτό που με εντυπωσίασε επίσης στην Vanessa είναι που τον έφτιαξε σε μια μέρα, γιατί στο μπλογκ της λέει πως είναι εμπνευσμένος απο ένα ποίημα που διάβασε χτες.
Εύγε και στους δύο.

Churchwarden είπε...

Ευχαριστώ, Σολωμάντζαρε. Η καλλιτέχνις ήταν γρήγορη και εύστοχη (to the point). Oμολογώ πως τις εικαστικές συγγένειες του ποιήματος δεν τις είχα αντιληφθεί όταν το έγραφα.

Ευελπιστώ και σε δική σου συγκίνηση και υλοποίησή της.

solomantzaros είπε...

Πολλες φορές οι στίχοι έχουν εικόνες και εικαστικές προεκτάσεις που , πράγματι, όταν γράφουμε μπορεί να μην το αντιληφθούμε.
Αλλά κι έτσι να μην είναι εμείς οι ζωγράφοι πολύ συχνά είμαστε...διαστραμένοι.Άμα θέλουμε ανακαλύπτουμε εικόνες ακόμα κι εκεί που δεν υπάρχουν.
Μου ήρθε σαν έκλαμψη, πως μπορεί να πρόσεξα ιδιαίτερα τους παραπάνω στίχους επειδή μάλλον μου θύμισαν ενα πορτραίτο που έχω φτιάξει παλιά "Ίκαρος ερωτευμένος", που το πρόσωπό του είναι διπλό.
Θα στο στείλω με μεηλ.
Γειά χαρά.

kyriaz είπε...

γεια σου Δημήτρη.
Έχεις 2 emails.