5 Μαρ 2008

ΒΡΟΧΕΣ Σ' ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΑ ΣΥΝΝΕΦΑ

Εγγαστρίμυθος

Τα χείλη συσπώνται:

«Εδραίος οργανισμός απορρίπτει
τις πνευμονοπληρούσες εισπνοές
των τελευταίων νυχτερινών ωρών
Καθηλωμένος διερωτάται περί της άλλης τροπής
Περιστρέφει στο Σταυρό το περίεργο σχήμα της μύτης του
Απαιτεί την ισότιμη ανακύκλωση των πατητηρίων του στήθους του
Στο ένα χέρι φρικιαστικά ασσόδυα των αοιδών της Αιγύπτου
Στο άλλο χέρι πόνος δωματίου. Συγκυριακός.»

Τα μάτια αντιφωνούν:

«Φύλαξα ένα τραγούδι δίχως δρόμους
Στάθηκα άοπλος κάτω απ’ την κηλίδα
Σκιαμαχώντας φοβισμένος με μελανόκορμο μανιτάρι
Ρωτώντας με αν οι στίχοι μου ανήκουν

Βρυχήθηκα ανέγγιχτος σ’ εντός μου κεραυνούς
Το σώμα μου άδειασα από κάθε μου θλίψη
Ζήτησα απ’ τη μελωδία ν’ απλώσει τα πλοκάμια της
Στο άβατο δικό μου να με ταξιδέψει

Αργά το πικραμύγδαλο έβαλα στο στόμα μου
Μα γρήγορα ευχήθηκα σα σάβανο να λιώσει
Πέρα από τούτη την ανθιστάμενη βελονιά
Παράτησα βροχές σ’ αποδημητικά σύννεφα

Ούρλιαξα σ’ αυτόν που σκάλισε στο κρεβάτι
Ένα παιδικό απόγευμα αποκαμωμένου ύπνου
Γέμισα αγέρα τα σπόρια των πνευμόνων μου
Σκόρπισα τ’ άγνωστο σε κάθε δικό μου

Πίσω απ’ τη φτέρη έκαψα κόκκινο χαρτί
Τα χέρια του πατέρα μου άφρισα σε χαρακιές στον τοίχο
Φίλησα κρυφά το ξύλο ορθογραφίας της Αγγελικής
Ονειρεύτηκα αριστουργήματα και χειροκροτήματα

Το τραγούδι ψιθύρισε κατά μήκος κατάτμηση
Ακτινωτή συμμετρία ταξιδιών στον αγέρα παρέδωσε
Σ’ εσάς που το μάθατε χαστούκισε τη θύμηση
Πνίγοντάς την σ’ αυτές τις άλλες

Τις δικές μου»

4 σχόλια:

kyriaz είπε...

"Ούρλιαξα σ’ αυτόν που σκάλισε στο κρεβάτι
Ένα παιδικό απόγευμα αποκαμωμένου ύπνου"

Κάτι μου λέει πως το ήξερες πως αυτό θα το ξεχωρίσω...

Churchwarden είπε...

Φαντάστηκα πως θα έβρισκες συμπαθητικό το ποίημα-και να σκεφτείς ότι το δίστιχο που ξεχώρισες μπήκε...με βαριά καρδιά. Eγώ προτιμώ το του τίτλου της ανάρτησης και τη σκιαμαχαχία με το μελανόκορμο μανιτάρι (πέρα ως πέρα πραγματική παιδική μου φαντασίωση).
Thanx, John.

Fuji είπε...

"Το τραγούδι ψιθύρισε κατά μήκος κατάτμηση
Ακτινωτή συμμετρία ταξιδιών στον αγέρα παρέδωσε
Σ’ εσάς που το μάθατε χαστούκισε τη θύμηση
Πνίγοντάς την σ’ αυτές τις άλλες

Τις δικές μου»

Αγαπημένοι στίχοι

"Πνίγοντάς την σ’ αυτές τις άλλες

Τις δικές μου"

Φιλία σύντηξις!

Churchwarden είπε...

Όχι. Από πάνου το λάδι, από κάτω το νερό.