3 Απρ 2008

ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΤΗΣ ΤΕΜΝΟΥΣΑΣ

ΠΟΙΗΣΕΩΣ ΣΤΙΞΗ


Εισαγωγικά χειροκροτάς για εγκλεισμό
Ιπτάμενων πεταλίδων και αριστοτελικών λύχνων
Συμμετρίας πεντακτινωτής και ευγεύστου γονάδος
Ωμής
Άνω τελεία χωματίζεις ποικιλόχρωμα
Την ανάσα σ’ επιτήδευση μεγαλείου
Άκανθες φυτεύεις σε φαλακρό κεφάλι
Κόμμα ναι για του βαγονιού την άνοδο
Σ’ όλων των εμπνεύσεων τα εξάρσιμα ουρλιαχτά
Ερωτηματικά σιαμαία ύπαρξης
Δίχως αυτά προπίθηκος
Τάρσιος της λογοτεχνίας αναίτιος
Παύλες σαφώς για κλασσικού μπαλέτου ποικιλία
Παρενθέσεις ασφαλώς
Για τα παραλειπόμενα ευκόλως εννοούμενα
Και του κρετινισμού την επιτηδευμένη επιτήδευση
Όσο για τις τελείες
Άσε τες φιλάριες να διογκώνουν
Τους ταρσούς των δομιστών
Των επαϊόντων της παραγραφοποίησης
Και του κατακερματισμού του ουσιώδους
Σε πείσμα της τέμνουσας νοήμονος κύκλου
Άσε τους στίχους να βόσκουν ελεύθεροι
Σ’ όλες τις μεσοτοιχίες της αθηροσκλήρωσης
Εμού της διάγνωσης συμπάτριων ειδών
Υμών

25 σχόλια:

Mist είπε...

...σε πείσμα άσε της ουσίας
διάχυση
των λόγων τις ριπές...
και μεγαλείων λύχνοι
πέραν του νοήμονος
...για απεγκλεισμό
μόνον σ' άνοδο...
μαγεύτρες λέξεις!

καλημέρα σου!

Φαίδρα φις είπε...

με δυσκόλεψε αυτό το ποίημά σου,το έχω διαβάσει από το πρωί μπορεί και δεκαπέντε φορές,
αυτό που καταλαβαίνω είναι είναι ότι η στίξη δεν πρέπει να δεσμεύει την ποίηση,καθώς γίνεται δηλωτική για πράγματα και ιδέες που μπορεί να σημαίνουν αλλά μπορεί και να σημαίνουν διάφορετικά απ'ό,τι ορίζουν τα σημεία στίξης,
και ότι η συμπεριφορά ορισμένων στίχων μας δε χρειάζεται πάντα να διατυμπανίζει πεποιθήσεις-διόρθωσέ με αν σφάλλω-
ποτέ δεν έδειξα εμπιστοσύνη σ'αυτά τα άχαρα στίγματα,τα θεωρούσα εμπόδια που δίνουν αφορμές για περιοριστική ανάλυση,
το έργο της ποίησης για μένα είναι να δίνει νύξεις...και όχι να καταναλίσκεται στην "κομψότητα",αγκιστρωμένη σε προιδεασμένα κατάλοιπα μιας στιγμής που ενδέχεται η ακρίβεια και η σαφήνειά της να μην ισχύει πια...
το ποίημα είναι ζωντανός οργανισμός,κινείται μέσα στη δική του απρόβλεπτη μοίρα ερήμην ακόμα και του δημιουργού του,
θαυμάσιο γεγονός δηλαδή όσο κι επικίνδυνο...
η στίξη μου μοιάζει για δεκανίκι.

θα μπορούσα να γράψω κι άλλα παρασυρμένη από το γνωστό μου πια πάθος για ανάλυση,
αλλά φοβάμαι ότι θα κατηγορηθώ ξανά...(όχι από σένα ασφαλώς)

σε φιλώ

Ανώνυμος είπε...

ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΝΙΟ!

Churchwarden είπε...

Ανώνυμε, συμφωνώ.

Φαίδρα, εδώ θα εκφράζεσαι όπως γουστάρεις. Κάτω από χίλιες λέξεις, με στενοχωρείς. Για τα ποίημα, θα σου πω ότι ανήκει στα παροξυσμικά μου. Φωτογραφία μιας στιγμής. Γιατί τα εισαγωγικά μού θύμισαν χειροκρότημα, γιατί το κόμμα μού θύμισε βαγόνι ανοδικό σε ράμπα, δεν ξέρω...

