8 Απρ 2008

ΤΟ ΧΙΟΝΙ ΨΟΦΑ ΤΑ ΜΙΚΡΟΒΙΑ

Υποστήριζε παλιότερα θερμώς
Πως το χιόνι ψοφά τα μικρόβια
Και πως οι λέξεις φύονται χασμόφυτα
Σ’ όλων των βράχων τις αγόγγυστες συνθλίψεις
Συμφωνούσα μαζί της γενικώς
Ώσπου τη γραφίδα μου εμπόδισε
Πόνος πενιχρός αιμορροΐδων
Στο χιόνι, τότε, κάθισα ασφαλής
Σβήνοντας ρομαντικές όλες τις θεωρήσεις
Πώς αλλιώς
Αφού οι λέξεις φύονται παχιές
Μόνο στου θερμοκηπίου το χώμα
Κι άκαιρες αν χρειαστεί
Των λέξεων ο ευτροφισμός
Ειν’ η σφοδρή επέλαση ευτυχίας
Στην πιο σθεναρή της και τέλεια μορφή
Αυστηρά μετά τη θύελλα
Έστω και του πενιχρού
Πόνου των αιμορροΐδων της δομής

5 σχόλια:

Fuji είπε...

"Υποστήριζε παλιότερα θερμώς
Πως το χιόνι ψοφά τα μικρόβια
Και πως οι λέξεις φύονται χασμόφυτα
Σ’ όλων των βράχων τις αγόγγυστες συνθλίψεις
Συμφωνούσα μαζί της γενικώς"...

Συμφωνούμε γενικώς και ειδικώς...

@φαίδρα

Φαίδρα μου γλυκιά, θα περάσω αργότερα.

Καλησπεροφιλιά....

Churchwarden είπε...

Aπό το γενικό στο ειδικό. Ορθόδοξη πορεία.

Φαίδρα φις είπε...

δεν ξέρεις πόσο με συντάραξε εκείνο το "ειν'η σφοδρή επέλαση της ευτυχίας...",
πάντα το πίστευα πως η ευτυχία στη μορφή που την περιγράφης είναι αβάσταχτη ειδικά όσο ήδιον επιδεινούται...
σε τέτοια ανορθόδοξα κινούμαι ανάμεσα και όλοι λένε πως είμαι τρελή...

φιλιά

Churchwarden είπε...

Φαίδρα, οι άνθρωποι που ξέρουμε είναι τραγικά λιγότεροι από αυτούς που δεν ξέρουμε...οπότε, για τους λίγους που ξέρεις, μπορείς να είσαι όσο τρελή επιθυμείς.

Φαίδρα φις είπε...

από κεκτημένη παραδρομή το "περιγράφης"
εκτός κι αν τα τρελά φρένα μου κάπου βαθύτερα ήθελαν να φωνάξουν σε κάποιο πηγάδι μυστικά... περί γραφής...

φιλιά