22 Μαρ 2008

ΟΣΤΡΑΚΟ ΣΤ' ΑΥΤΙ


της σιωπής

Αν οι κουβέντες δεν αγγίζουν
θα εκτροχιαστούν
Τα λόγια τα ανάξια σαπίζουν
Δεν την φοβάμαι την σιωπή
Μιλώ για να μπορέσω κάποτε
να κάνω το αντίθετο

[από την ενότητα "ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΥΣΙΜΩΝ", σελ. 16]


ηθικό δίδαγμα

Όχι: μην τρέχεις
γιατί θα πέσεις
Αλλά: αν πέσεις
σήκω και τρέχα


[από την ενότητα "ΕΠΙΒΙΒΑΣΗ", σελ. 25]


μοιρολόι

Έβαλα τ΄όστρακο στ΄αυτί
ήχος δεν ήρθε από την θάλασσα
ήρθε από την καρδιά σου
Ήτανε κλάμα δίχως δάκρυα
σαν την κραυγή χωρίς μιλιά
που χύνεται στα μάτια
Και το τραγούδι στέναξε
κι έγινε μοιρολόι

[από την ενότητα "ΚΕΝΑ ΑΕΡΟΣ", σελ. 68]

τελικά

Για να ζητάς τα ρέστα
από τους άλλους
πρέπει πρώτα να πληρώνεις
Κι ύστερα να ορίζεις
ένα καλό φιλοδώρημα

[από την ενότητα "ΚΕΝΑ ΑΕΡΟΣ", σελ. 69]
Από τη συλλογή "Πτήση (στο φως ενός κεριού)", εκδόσεις Δωδώνη (1996)
[ΜΑΖΕΥΤΗΚΑΝ...]
Μαζεύτηκαν από πάνω μου όλα τ’ άστρα
και μ’ έραναν με σκοτάδι.

Πουθενά δεν είσαι

σαλπάρει η Σαλαμίνα για τ’ ανοιχτά του φεγγαριού
σαλπίζει ο άνεμος το σιωπητήριο της θάλασσας
σαλτάρουν οι νότες απ’ τον πέμπτο
του πενταγράμμου

πουθενά δεν είσαι

σκίζεται ο καιρός για να περάσει η μνήμη
σκοράρει το Μηδέν στο τέρμα του Ενός
σκουντουφλά ο άγγελος πάνω στις κλειστές του φτερούγες
κι ο θεός τριγυρνά ανάμεσα στις λέξεις σου
απελπισμένος που δεν υπάρχει

πουθενά

δεν είσαι μέσα στο ποίημα αυτό
που μαστιγώνει τις σιωπές του
για να κραυγάσει η αγάπη.

(Μου ’γινε η Άνοιξη ανοιχτή πληγή
που βιάζομαι να κλείσω.)
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΥΡΙΑΖΗΣ

6 σχόλια:

Fuji είπε...

βιογραφικό

Είμαι εγώ
΄Οπως με βλέπεις
δεν κρύβω τίποτα
ούτε αλλάζω
Σκουριασμένο κλειδί εξοχικής παράγκας
χρυσή καρδούλα κρεμασμένη στο λαιμό σου
Να΄μαι! Με όλα μου τα πάθη και τα λάθη
Δάκρυ της θάλασσας
γέλιο του σύμπαντος
Είμαι δικιά σου και στα δίνω όλα
Μόνο μη με κοιτάξεις
μέσα από γυάλινα αστέρια
Μη με πασπαλίσεις με χρυσόσκονη
γιατί είμαι εγώ και θα μείνω

Πηγή Καφετζοπούλου ,"ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΥΣΙΜΩΝ"
από τη συλλογή "πτήση"( στο φως ενός κεριού), ΔΩΔΩΝΗ, 1996

kyriaz είπε...

Σας ευχαριστώ πολύ φίλοι μου...
Για σας αλλάζω για λίγες ώρες το κομμάτι στο μπλογκ μου-μικρό δώρο.

Να είστε πάντα καλά...

solomantzaros είπε...

Πολύ ωραία.
Όλα πολύ ωραία.
Επειδή όμως σς όλους κάτι τους κάνει ένα κλικ παραπάνω, έμένα αυτό το κλικ μου το έκανεε το "τελικά"

Fuji είπε...

"σκίζεται ο καιρός για να περάσει η μνήμη
σκοράρει το Μηδέν στο τέρμα του Ενός
σκουντουφλά ο άγγελος πάνω στις κλειστές του φτερούγες"

"σαλτάρουν οι νότες απ΄τον πέμπτο
του πεντάγραμμου"

σαλπίζει ο άνεμος το σιωπητήριο του θανάτου

Churchwarden είπε...

Να είστε όλοι καλά.

Fuji είπε...

Ακούω τα τραγούδια της ...

"Πλέω στ΄άπειρο του ονείρου"...