Την τελεία συχνά τη μισώ. Δε μου κάθεται καλά στο ποίημα. Κάποιες, όμως, φορές, τη χρησιμοποιώ. Ή, τελοσπάντων, δεν την αποφεύγω.

Άσε τους ήχους και τις εικόνες να διαπλακούν, Φαίδρα. Ξέρω τι λέω.

Σε ευχαριστώ.

Ομίχλη, καλησπέρα (πλέον). Όταν μπορώ αφήνω, και με τον απεγκλεισμό ονείρων, χυμό κυττάρων παραδίνω, να ψάχνει δάκρυα στη δίνη της σιωπής...

Φαίδρα φις είπε...

εκτός θέματος...
και δεν ήθελα να σε στεναχωρήσω...
στο είπα όμως ότι με δυσκόλεψε,

σε φιλώ

Churchwarden είπε...

Φαίδρα, εξήγησέ μου το "εκτός θέματος".

Φαίδρα φις είπε...

εκτός θέματος ο σχολιασμός μου και το πάλεψα πάρα πολύ παιδεύτηκα κι εγώ κι εσύ στεναχωρήθηκες

Churchwarden είπε...

Φαίδρα, communication breakdown.

Tα ακόλουθα λάβε τα κατά κυριολεξία (δεν υπάρχει ειρωνεία, υπαινιγμός ή οτιδήποτε συναφές).

Δε στενοχωρήθηκα.

Η αναλογία που επεσήμανες μεταξύ στίξης και ιδέας ΥΠΑΡΧΕΙ στο ποίημα. Συμφωνούμε ΚΑΙ σε άλλα σημεία (ποίημα-οργανισμός, fade-out σαφήνεια της στιγμής, ύπαρξη στίχων "έξω" από την ιδέα).

Με το δικό μου σχόλιο, θέλησα, απλώς, να υπογραμμίσω την εικονοπλασία και την αυταξία της.

Το εκτενές των σχολίων σου μου αρέσει ΠΟΛΥ.

Είμαι σαφής; Θέλεις να ραπίσω τον Λάκη;

Φαίδρα φις είπε...

εντάξει είμαι τώρα με την αποσαφήνιση!χάρηκα,ειλικρινά, γιατί μου αρέσει πάρα πολύ ν'αναλύω ποιήματά σου,
είναι δύσκολα και με εξουθενώνουν μερικές φορές αλλά εκεί είναι όλο το μάγεμα!
ευχαριστώ...
ΧΑΧΑ!
πάμε να τον ραπίσουμε μαζί!

Churchwarden είπε...

Στο καινούριο μου βιβλίο (έχω ποστάρει ήδη τη ΓΕΝΝΗΣΗ και τη ΓΥΝΑΙΚΑ, καθώς και το καλουμποχαϊκού όπου και πρωτομπήκες-προσεχώς θα ποστάρω και τρία ποιήματα που θα δημοσιευθούν στο επικείμενο τεύχος του περιοδικού ΜΑΝΔΡΑΓΟΡΑΣ) είμαι λιγότερο αχαλίνωτος.

Με το Λάκη επιχείρησα ήδη τον καυγά (κυρίως επειδή με την έδωσε που σε προσέβαλε), αλλά με αποφεύγει. Δε βαριέσαι. Λάκης είναι αυτός.

Φαίδρα φις είπε...

Μανδραγόρα,παίρνω πάντα,μιλάω και με τον Κώστα Κρεμμύδα,
συγχαρητήρια,όσο πιο αχαλίνωτος τόσο καλύτερα!

σ'ευχαριστώ,
κι εγώ έτσι θα ένιωθα αν προσέβαλε εσένα,
το διάβασες το δικό μου σχόλιο για το Λάκη?
μετά του συμπλήρωσα ότι τον διόρθωσα εγώ με μεγάλη χαρά!
αλλά δεν τον ξέρω κιόλας...
λες να είναι ποιητής?

φιλιά

Churchwarden είπε...

Aν μιλούσαμε δια ζώσης, θα σου έλεγα τι είναι. Ας αρκεστούμε σ' αυτό που λέει: Λάκης.

Ο Λάκης σού επέταξε σεξουαλικόν υπαινιγμόν (...ικανοποιώ...). Νομίζω πρέπει να απαντήσεις.

