2 Απρ 2008

ΦΩΚΟΜΕΛΙΑ ΚΕΦΑΛΩΝ

Αν αεροθλίπτης είμαι οφείλω να ονοματίσω
Τα πνευμόνια του αέρα στους ανθρώπους
Παρεμποδιστές της γραφίδος μου που επιτίθενται
Για τις Ώρες της διάθεσης να σφίξω το μολύβι
Δορυκτήτωρ μύθου Λυδίας και συγκίνησης

Αλυάττης προελαύνω στατόκρημνος σπερματώδης
Με μέσο την Αυξώ σε βουλιμία θαλλού
Με στόχο πάντοτε θήλυ την Καρπώ
Πλάστη ριζοσπάστη
Έμπλεος πλημμυρίζοντας αποστολής κόβοντας
Λείριον φρέσκο πονηράδας
Παρά την περιστοίχιση ισημερίας
Επερχόμενης λήξης χάριτος-μα δε με νοιάζει
Εξόν απ’ την πρωτότυπη ιδέα
Που σύννεφα ξεδοντιάζει απομάκρυνσης
Και την οπή που μένει αποίητη
Χάρη στη φωκομελία κεφαλών πρωκτών και αφεντικών
- ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΒΑΙΒΛΑΣΟΝ -
Επώνυμης πτώσης μάσκας καρκινικής
Φελλοκυριαρχίας

4 σχόλια:

Φαίδρα φις είπε...

αν ήταν ρεμπέτικο μπορεί και να ανήκε στα απαγορευμένα αλλά συλλεκτικά...
το ποίημά σου αυτό αν το έγραφα εγώ θα ήταν σίγουρα σε έξαρση η ημικρανία ή ο πυρετός μου...και θα προετοίμαζε το "ένοπλο σώμα" του ποιήματος...,
μετατρέποντας το μεγαλύτερο μέρος του σε πόνο πολύ βαθύ κι εσωτερικό,
δε θέλω να μιλάω για εμβλήματα,ωστόσο τούτο εδώ απόκτησε αιφνιδίως για μένα εμβληματικό χαρακτήρα και μη ρωτήσεις γιατί,δε θα έχω απάντηση,ίσως κάτι με δένει μαζί του,
και σαν το βλέμμα μου το νοητικό και το ποιητικό μαρμάρωσε πάνω σε κάποιες φράσεις του...,
και μ'αυτόν τον τρόπο επικυρώθηκε και ο προορισμός του μέσα μου,
και επιβλήθηκε με μια σαφήνεια οριστική και αμετάκλητη,
σαν τελετή σπονδής...

σ'ευχαριστώ γι'αυτό,
σε φιλώ

η fuji πού είναι?
δεν πέρασε και ανησυχώ.

Fuji είπε...

"Αν αεροθλίπτης είμαι οφείλω να ονοματίσω
Τα πνευμόνια του αέρα στους ανθρώπους
Παρεμποδιστές της γραφίδος μου που επιτίθενται
Για τις Ώρες της διάθεσης να σφίξω το μολύβι
Δορυκτήτωρ μύθου Λυδίας και συγκίνησης"

Μισώ τους παρεμποδιστές της γραφίδας σου.. σε ζηλεύουν που σφίγγεις τόσο ΩΡΑΙΑ ( αισθητικά και ετυμολογικά ) το μολύβι..

@Φαίδρα

Πανταχού παρούσα :)))
Σ΄ευχαριστώ ,φίλη μου Φαίδρα :)

Churchwarden είπε...

Kι ύστερα λες για τα δικά μου σχόλια...

Έχεις δίκιο, είναι ποίημα-έμβλημα, όχι όμως μιας ποιητικής, αλλά ενός ήθους...

Σιαμαίοι καθώς είναι, πρωκτοί και αφεντικά, είπα να τους αφιερώσω κάτι, κόβοντας λείριον φρέσκο πονηράδας...

Η αλήθεια είναι πως κάπου υπάρχει μπαγλαμαδάκι-και, μάλιστα, απαγορευμένο και κρυμμένο στο εσωτερικό του παλτού...

Γεια σου Φαίδρα, αρχόντισσα!

Η Fuji ήρθε. Λείπει η Fuji από ποίημά μου;

Φαίδρα φις είπε...

γεια σας παίδες!
είστε ωραίοι αμφότεροι!

φιλιά