14 Απρ 2008

ΕΚΧΥΜΩΣΕΙΣ ΣΙΔΕΡΟΥ

Δε θέλω να γράψω ποιήματα
Την αγκαλιά μου θέλω ν’ ανοίξω
Για τα κβάντα των βράχων που τονίζουν κατολισθήσεις
Για εκχυμώσεις ουρανών που λογχίζουν τις αισθήσεις
Για χώματα οσμών που νίβονται τακτικά
Χημειοτακτικά
Αυθορμήτως την καλύτερη σκουριά θέλω να ξενυχτήσω
Το πιο βάρβαρο λιβάνι αυθορμήτως θέλω να χτίσω
Πάνω σε εκχυμώσεις σίδερου, νύχτας αναγωγικού
Εγώ, ο πίθηκος
Θέλω σκουριασμένες πρόκες
σε Τίμιο ξύλο
να καρφώσω

7 σχόλια:

Pipe Smoker είπε...

"Εγώ, ο πίθηκος
Θέλω σκουριασμένες πρόκες
σε Τίμιο ξύλο
να καρφώσω"

Με άρεσε.

Φαίδρα φις είπε...

μην υπονομεύεις τη διαλεκτική με την εσωτερική σου ποίηση,
θες δε θες,
δε θα ξεφύγεις ποτέ από τα όνειρα που δεν μπορείς να ονειρευτείς,
μη θάβεις τίποτα στη σκουριά και στην υγρασία υπογείων θυμών...ίσως...

σε φιλώ
πολλά μην είπα και δε μ'αρέσει

Churchwarden είπε...

Thanx, Pipes. Φαίδρα, είπες λίγα. Πες περισσότερα. Ειδικά για τους θυμούς.

Pipe Smoker είπε...

Έχει πλάκα να σπρώχνω τον πιγκουΐνο σου στο νερό.

Fuji είπε...

"Δε θέλω να γράψω ποιήματα
Την αγκαλιά μου θέλω ν’ ανοίξω
Για τα κβάντα των βράχων που τονίζουν κατολισθήσεις
Για εκχυμώσεις ουρανών που λογχίζουν τις αισθήσεις"

Η αγκαλιά σου γεμάτη ποίηση που λογχίζει τις αισθήσεις...

Ευτυχώς ,καλέ μου Δημήτρη, που έγραψες το ποίημα αυτό και γλύτωσες τα μαθητούδια από την ανία του Σαχτουρικού " Δεν έχω γράψει ποιήματα, δεν έχω γράψει ποιήματα..."

Ανώνυμος είπε...

Αλήθεια, γιατί γράφεις;
Γιατί γράφουμε;
Αυτή την απορία μου γέννησε το ποίημα, που ίσως και να την απαντά, ή να την έχεις ο ίδιος απαντήσει.
Αστεία ερώτηση για μπλογκ;
Μάλλον.
Μην με μαλώνετε.
Αποσύρω την ευχή για καλή τύχη:έτσι κι αλλιώς δεν την χρειάζεστε..

πέννυ

Churchwarden είπε...

Fuji, για να τα λες αυτά, κάτι θα ξέρεις. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ. Τα μαθητούδια, πάντως, δε γλίτωσαν.

Πέννυ, σε ευχαριστώ πολύ. Στην ερώτηση "γιατί γράφεις;", θα σου απαντήσω όσο ειλικρινέστερα μπορώ, με λόγια δανεικά...

"για δόξα και για ποίηση"

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