Πρόταση: εν προκειμένω (κι ίσως, γενικά) μόνο να χαροποιήσεις.

Φαίδρα φις είπε...

έχεις τρελά κέφια απόψε!

έχω τρελαθεί στα γέλια,
το χιούμορ σου είναι θανατηφόρο...

Churchwarden είπε...

Θανατηφόρο; Με την καλή έννοια, φαντάζομαι (μιλώντας για Λάκη, θυμήθηκα Ψινάκη).

Φαίδρα φις είπε...

Ψινάκη ή Λάκη ψιψινάκη...
ψψψ...ψψψ...
με την καλύτερη έννοια!

vel... είπε...

Για τις τελείες συμφωνώ. Και για τις τρεις τις μαζεμένες ακόμη περισσότερο. Δηλ αποσιωπώ μπροστά στο μεγαλείο τους. Τι τα θέλεις, απλό αλφάβητο είμαστε. Τη στίξη τη βάζουν ούτως ή άλλως διαφορετικά από ότι εμείς θα την εκθέταμε, οι άλλοι (αναγνώστες)

(Ποιος Λάκης;;)

Fuji είπε...

Αυτή τη φορά θα επιλέξω κόμμα ...

θα συνδέσω μ΄αυτό της έμπνευσης τον εξάρσιμο έπαινο....

Churchwarden είπε...

Fuji, αυτή τη φορά θα συμφωνήσω. Vel, η ερμηνεία του αναγνώστη (αυθαιρεσία;) δεν καθορίζει και τα γούστα μας. Αλφάβητο είμαστε, σίγουρα απλό; Λάκης εστί blogοσφαιρικός πρωταγωνιστής στο σπίτι του Σολωμάντζαρου.

vel... είπε...

Ω, ναι, είμαστε χωρίς πυξίδα σε μια θάλασσα αυθαιρεσίας. Είμαστε αλφάβητα βοτσαλάκια να μας θαυμάζουν περαστικοί ή να μας πετούν με γκελ δίπλα στα αφρόψαρα. (Ίσως ο βυθός που θα βρεθούμε να 'ναι και η μόνη ολόδική μας αυθαιρεσία)

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητέ κύριε Μουζάκη,

Μολονότι δεν είμαι εξοικειωμένος με την ανάγνωση ποιημάτων στο διαδίκτυο, ψήγματά της ποιητικής σας παραγωγής υπέπεσαν στην αντίληψή μου, επιβεβαιώνοντας την ισχυρή μου πεποίθηση, σύμφωνα με την οποία, στο ελληνικό τουλάχιστον τοπίο, η καλλιέργεια της ποιητικής γραφής συνιστά, τις περισσότερες φορές, το καταφύγιο της πνευματικής ένδειας και ανωριμότητας.

Μετά λύπης μου διαπιστώνω σε πλήθος ποιητικών έργων των τελευταίων ετών, την καλλιέργεια μιας πανομοιότυπης τεχνικής που μωρολογεί ακατάπαυστα, θεματοποιώντας τη φόρμα, όχι ένεκα μιας ουσιαστικής αναγωγής της επιμέρους ποιητικής δημιουργίας στην κατεξοχήν προβληματική σχέση που υφίσταται ανάμεσα σε συνείδηση και κόσμο, αλλά λόγω μιας ριζικής αδυναμίας προσδιορισμού ενός πνευματικού προσανατολισμού. Το γεγονός ότι, όλο και περισσότεροι συρρέουν εις τον τόπον της ποιήσεως, επιλέγοντας μία τεχνική αποδόμησης της γλώσσας που εξαντλείται στον ευφάνταστο ή και ενίοτε πνευματώδη συνδυασμό μεμονωμένων λέξεων, στην πραγματικότητα καταδεικνύει την έμμεση απόπειρα απόκρυψης ενός ουσιαστικού προβληματισμού και, στην χειρότερη περίπτωση, την απόλυτη απουσία μιας οιασδήποτε θέσης που θα απείχε της αξιωματικής της προτύπωσης.

Όπως αντιλαμβάνεστε, τα παραπάνω σχόλια δεν εξαντλούνται μόνο στο έργο σας, αλλά αφορούν, ως επί το πλείστον, τη σύγχρονη ποιητική παραγωγή, η οποία παραιτείται τόσο απ΄ τη συνεκτική λογική της ποιήσεως, όσο και αφίσταται της κατεξοχήν μουσικής της υπόστασης, πράγμα ευεξήγητο, στον βαθμό που τα στοιχειώδη μέρη αδυνατούν να συντεθούν υπό την καθοδηγητική επενέργεια του στοχασμού.

