9 Μαρ 2008

ΕΧΩ ΑΡΚΕΤΗ ΜΕΣΑ ΜΟΥ

ΦΡΙΚΤΩΡΙΑ

Δε σου διαβάζω ποτέ
Γιατί αντί να με προσκυνήσεις
Σιωπάς
Τι να την κάνω τη σιωπή σου
Έχω αρκετή μέσα μου
Τη συλλέγω, την κλαδεύω, την ποτίζω
Με όλα τα υλικά του έμβιου
Να θεριεύει με αντίστροφη μεταγραφάση
Στης ποίησης την προειδοποιητική λυσιγονία
Στάσου κλώνος δίπλα μου συμπληρωματικός
Όσο τουλάχιστον αυτή εξερευνά
Του σύμπαντος την τραγική
Γενετική του τρισωμία
Όσο αυτή μαθαίνει να αποδιώχνει
Το φως άστρων που σίγησαν
Μες στα κενοκήπια της καθημερινής
Αβάστακτης φρικτωρίας
Από καιρό σε καιρό να θυμάσαι
Στο μη μου τους τάραττε θα ξεκινήσει λυτικός
Προσβάλλοντας βαρύ το χώμα που τις σκεπάζει
Τις μέρες που φοβήθηκα
Βαττόσπαρτος την απόκρισή σου

3 σχόλια:

Fuji είπε...

"Στάσου κλώνος δίπλα μου συμπληρωματικός
Όσο τουλάχιστον αυτή εξερευνά
Του σύμπαντος την τραγική
Γενετική του τρισωμία
Όσο αυτή μαθαίνει να αποδιώχνει
Το φως άστρων που σίγησαν
Μες στα κενοκήπια της καθημερινής
Αβάστακτης φρικτωρίας"

Μην ανησυχείς καθόλου. Και συμπληρωματικός και αποστομωτικός.

Churchwarden είπε...

Χώσε, Fuji! Mε λένε που με λένε κακό οικοδεσπότη, ας τους δικαιώσω!

Pipe Smoker είπε...

Εσύ κακός οικοδεσπότης? Ποιος το είπε αυτό? Θα του πάρω τις σοκολάτες!

Αφού είπαμε: Fun to be with...

Την καλησπέρα μου.