3 Απρ 2008

ΟΛΑ ΘΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΤΕΝΟΡΟΙ

I.

Μεμιάς να δοκιμάσεις των τεράτων
μπορείς με την υπομονή του όνου
σα θραύσμα απ’ τα φράγματα του Μόρνου
θρηνείς χροιές αλλοτινών σταράτων.

Στο πράσινο δωμάτιο της ελπίδας
μαραίνονται οι στιβάδες του χιονιά
ό,τι το χιόνι στρώνει η αναβροχιά
λασκάρει η υποδοχή της βίδας.

Ελεύθερη περιστροφή της σκέψης
γύρω απ’ το χρυσό που φτύνει ο Μίδας
παραγκωνιστής ολέθριας έξης.

Και να σου διάφανοι οι άνθρωποί μας
στο στόμα ένα καρότο παρωπίδας
στις γειτονιές χαθήκαν οι εχθροί μας.

II.

Σαν της σελήνης ανάψουν τα κεριά
κόπωση θα χτυπήσει τους πλανήτες
άλλοι θα ’ναι τότε οι λαιμοδύτες
νονοί μιας κολυμπήθρας γερά σκαριά.

Μετήλιαγμα με τύφλα θ’ ανταμείψει
την όραση που χαίρεται η νυχτιά
στην ποίηση θα γυρίσουν τα παιδιά
κι αυτή που επικράτησε θα εκλείψει.

Την έκλειψη θ’ ακούσουν οι μαστόροι
τα έργα τους η ανάγνωση θα στίψει
όλα θα τα διαβάζουν οι τενόροι.

Μπουκάλες θ’ αγοράσουν φελλοκτόνων
κι όσοι σουρώθηκαν από τη λήψη
δισκίου απ’ τους χλευαστές των πόνων.

III.

Λένε πως η μανούλα του φευγάτου
δεν έκλαψε ποτέ της ούτε σταλιά
καμάρωνέ τον μονάχα με φιλιά
του μάθαινε τις τεχνικές του γάτου.

«Μια μέρα», της μηνύσαν τα ζαρκάδια
«οι λέοντες εμπόδια θα στήσουν
τα χνάρια τους στο χώμα θα σκαλίσουν
ποτάμια να διασχίζουν τα λαγκάδια».

Μα εκείνη δεν επίστεψε στα λόγια
σάμπως να της φανήκαν τούτα άδεια
θυμήθηκάν τα όμως τα ρολόγια

σαν λιποτάκτης πίσω της πεισμώνει
δε θέλει να πηδά με τα κοπάδια
κι αν τύχει κι είναι γιος της;-βαλαντώνει.

11 σχόλια:

vel... είπε...

Όμορφα σονέτα! Θα τα ξαναδιαβάσω

Fuji είπε...

Να μια μνήμη που μου αρέσει και μου πάει : η των ρολογιών ...


Την προτιμώ από την του μελισσιού....

solomantzaros είπε...

Kάτι πολύ ενδιαφέρον υπα΄ρχει εδώ, αλλά η κούραση, τέτοια ώρα, μιας τέτοιας μέρας , δεν μ΄αφήνει να το δω καθαρά.
Θα επανέλθω.

Ανώνυμος είπε...

Αυθεντικός ρυθμός.
Χτυπάει παντού.
Με έχει συνεπάρει απ το πρωί.
Μεθά.
Σχεδόν χορεύω.
Μπράβο

Α, και καλημέρα!
Πέννυ

Φαίδρα φις είπε...

τι έγραψες πάλι?
τι απίθανο είναι αυτό?
homework θα έχω ως το βράδυ Δημήτρη...

αν και ομοιοκαταληκτικό-κάτι που αγνοώ από τη γραφή σου-θα το αναγνώριζα οπουδήποτε ως δικό σου,από το ύφος και το ιδιόλεκτο.

πού είναι πάλι η φίλη μου?
fuji? fuji?

φιλιά και στους δύο

Churchwarden είπε...

Vel και Σολωμάνζαρε, σας ευχαριστώ. Να τηρήσετε, όμως, την υπόσχεσή σας. Τις υποσχέσεις τις λογίζω για στίχους και τις παίρνω τοις μετρητοίς.

Fuji, το ρολόι για τον άνθρωπο, μέσα σ' άνθρωπο χτυπάει. Αν πρόκειται για μελισσάνθρωπο, το ρολόι του είναι σαρωτικό.

Πέννυ, να σου ζητήσω συγγνώμη, καταρχάς, που σε νόμισα Πηνελόπη. Να σε ευχαριστήσω για την επίσκεψη. Όσο για το δώρο της επίσκεψης-τα λόγια σου-τι να πω...τη σημασία τους την ξέρεις. Καλημέρα κι από μένα.

Churchwarden είπε...

Homework, αγαπητή Φαίδρα; Να το ξέρεις: αποκλείεται να σε εξετάσω. Αρκεί να τα αποστηθίσεις. Η Fuji θα έρθει-μην ανησυχείς. Και ναι, απόλυτο δίκιο έχεις. Απόλυτο. Το ύφος και το ιδιόλεκτο αντέχουν και στη ρίμα. Παντού αντέχουν. Αρκεί να υπάρχουν. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ.

Φαίδρα φις είπε...

όχι μόνο υπάρχει αλλά έχω την ισχυρή πίστη πως κατέχει κομμάτι της αθανασίας...

σε φιλώ ξανά

Pipe Smoker είπε...

Στα λέω και στα ξαναλέω, αλλά τελικά θα στα ξαναπώ. Το ΙΙ είναι απλά εξαιρετικό. Από τα καλύτερά σου και από τα καλύτερα σονέτα που έχω διαβάσει. Έτσι, για να μη λες ότι συνέχεια σε βρίζω και πονάνε οι μαχαιριές. Πέρα από την πλάκα, μπράβο σου.

Pipe Smoker είπε...

Θα το βάλω στο Rings of Smoke Through the Trees. Αν το ξεχάσω, κρέμασέ το εσύ. Μπα, άσε καλύτερα να το κρεμάσω εγώ. Αν το ξεχάσω, στείλε μου email.

Churchwarden είπε...

Δεν το ήξερα-νομίζεις ότι μου το ΄χεις πει (στο σονεττο ΙΙ αναφέρομαι)...Pipes, thanx mucho, filaraken besten, die chomen smellen...