Με λίγα λόγια, αγαπητέ κύριε Μουζάκη, το παιχνίδι με τις λέξεις και η εύχαρις αλληλουχία των συναισθημάτων και θεμιτή είναι και άκακη. Δεν συνιστά όμως ποίηση. Ίσως η καθημερινή δημοσίευση στιχουργημάτων δεν είναι ο καλύτερος δρόμος για έναν άνθρωπο που αντιλαμβάνεται το ποιείν ως την δυσχερή πραγμάτωση της δυσεπίτευκτης απλότητας, εντός της οποίας και χάριν της οποίας αναδύεται ο αμείλικτος αγώνας των στοιχειακών δυνάμεων του όντος.

Όποιος θέλει να παίξει, ας παίξει. Μα ο άντρας καταξιώνεται απ' το σπαθί του.

Ι.Κ. Γκόρτσακοφ

Υ.Γ. Λυπάμαι που δεν θα λάβετε απόκριση στην ενδεχόμενη απάντησή σας.

Churchwarden είπε...

To σχόλιό σας, αγαπητέ κ. Γκόρτσακοφ, θα μείνει ως έχει καθότι ευπρεπές. Μακάρι όλα τα επιθετικά σχόλια (και δεν αναφέρομαι μόνον στο διαδίκτυο) να εκφέρονται με την ευγένεια του δικού σας.

Κατά τα άλλα, μονολογήσατε και διακηρύξατε τη σιωπή σας (κατόπιν του μονολόγου σας). Δικαίωμά σας, βεβαίως-στα δικά μου μάτια, τούτο το ήθος είναι κατάπτυστο.

Σας συνιστώ μεγαλύτερη πίστη στο διάλογο. Ενισχυόμενη η δημοκρατική σας συνείδηση, μπορεί ακόμη και να μεταβάλλει την ποιητική σας αντίληψη.

Fuji είπε...

Αντιλαμβάνεστε, κ. Γκόρτσακοφ, ότι η "οχύρωσή" σας πίσω από μια προεπιλεγμένη σιωπή -κατόπιν ενός εκτενούς, πλην μετέωρου και ως εκ τούτου κενόλογου και μωρόλογου μονολόγου-καθιστά αν μη τι άλλο δυσεπίτευκτο τον " ανδρισμό " τον οποίο επικαλείστε .

Ο άνδρας καταξιώνεται όντως με το σπαθί του , όχι όμως σκιαμαχώντας...

Pipe Smoker είπε...

Σήμερα το είδα αυτό. Και λέω, σκεπτόμενος με λογική μικρού παιδιού:

Καλά, δεν θέλεις να το συζητήσεις.

Καλά, δεν θέλεις να εξηγήσεις στον ανώριμο και βλάκα γιατί τον θεωρείς ανώριμο και βλάκα (μαζί και τους περισσότερους νέους Έλληνες ποιητές).

Καλά, η ποίηση δεν είναι εύχαρις αλληλουχία συναισθημάτων ούτε παιχνίδι με λέξεις (δε μένουν και πολλά να είναι, τελικά.

Καλά, εν όλω το έργο του ΔΓΜ είναι για τα μπάζα (αν και μονάχα ψήγματα υπέπεσαν στην αντίληψή σου).

Καλά, τα σπαθιά δεν τα φτιάχνουν πια όπως παλιά (Ά ρε Αρθούρε).

Γιατί, λοιπόν, να σπαταλάς χρόνο και ΑΤΡ?

Ειλικρινά και χωρίς κακία, είναι χάσιμο χρόνου ακόμα και για εμένα που διάβασα το σχόλιο.

Με παρηγορεί το ότι ήδη έχω ξεχάσει το μισό.

Α. Β. Κόρσακοφ

Churchwarden είπε...

"Καλά, η ποίηση δεν είναι εύχαρις αλληλουχία συναισθημάτων ούτε παιχνίδι με λέξεις (δε μένουν και πολλά να είναι, τελικά)".

Όταν τα λες ωραία, μπορώ να μη σε επαινέσω;

Pipe Smoker είπε...

Μπορείς, αλλά με επαινείς, διότι, εκτός των άλλων, είσαι και φιλαράκεν μπέστεν (ή μπον φιλέ, αν προτιμάς).